Judas

Hij heeft gegeten en gedronken en vlucht dan weg, weg uit die zaal, want in zijn hart branden de woorden van Christus' diep bedroefde taal.

Hij is die ene, die verrader, hij snelt de donk're straten door alsof hij bang is voor zijn schaduw en ieder recht op hulp verloor.

Hij zal Hem met een kus verraden en neemt genoegen met hun prijs. Voor dertig, dertig zilverlingen, verspeelt hij God en paradijs.

En als hij naderhand wanhopig een plaats zoekt voor zijn wild berouw is er voor hem geen plek te vinden, hij is ontvallen aan Gods trouw.

Hij stort zich tomeloos de dood in en vindt zijn hel, die niemand kent. Houdt God voor 't radeloze roepen zich doof? Voor eeuwig afgewend...?

Co Y Hart

UlT: 'Op vleugels van de dageraad' uitg. Kok

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen