In memorium ds. Joh. verwelius

[1915-2004]

Op 30 maart is voor ons heel onverwacht uit ons midden weggenomen ds. Johannes Verwelius, drager van de orde van Oranje-Nassau. Hij mocht 88 jaar worden. Geboren in Huizen, ging ' hij op latere leeftijd (22 jaar) naar het Chr. Lyceum te Hilversum. Toen hij daar eindexamen deed, was het volop oorlog (1943). Van hem kon gezegd worden dat hij student in oorlogstijd geweest is; onzeker en gevaarlijk. Ondanks spannende momenten en dankzij de bewarende hand van de Heere kon hij op 32-jarige leeftijd, op 21 september 1947, in zijn eerste gemeente bevestigd worden, Hei- en Boeicop. Daarna volgden Bodegraven (1950), Oldebroek (1954), Waddinxveen (1961), Schoonhoven (1967), Veenendaal (1972) en opnieuw Waddinxveen (1977), waar hij tot zijn emeritaat in 1980 mocht arbeiden in de wijngaard van de Heere. In 't Harde was ds. Verwelius legerpredikant. De gemeente Bodegraven stond haar predikant daarvoor een jaar af. Hij had toen de verzorging van de soldaten die na de watersnood van 1953 in Zeeuws-Vlaanderen werkzaam waren.

In de periode Waddinxveen-Schoonhoven was hij werkzaam als visitator in de classis Gorinchem. Zijn band met de jeugd kwam uit in de gedreven wijze waarop hij catechisatie gaf. In verschillende gemeenten is hij lid van het

schoolbestuur geweest, in welke functie hij ook diverse nieuwe schoolgebouwen gerealiseerd zag.

Hij had bijzondere zorg en warme belangstelling voor de ouderen. Zijn pastoraat was hartverwarmend en had de liefde van zijn hart. Na zijn emeritaat is hij daarom ook nog jaren werkzaam geweest als pastoraal werker in verschillende zorgcentra.

Vanaf 1956 is hij lid geweest van het hoofdbestuur van de Hervormde Mannenbond. Later werd hij secretaris van genoemde bond. Ook nadat hij op 70jarige leeftijd deze functie overdroeg, verzorgde hij nog jarenlang de rubriek 'Wat mij bijzonder opviel'. Zijn pen was bekend. Overal reageerde hij op. Zo bleef hij tot op de dag van zijn plotselinge overlijden op de hoogte van de gang van zaken in kerk en gemeente. Wij hadden op 29 maart, de dag voor zijn overlijden, nog een gesprek daarover.

Wij herinneren ons ds. Verwelius als een pastoraal bewogen mens die oog had voor en aandacht besteedde aan die kleine, dagelijkse zorgen. Met name rond de sacramentsbedieningen was hij erg betrokken op de geestelijke nood van zijn gemeenteleden. Maatschappelijk onrecht kon hij maar slecht verdragen; dat stelde hij, waar mogelijk, openlijk aan de kaak.

Naast predikant in dienst van de gemeente was hij (wat nog wel eens vergeten wordt), ook man en vader, groot- en overgrootvader. We willen daarom zijn vrouw en kinderen, kleinen achterkleinkinderen van harte Gods onmisbare zegen toebidden voor de komende moeilijke tijd.

Joh. Verwelius eindigde een eigen korte levensbeschrijving met de volgende woorden: 'Al met al mocht ik zo heel wat jaren werkzaam zijn in Gods Koninkrijk. Samen met mijn vrouw, die * er altijd voor zorgde dat ik ongehinderd mijn werk kon doen. Doch bovenal mogen we samen de Heere God ervoor danken dat Hij in al die jaren ons wilde gebruiken in Zijn dienst. Hij maakte Zijn belofte waar: Mijn genade is u genoeg. En Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht'.

N. NOORtANDER, ELST (ÜTR)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen