Nadenken

Negentig

Toen ik hem bezocht ter gelegenheid van zijn negentigste verjaardag, zat hij te lezen. Een boek met meditaties, zeg maar gerust preken, van Spurgeon. 'Fijn dat u er bent', zei hij en legde het boek behoedzaam neer, naast zich op tafel.

'Ja, ik lees veel', vervolgde hij. 'Het Reformatorisch Dagblad' lees ik vrijwel helemaal en dat is een hele klus. Ja, en verder meditaties, preken en historische romans. De benen willen niet meer zo goed, maar lezen gaat nog goed gelukkig!'

'Kijk eens, hier heb ik dan nóg wat om te lezen'. Ik overhandigde hem de recent verschenen bundel preken van prof. dr. C. Graafland Nalezing. 'Daar ben ik blij mee zeg', glunderde hij en hij griste het boekje bijna uit m'n handen.

'Professor Graafland ja, wat kan die man preken en wat is zo'n ouwe (!) man nog fris'.

Mocht prof. Graafland dit artikel lezen, dan kan hij dit compliment met eer en genoegen in zijn zak steken... 'Weet u wat ik ook veel doe, de laatste tijd? Nadenken.'

'Waarover? ', vroeg ik. 'Over van alles. Over vroeger, maar ook over het hele wereldgebeuren en het kerkelijk leven. Maar ik denk ook veel na over God en Zijn werk dat Hij doet in deze wereld. Ik denk dat het Koninkrijk van God in heerlijkheid dichterbij is dan wij vaak denken. Over de toekomst, mijn persoonlijke toekomst denk ik ook natuurlijk. Enkele regels uit Psalm 49 heb ik eens goed op me laten inwerken.

Maar na de dood is 't leven mij bereid; God neemt mij op in Zijne heerlijkheid. 'Dat is de berijming van 1773', voegde hij er - precies als hij is - aan toe. 'Wat een uitzicht, broeder Terlouw'. Zijn ogen glinsterden...

Halfin de dertig

Enkele weken later waren mijn vrouw en ik op bezoek bij een oud-collega. Geen negentigjarige, maar iemand van halfin de dertig. We zaten in zijn kleine, gezellige achtertuin en genoten van het prachtige nazomerweer. 'Ik krijg zowaar plezier in tuinieren', ontboezemde hij.

'Eigenlijk heb ik nooit iets om tuinieren gegeven, maar nu vind ik het best leuk. Je kunt intussen zo lekker nadenken en dat vind ik heerlijk.' 'Nadenken over? '

'Van alles, over m'n werk, over wat ik moet doen, wat ik zal schrijven, hoe ik een artikel zal aanpakken, maar ook over heel persoonlijke dingen. Over je eigen geloofsleven, je omgang met God. Het is wel eens goed om na te denken toch? '

Dat konden wij niet ontkennen. Ineens zei hij, recht op de man af: 'Jij tuiniert ook graag, liever nog dan ik, doe jij dat ook? Nadenken onder het onkruid wieden? Of als je aan het snoeien bent...'

Nog geen vijfentwintig

In een notenbar ontmoette ik haar. Zij stond achter de balie. Ik er voor. Ooit heb ik haar begeleid bij haar stage. Haar precieze leeftijd weet ik niet, maar ze is nog geen vijfentwintig. 'Hé, jij hier? ' 'Ja, je moet wat doen om aan de kost te komen!' 'Hoe is het met je studie? ' 'Bijna klaar, maar het zal niet meevallen om een geschikte baan te vinden'. Zo praatten we wat verder.

'Ik heb goeie herinneringen aan onze gesprekken. We hebben op de zolder van het HGJB-gebouw heel wat afgediScussieerd', memoreerde ze.

'Ik heb er veel geleerd, al was het maar enkele weken. We hebben ook nogal persoonlijke gesprekken gehad. Daar heb ik veel aan gehad.'

Een beetje peinzend keek ze over de notenvoorraad voor haar. Toen zei ze, wat zachter, maar indringend: 'Je zult het wel gek vinden, maar ik denk de laatste tijd veel na...'. 'Nadenken is nooit weg', probeerde ik te grappen.

'Nee, ik meen het, ik denk écht veel na. Over m'n leven, over mijn verhouding tot de Heere Jezus. Ik ben ook nogal bezig met de vraag wat de leiding van God in m'n leven is en zo. Welke kant moet ik op? Ik hoop dat ik een duidelijke aanwijzing krijg...'.

En ik?

Deze gesprekken, vrij kort na elkaar, hebben mij nogal aangegrepen, moet ik zeggen.

Mensen van heel verschillende leeftijden, die getuigenis afleggen van het feit dat ze veel nadenken over de diepste vragen van het leven. Vragen van tijd en eeuwigheid, om het zo maar eens te zeggen.

Dan komt de vraag wel heel sterk op mij af: hoe breng ik het er af op dit terrein?

Denk ik wel genoeg na? Of ben ik - ondanks dat ik gepensioneerd ben - nog zo druk met van alles en nog wat? Gauw nog even die bel-

len. Snel in de e-mailbox kijken. Net nog tijd om een artikeltje te schijven, de tuin moet nodig gebeuren. Vlug nog even dit, vlug nog even dat... Als ik niet oppas dan verdrink ik al in de apparatuur, die ik 'beheersen' moet. Computer, tv, mobiele telefoon, videorecorder, radio, cd-speler, fototoestel, en noem maar op. Let wel, ik veroordeel die apparaten niet, het gebruik evenmin. Ik wil er alleen maar mee aangeven hoe druk we. het alleen al hebben met al die verschillende knoppen. De eindredacteur van dit blad schreef me eens: 'Het is fijn als jij zo nu en dan eens zo'n nadenkertje in ons blad schrijft.' Welnu, hier is dan weer zo'n nadenkertje. Maar wel één die in'eigen vlees snijdt!

A. J. TERXOUW, ZEIST

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen