Handreiking afgewezen

Het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond was getuige van en deelnemer aan het gesprek dat het moderamen van de synode op vrijdag 26 maart op grond van de laatste synodebesluiten met bezwaarden voerde. Vanwege onze zorg vooral de bezwaarden wisten wij ons intens betrokken bij het urenlange gesprek, waarin op voorzichtige en zorgvuldige wijze gezocht is naar een weg waarin heel de kerk bijeen kon blijven. Gezien de voorstellen van en de bereidheid bij het moderamen, alsmede gezien de eerste reactie van enkele bestuursleden van het Comité tot behoud van de Hervormde Kerk waren wij hoopvol dat enkele weken voor 1 mei er alsnog uitkomst zou komen.

Wij hebben nu met grote teleurstelling kennisgenomen van het feit dat het Comité deze handreiking van het moderamen heeft afgewezen. Nu de aanzet tot een oplossing binnen handbereik was, nu de kerkordelijk mogelijke grenzen zijn opgezocht aan de hand van de moties-Burggraaf en - De Fijter, is het werkelijk onbegrijpelijk dat deze weg is afgewezen. 'Waar de wil er is, is een oplossing voorhanden', zo is vaak tegen de synode gezegd. Wij zijn er getuige van geweest dat de echte wil er bij het moderamen van de synode was. Wij vragen ons in gemoede af of er nog medewerking van de kant van het Comité te verwachten is om een breuk te voorkomen.

Wie zich 'ten volle verbonden weet aan de gereformeerde belijdenissen' zoals in de gezamenlijke verklaring was geformuleerd, verwerpt daarmee tegelijk alle dwalingen (Besluit van de Dordtse Leerregels). Dat is in de verklaring zelf ook verwoord: niemand wordt gedwongen 'te aanvaarden wat het gereformeerde belijden weerspreekt'. Wat dus in de kerkorde of in de ordinanties het gereformeerd belijden weerspreekt, hoeft niet aanvaard te worden. Zo hebben hervormd-gereformeerden in de afgelopen eeuw voortdurend in de kerk gestaan. Zij hebben heel de kerk op het oog gehad. Wij doen nu des te meer een zeer dringend beroep op ambtsdragers en gemeenteleden op deze wijze binnen de kerkte blijven. Het hoofdbestuur roept na deze handreikingna diepgaand gesprek in een sfeer van ootmoed en bewogenheid tot stand gekomen - alle hervormd-gereformeerden meer dan ooit op om op hun post te blijven binnen het geheel van de kerk en haar niet te verlaten. Wij dragen mede schuld aan het verval van de kerk. Mede in het licht van deze laatste handreiking kunnen gemeenten toch niet scheuren, kan en mag Christus' lichaam toch niet weer smadelijk worden verbroken, kunnen de taféls van het Heilig Avondmaal niet weer gedeeld worden? Dat zou een historische vergissing zijn en een jarenlange strijd en pijn in vele gemeenten meebrengen. Dat zou evenzeer schuld zijn, schuld voor God. De gemeenschap van de kerk verbreken is zonde, als het geen plicht is. Hier is het geen plicht, omdat we eerlijk voor Gods Aangezicht de gemeenten en de kerk kunnen dienen met het heilig Evangelie van het kruis. Daarom vragen wij de broeders van het Comité nadrukkelijk zich te herbezinnen op hun afwijzing en alsnog tot aanvaarding van deze handreiking te komen. Niet met de gedachte dat daarmee alle problemen zijn opgelost en dat de bezwaren zijn verdwenen. Wel met de gedachte dat nu de heilloze strijd zou luwen, de afschuwelijke verdeeldheid zou afnemen. Overeenkomstig onze roeping getuigen wij van Gods heilig Evangelie, van het recht van Christus op heel de kerk, op al de gemeenten niet buiten maar binnen de kerk.

Namens het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond,

os. G.D. Kamphuis, voorzitter P. J. Vergunst, algemeen secretaris

P.S. Volgende week hopen we uitgebreider op deze thematiek in te gaan dan nu in het paasnumme mogelijk was.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen