Open antwoord aan ds. Kieskamp

Geliefde broeder Kieskamp,

Het is een wonderlijke eigenschap van de liefde dat we deze extra voelen in ons hart wanneer er zoveel is dat de band van de liefde dreigt te breken. Het is vanuit deze ervaring van de liefde dat de aanhef van onze briefis zoals deze is, in antwoord op uw schrijven van 15 december 2003, gepubliceerd in de Waarheidsvriend van 30 december 2003.

U stelt vele indringende vragen aan ons adres. Dat mag ook. Het zijn vragen die wij onder ogen hebben te zien. In alle bescheidenheid mogen we u zeggen dat we deze vragen ook onder ogen trachten te zien. We hebben ons wel duizendmaal afgevraagd of er bij ons een schadelijke weg is. Er is niets wat we zozeer vrezen als de door u genoemde vleselijkheid, oneerlijkheid, radicaliteit, moedeloosheid, onvoorzichtigheid en emotionaliteit. Wij zijn er diep van doordrongen dat al deze dingen in ons hart aanwezig zijn en dat we daarom tot al deze boosheid zijn geneigd. We weten dat ons geweten bij een dwaalziek hart behoort en dat alle mensen leugenaars zijn. Ons geweten is geen onfeilbare gids, maar het behoeft de voortdurende toetsing van het onfeilbare Woord van God. Dit besef brengt ons temeer tot de bede om in Gods Woord alleen te worden vastgemaakt en door Zijn Geest te worden geregeerd.

We kunnen nog een spade dieper graven. De vragen die u ons stelt, hebben in ons hart voor diepe aanvechting gezorgd. In deze verschrikkelijke aanvechtingen hebben we in beginsel alles verloren, terwijl we ervan doordrongen zijn dat we elke dag onszelf, de kerk en alle menselijke mogelijkheden dienen te verliezen om de Heere en het getuigenis van Zijn Geest in onze harten over te houden. Daarom kunnen en durven we niet anders. Ons geweten werd gebonden aan de Heere en Zijn Woord, en vrijgemaakt van mensen en synodale beslissingen. Van deze gewetensovertuiging willen we in antwoord op uw schrijven een korte verantwoording afleggen. 1. In de eerste plaats menen we dat we geroepen zijn om het pand dat de Heere ons toebetrouwde te bewaren (1 Timotheüs 6 : 20a). De Heere vertrouwde ons in de geschiedenis van ons land de gereformeerde belijdenis toe. Deze belijdenis werd in de weg van diepe worstelingen uit het gelouterde hart geboren. In deze belijdenis werd de enige troost in leven en in sterven in kerkers en op schavotten uitgezongen. De taal van onze belijdenis is beproefde taal.

We menen dat we de Heilige Geest bedroeven als we kerkelijk niet blijven bij de belijdenis van dit geloof. We zijn de overtuiging toegedaan dat dit geloof niet meer de kerkelijke grondslag van de PKN uitmaakt. De drie formulieren van enigheid worden weliswaar genoemd in de kerkorde van de nieuw te vormen kerk, maar de eenheid van de kerk wordt er niet meer door bepaald. In die zin zijn de drie formulieren als formulieren van eenheid losgelaten.

2. In het verlengde van het voorgaande menen we dat we de PKN niet kunnen zien als de wettige opvolger van de Ned. Herv. Kerk. De identiteit van de kerk wordt immers bepaald door het geloof dat zij belijdt (besluit Dordtse Leerregels). Wanneer we de kerkelijke grondslag van de Ned. Herv. Kerk vergelijken met de grondleggende artikelen van de PKN, ziejj wij grote discontinuïteit. Dit brengt ons er inderdaad toe om in lijn met de uitspraken van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond van 1996 en eerder de PKN te zien als een breuk met de Ned. Herv. Kerk. Het is onze huiver voor afscheidingen die ons er nu beducht voor maakt om deel uit te maken van de PKN. Daarom kunnen wij het synodebesluit om de Ned. Herv. Kerk onder te brengen in de PKN in het licht van Gods Woord niet als wettig erkennen (art. 7 en 31-32 NGB).

Wij vermoeden hier een verschil in de visie op de kerk. U wilt trouw zijn aan de kerk, zonder de vraag naar de identiteit van de kerk te benadrukken, terwijl wij menen dat we voor alles trouw dienen te blijven aan de leer en de confessionele identiteit van de kerk. We menen dat de gereformeerde belijdenis geen theologisch model is, maar de werkelijkheid van Gods Woord op een adequate wijze vertolkt. 3. Ten derde hebben we geen vrijmoedigheid om toe te treden tot de PKN gezien de confessionele identiteit van de kerk. We duiden deze als een 'ondeugdelijk fundament'. Naar onze overtuiging is de nieuwe kerk geen gereformeerde kerk te noemen, maar een plurale. De mogelijkheid om ons gebonden te weten aan de gereformeerde belijdenis verandert niets aan het plurale karakter van de kerk. Integendeel, het plurale karakter van de kerk biedt het kader voor de gebondenheid aan dit belijden. Wij vragen ons in gemoede af of de PKN zo nog een 'pilaar en vastigheid van de waarheid' (1 Timotheüs 3 : 15) kan worden genoemd. We realiseren ons dat 'het lidmaatschap der Kerk, reeds van zelf, eerbiediging te kennen geeft van hetgeen zij belijdt' (Groen van Prinsterer).

Daarbij komt dat wij het ernstig betwijfelen of de mogelijkheid van beroep op de gereformeerde belijdenis sinds 12 december 2003 nog weer is aangescherpt. Als we het besluit tot vereniging van deze 12e december lezen, wordt het kader voor dit beroep ons duidelijk. Het geschiedt 'zonder af te doen aan de vastgestelde kerkorde van de verenigde kerk' met de roeping 'om te groeien in het gemeenschappelijk belijden van de kerk'. We lezen hierin dat het niet bij het beroep op de gereformeerde belijdenis kan blijven, maar dat we toegroeien naar een gemeenschappelijk belijden. Naar ons inzicht geeft de Konkordie van Leuenberg de modus van dit nieuwe belijden aan.

4. Wij durven niet te zeggen dat de Heere breekt met de PKN, evenmin als wij dat durven zeggen van de roomse kerk of van een evangelische groepering. Waar het Woord van de Heere is, kan en zal Hij werken. De Heere heeft Zijn kinderen wereldwijd in de meest ongedachte plaatsen. Wij denken dat wij de vraag niet behoeven te stellen

Na het synodebesluiten van 12 december stuurde ds. R. H. Kieskamp een brief aan de leiding van het Comité tot behoud van de Nederlandse Hervormde Kerk en van het Gekrookte Riet, waarbij hij zich ook richtte tot allen die . 1 , voornemens zijn om na 1 mei met de kerk te breken. In de Waarheidsvriend van 30 december is deze brief integraal geplaatst. Vandaag plaatsen we het antwoord dat van het bestuur van het Comité ontvangen werd, samen met de reactie van ds. Kieskamp daarop.

Red. de Waarheidsvriend

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen