Het geheim van een dankbaar leven

Paulus wordt in het leven van de dankbaarheid niet gehinderd door overvloed, noch door gebrek. 'Want ik heb geleerd vergenoegd te zijn in hetgeen ik ben' (Filipp. 4 : 11). Ik heb het geleerd, zegt deze grote geleerde. Ik wist het met al mijn verstand en vroomheid ook niet uit mijzelf. Ik heb het geleerd. Door genade! Van de beste Leermeester: van Christus. Alleszins en in alles ben ik onderwezen.

Eigenlijk staat er: ingewijd, geïnstrueerd. 'Beide verzadigd te zijn en honger te lijden; beide overvloed te hebben en gebrek te lijden. Ik vermag alle dingen...' Hoe heeft Paulus het geleerd om aan Christus genoeg te hebben?

Ik zeg het zó: door onderwijs uit de Schriften en door het gebed. Maar ook door de leerschool van het lijden. In de weg van het sterven aan zijn eigen ik, zijn eigen wil en planning. In die weg heeft Paulus Christus, de liefde en de wijsheid van de Vader, leren kennen.

Direct al op de weg naar Damascus. God doodde hem niet, maar gaf hem Zijn Zoon. En in de Zoon gaf de Vader hem vergeving, gerechtigheid en eeuwige liefde.

Later bad Paulus om het wegnemen van de doorn in zijn vlees. Drie maal.' Hij werd erdoor belemmerd in zijn apostolisch werk. Maar de HEERE zei: 'Mijn genade is u genoeg'. Zie die ervaring liet de HEERE Paulus telkens opdoen. Wanneer hij in gevaar was, bleek dat de HEERE hem gekocht had en dat zelfs de haren van zijn hoofd geteld waren. Wanneer de mensen tegenvielen, was de HEERE getrouw. Toen Paulus zichzelf leerde kennen als een 'ellendig mens', werd de liefde van de Vader en de Zoon niet minder.

Paulus leerde het in de goede strijd van het geloof: de belofte van de HEERE is waar. 'Zijn genade is mij genoeg'. Zijn Geest leidt mij getrouw. In al mijn gebrek heb ik een goede, milde, rijke Vader. Niets kan mij scheiden van Zijn liefde in Christus. Alle dingen werken mee ten goede.

Zie, op grond van deze geloofservaring kan Paulus het nederig belijden: ik heb het geleerd van de Geest van Christus om vergenoegd te zijn en honger te lijden, beide overvloed te hebben en gebrek te lijden. 'Ik vermag alle dingen...'.

Hebben wij het ook geleerd? Zijn wij op de leerschool van de Geest ingewijd in het geheim van de dankbaarheid? Zodat u zegt: Ik ben het aan het leren dat Christus en Zijn genade mij altijd en in elk opzicht genoeg is. Ik heb het geleerd, omdat de Geest er mij van overtuigde: u bent een zondaar. Vleselijk, verdoemelijk in uzelf! U kunt uw eigen weg niet kiezen. Maar zie, hier is Gods Zoon, Die Hij niet spaarde. Ik geef Hem u met al Zijn genade. En Zijn genade is u genoeg! Wie beamen dit woord van de Vader en de Geest? U, die zegt: ik heb het geleerd, toen ik als een goddeloze aan Jezus' voeten viel. Ik heb het mogen leren, toen ik mijn man, mijn kind verloor. Ik heb het geleerd, toen ik in mijn gezondheid geknakt werd. Ik heb het geleerd, toen mensen mij lieten vallen. Alleen de genade van de Heere Jezus is genoeg. Ik heb het geleerd dat elke zegen in gezin en gemeente, op mijn werk en op school, in mijn eten en drinken mij alleen toekomt uit Christus' doorboorde handen. En mag u dan ook in alle bescheidenheid met Paulus zeggen: ik ben niet meer afhankelijk van mensen, van alles wat mij overkomt in mijn leven. Ik weet dat alles mij toekomt uit Gods Vaderhand. En dat de Vader om Jezus' wil in alles het goede met mij voorheeft?

'Ik vermag alle dingen door Christus, Die mij kracht geeft'. Mijn geheim is het leven met Christus. Christus, mijn HEERE, Hij houdt mij vast. In Zijn gemeenschap ontvang ik liefde, vrede en kracht. Zijn kracht wordt in mijn zwakheid volbracht. Wanneer ik op mijzelf zie, kom ik alles tekort. Ik wanhoop aan mijzelf. Maar de Geest troost mij met de kracht van Jezus' bloed, met de kracht, die Hij mij verleent.

Als ik zwak ben en gebroken ben, troost Hij mij: Mijn Vader heeft u lief met een eeuwige liefde. Hij blijft Dezelfde. Hij zal u koninklijk door alles heen helpen.

Als ik Gods weg met mijn leven, met de gemeente of de kerk niet begrijp, dan troost Hij mij: alles werkt mee ten goede voor hen die God liefhebben. En als ik de goedheid en de zorg van de HEERE ervaar, dan leert Christus mij: dit alles heb Ik voor u verdiend. Als de Geest van Christus het mij zó, met vallen en opstaan, leert, dan zeg ik het Paulus na: ik vermag alle dingen door Christus die mij kracht geeft. Door Christus, Die onze weg wilde gaan. Hij is de enige die het volmaakt kan zeggen: 'Ik heb geleerd vergenoegd te zijn in hetgeen Ik ben, Ik ben in alles ingewijd...'

Inderdaad zeg ik: U, Heere Jezus hebt honger geleden en uit de hand van Uw Vader geleefd. U hebt ook overvloed gehad, U bent een vraat en een wijnzuiper genoemd, maar U hebt in dat alles alleen dankbaar genoten van wat Uw Vader U gaf. U hing aan het kruis in de Godverlatenheid, omdat wij in ongeloof en in ondankbaarheid aan God niet genoeg hebben. Maar zelfs toen, onder Gods vloek, hebt U genoeg gehad aan het Woord. Omdat U geloofde: de Vader heeft Mij lief om Mijn offer. U hebt in alle vriendschap en hulp, die

U ontving, aan Uw Vader genoeg had. U hebt altijd Uw Vader verheerlijkt en gedankt. U bent volmaakt 'vergenoegd' geweest in voor- en tegenspoed. U was altijd 'vergenoegd' met de wil van Uw Vader. Daarom bent U door Uw Vader verheerlijkt als onze Zaligmaker en Middelaar.

Ja, zegt Christus. Daarom kom Ik via deze drie woorden ook tot u en jou, die moeten belijden: ik ben schuldig. Ik ken dit geheim van Paulus niet. Ik heb aan de Heere niet genoeg. Christus zegt: verneder u voor Mijn Vader. Ik wil met Mijn volmaakte leven en met Mijn bloed uw onvolmaakte leven volledig bedekken. Ik wil u leren door Mijn Geest 'vergenoegd' te zijn met wat Mijn Vader u geeft. Vertrouw u dan aan deze Christus toe, zegt de Geest. Verwerp Hem niet. U zult nooit dankbaar kunnen zijn en voor God kunnen leven zonder Hem. Zonder Hem kunt u niets doen! Buiten Hem is slechts eeuwig gebrek en de dood. Misschien zegt een ander: soms heb ik aan de Heere echt genoeg. Dan is er vrede! Maar ik vorder zo weinig in het leven van de dankbaarheid. Dan moet ik belijden: ik heb aan U alleen niet genoeg. Dan schaam ik mij. Vlucht met die nood altijd tot Christus. Alleen Zijn bloed reinigt ons van al onze ondankbaarheid. Alleen Hij zal en kan het óns leren door Zijn Geest: 'Ik heb mijn God, dat is genoeg. Ik wens mij niet daarnevens. Veel meer dan het meeste, dat ik vroeg, is mij in Hem gegeven. Mijn hoogste goed, mijn troost in smart, het enig rustpunt van mijn hart, mijn eeuwig licht en leven'.

En als de geloofsstrijd zwaar is? Dan , komt de Geest u met het Woord te hulp en vraagt: vergeet u de toekomst niet?

'Maar blij vooruitzicht, dat mij streelt, ik zal ontwaakt Uw lof ontvouwen, Ü in gerechtigheid aanschouwen, verzadigd met Uw Goddelijk beeld' (Psalm 17:8 berijmd).

P. H. van Trigt, Ede

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen