Verbazing

Terugdenkend aan Bosnië, blijf je jezelf verbazen. Mensen die altijd goede buren waren, vochten elkaar opeens de tent uit! Het lijkt de kerk wei-

Wie enigszins op de hoogte is van de taferelen die zich in de jaren na 1834 en 1886 in ons land hebben afgespeeld, komt vandaag de dag tot de zeer pijnlijke conclusie dat er niets nieuws is onder de zon.

Want, wat zien we op dit ogenblik juist in die hervormde gemeenten waarin 'grote bezwaren' zijn tegen de PKN? Kerkenraden liggen overhoop. Ambtsdragers raken teleurgesteld of verbitterd, omdat hun predikant een andere keuze maakte dan gehoopt. Gemeenteleden laten hun eigen predikant links liggen (ze waren eerst erg blij met, zijn prediking, maar na 12 december niet meer). Families die verdeeld en verbitterd raken, vanwege een verschil in keuze. Het is verdrietig dat hier en daar kerkvoogdijen in de problemen dreigen te komen, omdat gemeenteleden geen giften meer in de collectezak doen. Wél naar de kerk komen én warm willen zitten, maar niet dragen in de lasten? Wat is het argument? Heeft de plaatselijke kerkvoogdij de PKN soms gewild?

Ik blijf het intussen ook oneerlijk vinden om de PKN (of degenen die vóórstemden) de schuld te geven van alle ellende. De oorzaak van de onderlinge haat en tweedracht zit naar mijn idee véél dieper! Ook zonder de totstandkoming van de PKN was het in vele gemeenten fout gegaan. Het zit gewoon in de lucht... Het is de geest van onze eeuw. We zijn niet meer bij machte elkaar vast te houden. Maar het ergste is, dat we onszelf onmachtig hebben gemaakt. Dat is het individualisme. Als ik per se op de troon wil zitten, raakt de ander uit beeld. Dat is een wetmatigheid.

Het leven in 'bezwaarde' gemeenten begint hier en daar echt op een mijnenveld te lijken. Je zou toch niets meer durven doen of spreken? Je blijft jezelf verbazen in deze wereld. Het gaat bij links en bij rechts, bij conservatief? liberaal én vooruitstrevend om de macht en om niets dan de macht. De wereld lijkt daarin sprekend op de kerk. Dat mogen we ons wel aantrekken. Of vergis ik mezelf? Wat zijn de consequenties van alle geharrewar?

Dat straks in veel gemeenten één, of zelfs de enige predikantsplaats gaat vervallen? Dat er van voorheen vitale gemeenten twee keer de helft overblijft? Twee keer niks? Waarom zouden we niet massaal blijven in de kerk? De kerk, waarvan de gemeente waarin ik geestelijk ben gekweekt deel uitmaakt, waarin ik de sacramenten leerde gebruiken, is mij zeer lief. Zolang het evangelie van vrije genade mag worden gepreekt, zal ik niet op de loop gaan voor een kerkorde, wat daar dan ook moge instaan. Om de prediking hoeven we niet te gaan. En dat is toch - zo belijden wij - het hart van het gemeenteleven?

Het is één van de allerpijnlijkste punten in deze hele geschiedenis dat bezwaarden het wel eens zijn over de kern van het christelijke geloof, de rechtvaardiging van de goddeloze door het geloof in Christus alleen. Of zo u wilt: er is zelfs overeenstemming over de zogenaamde Vijf Punten van het calvinisme.

En dan tóch niet meer als vanouds onder één dak kunnen kerken? Vele jaren goede 'buren' geweest in de kerkbanken, maar dat is nu voorbij? Dat is zeer pijnlijk. Een breuk in de gemeenschap. Een bang makende vraag dringt zich nu met kracht op: gaat het in ons midden nog wel om het behoud van zielen en daarin om de eer van Christus? Soms geloof ik daar niets meer van. Het is te midden van de puinhopen die we ervan maakten dan ook bijna gênant om het daar nog over te hebben. Voor wie is de winst?

Als we het oorverdovende lawaai dat we maken in de kerk een ogenblik laten voor wat het is, horen we andere geluiden. 'De vervolgde kerk huilt om onze verdeeldheid', zei een medebroeder uit de gemeente. En we horen de voetstappen van Christus. Hij komt eraan.

Stelling 1: Het Apostolicum werkelijk nazeggen ('ik geloof één heilige, algemene, christelijke kerk, de gemeenschap der heiligen') getuigt van een groot geloof. Stelling 2: Geloven leer je niet door om je heen te kijken. Stelling 3: Het martelaarskleed is niet te koop. Stelling 4: Behoort u tot één gemeente en hebt u de Heere Jezus lief? Laat u dan door geen legioen duivels uit elkaar jagen!

T. J. Lucas, IJsselmuiden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen