Bij vrouwengroepen in Kisii

Luisterend Dienen, het diaconale programma voor gemeenten die zich rekenen tot de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk, steunt ook vrouwengroepen in het Kisii-district. Deze vrouwengroepen houden zich bezig met het verbeteren van de levensomstandigheden. Dit doen ze door het opzetten van kleine projecten, zoals het maken van zeep, het kweken van vissen, het aanleggen van moestuinen en het verzorgen van een of meer koeien. Tijdens een driedaags bezoek van een landbouwkundige en de projectmedewerker van Luisterend Dienen werden verschillende van dit soort kleine projecten bezocht. Een deel van het verslag van een indrukwekkende reis.

Naar Kenia

Vandaag begint de reis naar Kenia. We reizen per bus vanuit Kampala naar Kisii. Om zeven uur gaat er een bel en rijdt de bus het omheinde busstation uit. Veel mensen zitten er niet in. We rijden richting het oosten. Tot Jinja is de weg prima. Daarna wordt de weg slecht. Het schijnt een race tegen de klok te zijn. Het laatste deel van de weg richting de grens met Kenia is opgebroken. Er is een omleiding over een stoffige, roodbruine weg. Er is enorm veel vrachtverkeer. De grens met Kenia is een belevenis. Het is hier net een markt. Krantenverkopers, geldwisselaars, koekjesverkopers, waterverkopers, bedelaars, je kunt het zo gek niet bedenken of ze zijn er. Bij het busstation staat een bus klaar voor Kisii. Om kwart voor een rijden we weg. De bus rijdt erg hard. Bij tegenliggers gaat het erom wie uitwijkt. Bij een auto is het niet moeilijk. Wanneer de tegenligger een andere bus of vrachtwagen is, wordt het spannend. De afstand naar Kisii blijkt 120 kilometer te zijn. We arriveren om kwart voor vier in een overvol centrum. Bussen en busjes, auto's en mensen. Alles krioelt door elkaar.

De voorzitster, Theresa, wacht ons op in het guesthouse aan de rand van de stad. Onder het genot van koffie en een broodje jam maken we kennis met de vrouwen van de Kisii-branche. De volgende dag worden we door de chauffeur opgehaald voor een bezoek aan het kantoor en het veld. Het hele bestuur van de YWCA is in het kantoor aanwezig.

Visvijver

Na de opening worden we welkom geheten en vertelt Theresa over het aantal groepen dat actiefis in het Kisii-district en welke activiteiten er worden ondernomen. Daarna gaan we het 'veld' in. In Itiogio bezoeken we een visvijver. Een van de leden van de groep voert de vissen. Na drie maanden kunnen ze gevangen worden en verkocht. Het is een welkome bron van inkomsten. Verder verbouwt deze vrouw ook thee en heeft ze verschillende soorten groenten. Onder een afdak van bladeren is de vergaderplaats van deze vrouwengroep. Theresa introduceert ons en er ontstaat een gesprek tussen Geert, de landbouwkundige, en de vrouwen. Ze vertellen dat de grond steeds meer uitgeput raakt. Ook wordt door vererving de grootte van de percelen kleiner. Een grote zorg vormt ook het schoolgeld. Geert probeert met de vrouwen te zoeken naar oplossingen. De vraag is wat zou je kunnen doen om een extra waarde aan de producten toe te voegen. Zoals bijvoorbeeld een groep in Zambia van de mango's jam en chutney ging maken. De vrouwen geven aan dat zoiets wel een goed idee is, maar dat het geld een probleem is.

Adviezen

Na dit bezoek rijden we naar Tabaka, het centrum van de soapstone (speksteen)winning en - verwerking. Hier hebben diverse leden van de groep een winkeltje waar ze producten van soapstone verkopen. In een atelier zien we hoe de ruwe steen bewerkt wordt. Het polijsten gebeurt met heel fijn waterproof schuurpapier. Dit werk wordt ook door kinderen gedaan. Hoe dichtbevolkt dit gebied is, blijkt uit het feit dat zelfs op de toppen van de bergen/heuvels en tegen de steile hellingen landbouw wordt bedreven, een gevolg van de schaarse grond. Na Tabako rijden we terug naar Kisii: 's Avonds is er een ontmoeting met een aantal vrijwilligers en zal een evaluatiegesprek worden gehouden. De groep bestaat uit zo'n tien vrouwen. Ze leggen de problemen die ze tegenkomen op tafel.

- De inkomens zijn veel te laag. De oogst is wel redelijk, maar er wordt weinig aan verdiend. Men produceert voor de lokale markt. Bij meer productie loopt men aan tegen het vervoersprobleem.

- Het aanbod is groot: iedereen heeft op hetzelfde moment een tomatenoogst enz.

- Geert adviseert te brainstormen over het 'toevoegen van waarde' aan het product: wat kun je bijvoorbeeld met tomaten doen? Tomatensap maken, tomaten drogen... De vrouwen geven aan dat tomatensap maken een investering vraagt van apparatuur en dat kunnen ze niet bekostigen. Het drogen van tomaten lukt in het natte klimaat van Kisii niet.

- Nadat diverse mogelijkheden de revue zijn gepasseerd, komt men uit op het punt dat er vernieuwing nodig is. Nieuwe initiatieven die anderen (nog) niet hebben. Men komt tot de conclusie dat het belangrijk is te kijken bij anderen. Maar ook hier komt het vervoersprobleem om de hoek kijken. Een aandachtspunt voor de volgende projectaanvraag.

Na afscheid genomen te hebben van de vrouwen wachten we nog een poos op de bus die ons weer naar Kampala terug zal brengen. Dit bezoek laat zien dat door het diaconaat een belangrijk steuntje in de rug wordt gegeven. En dat wij hieraan een steentje bij mogen dragen.

FOKKO VAN BRAAK

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen