Globaal bekeken

n december werd in een speciale Kernkatern van de hervormde gemeente Huizen aandacht gegeven aan 'Occultisme'. Pro-life arts mevr. Janneke Rebel-Brasser schreef over 'Reguliere en alternatieve geneeskunde en occultisme'. Hier volgt het slot:

'Er is een groot grijs gebied in de alternatieve geneeskunde waar niet makkelijk te beoordelen valt of Het occult is. Houd u bij twijfel altijd aan de veilige kant.

Enkele voorbeelden: - Acupunctuur: een zeer oude reguliere Chinese geneeskunde. Ik ben van mening dat dit niet occult is, maar als u zelf twijfelt: houd afstand. - Iriscopie: dit is een diagnose stellen door naar de iris van het oog te kijken. Is dit een normale of een paranormale waarneming? Ik ben er zelf niet zeker van, dus nogmaals bij twijfel: houd afstand. - Magnetisme (strijken): Ik ben zelfvan mening dat dit occult is, omdat er sprake is van energievelden en kracht bezitten. - Homeopathie: dit is genezen door een middel dat in grotere hoeveelheden toegediend juist de ziekte kan veroorzaken. Dat een zeer kleine hoeveelheid van een stof werkzaam is, is moeilijk te verklaren. Ook in de planten- en dierenwereld blijken allerlei organismen te reageren op onvoorstelbaar kleine hoeveelheden van een bepaalde stof. Bijvoorbeeld: de mannetjesnachtvlinder kan tot op een afstand van drie km ruiken waar zich een vrouwtje bevindt. Het homeopathische gedachtegoed richt zich ook niet tegen de Bijbel. Naar mijn idee kan een christen met een gerust hart een homeopatische arts bezoeken (mits deze zich niet inlaat met andere mogelijk occulte praktijken).

SAMENVATTEND

• Bid eerst alvorens een afspraak met de dokter te maken (volgens Jakobus dienen we twee nummers te bellen, dat van de dokter en dat van de predikant/ouderling! Zouden arts en predikant met enige regelmaat een gezamenlijk spreekuur moeten hebben? ). • Bid driemaal om genezing, verhoort God dit gebed niet, bid dan om heelheid, heil, zodat deze ziekte een weg kan zijn om Hem beter te leren kennen. • Geen geneeswijze of arts mag dit proces blokkeren.'

an dr. Willem Drees (1886-1988) verschijnt een uitgebreide biogra- Vfie. Hans Daalder beschreef de jaren 1940-1948. Drees was afkomstig uit een orthodox-christelijk gezin, maar deed afstand van het christelijk geloof. Hier volgt een fragment van P. Lieftinck, die met hem in het beruchte kamp Buchenwald verbleef:

• 'Mensen als Drees, die geïnspireerd worden door de gedachte van sociale gerechtigheid en die ook in hun persoonlijk leven zoeken naar waarheid, compassie hebben, deemoedig zijn. Zulke mensen voldoen aan de hoogste eisen van menselijk leven zonder dat zij zich baseren op de bijbel. Ik herinner me een gesprek tussen Drees en Tilanus tijdens de oorlog, in Buchenwald. Tilanus, een CH U-man, stelde dat als je de christelijke beginselen niet huldigt, je ook geen richtsnoer hebt voor je handelen. Dat er dan sprake is van normloosheid. Drees werd verschrikkelijk kwaad. Normaal was hij altijd heel rustig en gematigd, maar nu haalde hij fel uit. Hij kwam zelf uit een christelijk gezin, maar hij had zich daar los van gemaakt en hij had een verschrikkelijke hekel aan de pretenties van sommige christenen. Ik begreep volkomen waarom hij zo tekeerging tegen Tilanus.'

Drees' moeder Anna Sohia van Dobbenburgh. Haar neef, de lithograaf Aart van Dobbenburgh, zond een litho naar Buchenwald met haar handen op een bijbel, getiteld 'Handen van een wachtende, oude vrouw'.

Deze werd nimmer aan Drees uitgereikt.

T oen mensen de AOW 'van Drees' gingen trekken, waren er vele dankbare reacties:

• 'Brieven kwamen uit alle kringen, vaak met geschenken: rokersbonnen, postzegels om twee gebakjes van te kopen, bloemen, fruit, bonbons. Dichtaders vloeiden rijkelijk, verzen werden geschreven, in diverse dialecten dan wel als acrostichon. Telkens weer was sprake van navrante verhalen: het feit dat men na een werkzaam leven als arbeider of zelfstandige in volstrekte afhankelijkheid was geraakt, dankbare kinderen die vader of moeder niet langer heimelijk hoefden te steunen, ouderen die voor het eerst weer eigen geld zagen en uiting gaven aan de opluchting niet langer geheel en al op hun kinderen te hoeven leunen, inlossing van een belofte door een dochter aan haar stervende moeder gedaan "of ik die man wou bedanken waar zij dit geld van gehad heeft". "Als men geen nood gekend heeft, kan met niet over noden spreken", schreef een ander. Soms was er vrees: dat het niet waar kon zijn, dat het niet duren zou. Sprak men immers niet van een noodwet? Een moeder van tweeëntachtig had in de krant ge- • zien dat Drees per vliegtuig naar Indië was vertrokken. "O, zei ze, hoe kan hij dat nu doen? Als hij in dat ding een ongeluk krijgt, krijg ik geen cent." Toevallig kwam er echter iemand langs om te vragen of ze wel altijd haar ouderdomsrente gaat halen. "Zie je wel", zei moeder, "nu de minister terug is, gaat het vée'l vlugger." Een ander schreef over een oud vrouwtje, dat zéér verrukt en dankbaar voor deze steun was. "Maar", zei ze, "als die Meneer Drees er eens niet meer is, zou Mevrouw het dan veurt zetten? "'

V.D.G.

* Rectificatie. De heer Sonneveld, wiens stellingen vorige week in deze rubriek werden opgenomen, is niet ouderling in Putten maar diaken in Wageningen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen