Met ere protestant

Op vrijdag 12 december is in de synoden van de NHK, de GKN en de ELK het besluit tot fusie genomen. De PKN is formeel nu een feit. Voor hervormdgereformeerden rijzen nu de vragen: Wie zijn wij? Waar staan wij voor? Wat is onze roeping? Wat is onze plaats? Op al deze vragen geeft onze naam en de achter ons liggende kerkgeschiedenis het antwoord.

Lukas horen wij in een van zijn pennenvruchten zeggen dat de aanhangers en belijders van de Koning der Kerk, Jezus, te Antiochië voor het eerst 'christenen' werden genoemd (Hand. 11, 26). Let u erop dat wij, die in God, de Vader, geloven en belijden dat Zijn Zoon, Jezus Christus, de enige grond van onze zaligheid is en door de Heilige Geest die ons geschonken is alléén Gods Woord voor waarheid houden, nog steeds christenen heten. Daarnaast hebben wij onze naam te danken aan de Reformatie. Wij zijn geen 'refo's', maar 'protestanten'!

Protestanten

Wij werden in de zestiende eeuw in Duitsland voor het eerst protestanten genoemd. In Spiers werd van 25 juni tot 27 augustus 1526 een Rijksdag gehouden, in verband met de godsdienstige geschillen. De stemming aan rooms-katholieke kant was daar wat toegeeflijk. Dat werd op de tweede Rijksdag van Spiers, gehouden van 21 februari tot 25 april 1529, ingetrokken. Toen werd besloten dat alle parochies en iedere parochiaan afzonderlijk, van hoog tot laag en van geestelijke tot leek, zich moesten houden en onderwerpen aan de leer en orde van de kerk, waarvan de paus te Rome het hoofd is. Daar mocht geen afbreuk aan gedaan worden en nieuwe hervormingen werden ten strengste verboden.

Hiertegen zijn de aanhangers van de Reformatie, de belijders van het sola Gratia, het sola Fide en het sola Scriptura, in het geweer gekomen. Zij hebben tegen dit standpunt en besluit protest aangetekend en hebben het zogenoemde 'Protestationsschrift' opgesteld en aangeboden. Daarop is uiteraard een pittig onderhoud gevolgd. Vanaf deze tijd en naar aanleiding van deze tegenstem zijn de reformatorische christenen 'protestanten' genoemd. Dat worden ze nog, tot op de huidige dag.

Jeremia

Dus wij zijn ook 'protestanten'. Dat behoeven wij niet meer te worden, want dat zijn wij al. Laten wij daarom in deze verwarde, turbulente en ingezonken, geestloze tijd en kerkelijke strijd deze naam 'protestant' met ere dragen, onze roeping verstaan en zonder ophouden blijven protesteren tegen alles wat tegen Gods Woord ingaat en dat tegenstaat. Wij moeten niet weglopen of afhaken, maar op onze plaats blijven en getuigen van die éne Naam, Die onder de mensen gegeven is, door Welke wij zalig moeten worden (Hand. 4, 12). Zoals de Koning der Kerk, Jezus Christus, Zijn volgelingen ook geboden heeft: 'Gij zult Mijn getuigen zijn, zo te Jeruzalem, als in geheel Judéa en Samaria, en tot aan het uiterste der aarde' (Hand. 1, 8). Protestant zijn, moeten we niet alleen in Jeruzalem en haar onderhorige plaatsen, maar overal; ook in dat afgodische en wereldse Samaria, die mix van joden en heidenen De HEERE heeft nooit tegen één van Zijn dienstknechten, de profeten, gezegd: 'Laat het volk nu maar los en in hun sop gaar koken. Laten ze het nu verder zelf maar uitzoeken.' Néé, dat heeft Hij nooit, nergens en tegen niemand gezegd! Zelfs toen men Jeremia in de put geworpen had en hij weer uit

die kuil opgehaald was, wilde, kon of mocht hij het volk de rug toekeren. Hij is dienstknecht van God en profeet van dat volk gebleven en heeft zich nooit daarvan afgescheiden. Wie zijn plaats verlaat, raakt z'n stem kwijt, heeft ook geen recht van spreken meer en is ontrouw aan zijn roeping.

Biddend, zuchtend, bezwaard

Draag uw naam 'protestant' daarom waardig, tot eer van de HEERE, en blijf op uw standplaats; vast en onbewegelijk (i. Kor. 15, 58). De Heere Jezus zegt: 'Gij zijt het zout der aarde.' Zout hoor je niet, maar je proeft het wel. Het geeft voedsel smaak! Daarom moet het zout niet op een hoopje blijven, maar uitgestrooid worden. Zout zit door heel het voedsel. Het lost helemaal op en geeft er zich helemaal aan. Ga daarom biddend mee in de PKN; al is het ook zuchtend, met een beschaamd aangezicht, met een gebogen hoofd, met een bezwaard gemoed, met een bloedend hart, een kloppend geweten, een massa nog onbeantwoorde vragen en grote zorgen. Neem uw plaats in de Protestantse Kerk in Nederland in en blijf trouw aan uw roeping.

Scheiding is geen weg, maar een repeterende breuk. Daar zijn het leven en de geschiedenis van de kerk sprekende bewijzen van. Moet dat zo blijven en maar doorgaan? Wat nu gebeurt, is onze eigen schuld. Dat hebben wij zelf verdiend en daar hebben wij het met elkaar naar gemaakt. Waren wij als gereformeerde gezindte in het verleden maar bij elkaar gebleven. Hadden wij elkaar maar vastgehouden en waren wij maar niet door scheiding op scheiding uit elkaar gegaan. Dan zou ons dit nu niet overkomen zijn. Het oordeel begint bij het huis van God, omdat wij niet tot de bloede toe hebben tegengestaan, strijdende tegen de zonde (Hebr. 12, 4). In het verleden hebben wij de weg van de minste weerstand gekozen. Wij hebben de erfenis van de Reformatie vaak verkocht en verkwanseld, opgedeeld, in stukjes en brokken uiteen laten vallen. En we hebben als het erop aankomt nergens meer recht op.

Laten wij daarom, ziende op en gelovende in Jezus Christus, onszelf verloochenen in opofferende liefde, en ons er maar aan geven en voor overhebben. De Heere Jezus, de overste Leidsman en Voleinder van het geloof (Hebr. 12, 2), onze oudste Broeder, is ons daarin voorgegaan. Hij roept ons toe: 'Volg gij (jij) Mij.' En de HEERE is het zo waard. Denk bij uw staan in de PKN aan land en volk, aan de kerk, aan de gemeente, en ook aan het navolgende geslacht en de kinderen die na ons geboren zullen worden. Houd in uw weg het oog op God gericht, vertrouw op Hem, en d'uitkomst zal niet falen! Want alle paden des HEEREN zijn goedertierenheid en waarheid, degenen die Zijn verbond en Zijn getuigenissen bewaren (Ps. 25, 10).

DS. W. VERBOOM, BLESKENSGRAAF

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen