Zending in zicht

Eind december dook een merkwaardig bericht op in de media. Een juwelierszaak in Apeldoorn bestond tien jaar en de eigenaar verzon een actie. Vierduizend vaste klanten stuurde hij een kerstkaart, met daarbij ingesloten een steentje: 200 klanten kregen een echte diamant, 3800 kregen een zirkonia - een namaakdiamant. De juwelier nodigde de klanten uit om ermee naar de zaak te komen, waar vastgesteld kon \ worden of het een echte diamant of een zirkonia was. In de dagen die volgden, was de zaak ingesteld op de komst van een grote klantenstroom, maar tot verbazing van de juwelier bleef die uit. Van de 200 echte diamanten zag hij er maar 30 terug. Hij besloot zijn klanten te gaan bellen, en wat bleek? De meesten hadden de actie niet serieus genomen en de kaarten, met steentje en al, weggegooid. 170 diamanten zijn in de Apeldoornse oudpapiercontainers verdwenen...

Zou ik zelf naar de winkel gegaan zijn, zo vroeg ik me af. Je wordt zo dikwijls benaderd door mensen en instanties die iets van je willen. Het wordt allemaal prachtig voorgespiegeld, maar vaak zitten er commerciële belangen achter. Of je er beter van wordt? Meestal niet. Als mens heb je een natuurlijk afweermechanisme, een gezonde dosis reserve tegenover alles en iedereen die wat van je wil. En dat is maar goed ook! Anders tuinde je overal in.

Toch houden we in de kerk vaak weinig rekening met dat natuurlijke afweermechanisme. Als we bijvoorbeeld veel reclame maken voor een bijzondere bijeenkomst of een kennismakingscursus christelijk geloof, raken we teleurgesteld als er nauwelijks reacties zijn. Die teleurstelling kan verharden tot bitterheid: 'Zie je wel? Mensen willen niks van God en geloof weten!' We kunnen er ook nog een bijbels argument bij noemen: 'Het Evangelie is niet naar de mens. Dat blijkt nu maar weer!'

Als we zo redeneren, doen we heel wat mensen geen recht. Natuurlijk is het Evangelie niet naar de mens, maar dat betekent nog niet dat er geen belangstelling voor zou zijn. Het Evangelie staat ook haaks op óns leven, als lezers van de Waarheidsvriend, en toch willen we, met vallen en opstaan, de Heiland volgen.

We vergeten vaak dat natuurlijke afweermechanisme. Niemand in Apeldoorn heeft een hekel aan diamanten, toch gooit 85% van de ontvangers ze bij het oud papier. Waarom? Omdat het ontbreekt aan vertrouwen in de afzender. Om gewonnen te worden voor iets moois, moet er vertrouwen zijn in de boodschapper.

De juwelier had veel meer respons gekregen als hij de kaarten persoonlijk was gaan afleveren. Dat had veel meer tijd gekost, maar ook veel meer opgeleverd. Als christenen kunnen wij de : Goede Boodschap niet zomaar bij mensen droppen. Het gaat erom dat we met ons leven, met onze woorden en daden het vertrouwen winnen van onze buren, collega's, vrienden en familieleden. Dan zullen ze eerder geloven dat het Geschenk dat wij mogen doorgeven, echt is, en geen nep. En ze zullen er blijer van worden dan van de mooiste diamant.

Rjené van Loon

MISSIONAIR PREDIKANT IN CAPELLE AAN DEN IJSSEL

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen