De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Boekbespreking

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Boekbespreking

2 minuten leestijd

John Milton Het Paradijs verloren. Uitgave Athenaeum-Polak en Van Gennep, Amsterdam, 547 pag., € 45, -.

Na Shakespeare is John Milton (1608-1674) wel als de grootste onder de groten van de literatoren in Engeland genoemd. Hij was puritein maar geen calvinist. Eerder was hij arminiaan, die Calvijns' uitverkiezingsleer verwierp. Toen zijn eerste echtgenote, de 17-jarige Mary Powell hem al na een jaar verliet (1649), kwam hij in conflict met de puriteinen omdat hij in brochures over echtscheiding 'onverenigbaarheid van temperament' een grond voor echtscheiding achtte.

In 1645 schaarde hij zich aan de zijde van Cromwell en diens 'indepedenten' en werd hij Latijns secretaris van de Raad van State. In 1654 verscheen zijn Defensio Secunda, waarin hij Cromwells beleid verdedigde. Hij was toen al helemaal blind.

Wereldberoemd is Milton geworden door Paradise Lost (later gevolgd door Paradise Regained), een boek dat in 1667 verscheen en thans in een moderne Nederlandse vertaling van Peter Verstegen voor ons ligt. Het is een epos in rijmloze verzen, dat hij van het begin tot het eind heeft gedicteerd. Hierin dichtte Milton over 'de opstand in de hemel, oorlog tussen God en satan, elk met zijn legioenen engelen, over het neerbliksemen van de gevallen engelen naar de hel en hun duivelse wraak op de nieuwgeschapen mens in het paradijs: de verleiding van Adam en Eva en hun zondeval'. Milton werd geïnspireerd door Homerus en Euripides, Vergilius en Ovidius, Spencer en Shakespeare, maar 'boven die allen de Bijbel'. In een Appendix maakt de vertaler duidelijk dat er dwingende redenen zijn om niet te geloven dat Milton, zoals ook wel wordt beweerd, is beïnvloed door Vondels Lucifer.

De vertaler laat zijn vertaling volgen door een commentaar, waarin hij een levensschets geeft van Milton, waarbij ook zijn keuze van de versvorm wordt belicht. Bij elk van twaalf hoofdstukken voegde hij ook een reeks verklarende noten, hetgeen op zich al nodig is, omdat, de moderne vertaling ten spijt, dit epos niet gemakkelijk toegankelijk is. In het notenmateriaal wordt ook veelvuldig verwezen naar teksten uit het Oude en Nieuwe Testament waaraan Milton zijn inspiratie mede ontleende. Verder bevat het boek alle (bekende) prenten van Gustav Doré. Al met al een boek van wereldformaat, dat in deze mooie vertaling (voor het eerst weer sinds 130 jaar) dichter bij de hedendaagse lezer is gebracht.

V.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 februari 2004

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Boekbespreking

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 februari 2004

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's