Uit de pers

Strijd: God contra satan

Dit thema is in de geschiedenis van de religie niet nieuw. In de bijbel speelt het een centrale rol. Vanaf Genesis 3 is het een voornaam thema de hele Schrift door. Ik zal vijandschap zetten, luidt Gods vonnis tot de satan, tussen u en tussen deze vrouw. Vijandschap, oorlog, strijd. Voor gelovige christenen vindt die strijd zijn hoogtepunt op de heuvel Golgotha. Daar is de beslissende slag geleverd tussen de leugen en de waarheid. En sinds die heilige dag is het nog een kwestie van laatste schermutselingen eer in het aangrijpende Armageddon satan zijn eindpunt vindt in de put van een geweldige afgrond.

Over hoe een en ander zich zal ontwikkelen schreven we de vorige keer in deze rubriek. Dit keer aandacht voor hoe men in de islam tegen de strijd tussen God en satan aankijkt. Eerlijkheidshalve moet ook bij de islam gezegd worden dat lang niet alle gelovige moslims denken zoals de fanatieke voorhoede dat thans doet. Toch is het, denk ik, belangrijk bij alle dreigingen die er de laatste tijd in West-Europese landen zich aandienen, te weten welke theologische gedachten erachter zitten. Want waar we bij de aanslagen mee te maken hebben is niet alleen maar van politieke aard maar veelmeer van religieuze strekking. Er zit een religieuze lading in het geweld. In het weekblad De Groene Amsterdammer (27 maart 2004) schreef de bekende journalist Harald Doornbos (correspondent voor Radio 1 en de GPD-bladen in Pakistan, Islamabad), een voor mij aangrijpend essay waar hij boven zet In het brein van al-Qaeda. Doornbos heeft een gesprek met Khalid Khawaja, een vriend van Osama bin Laden en verdacht van de moord op de Amerikaanse journalist Daniël Pearl. Als ze het hebben over de aanslagen in Madrid, noemt hij ze een enorm succes. Wij vechten voor God en God alleen. En de echte daders die voor dit geweld verantwoordelijk zijn, zijn Amerika, de joden, satan. Doornbos laat Khawaja een exemplaar van het weekblad Newsweek zien met daarin volop foto's van de aanslagen in Madrid.

'Terwijl Khawaja door de pagina's bladert en dejoto's bekijkt, vraag ik: "Wat moet Europa doen om zulk soort terreur in de toekomst te voorkomen? "

"Madrid was het gevolg van de strijd tussen de slaven uan God en jullie slaven uan Satan. Geefje ouer aan God en de aanslagen stoppen", zegt Khawaja.

"Maar religie bij ons is niet belangrijk en niemand heeft zin om moslim te worden." "Kijk, dat is jullie grote probleem. Dat is de macht die Satan over jullie heeft. De islam geeft ook jullie recht op bevrijding. Niemand verdient het geregeerd te worden door de duiuel. Accepteer Mohammed, vrede zij met hem, als de laatste profeet en als de boodschapper van God. Accepteer de koran als het woord van God. Wij zullen jullie helpen rechtvaardigheid te bereiken. De tijd zal komen dat we jullie zullen bevrijden van jullie machthebbers, bevrijden van de democratie. Mensen hebben niet het recht om te heersen, dat is alleen aan God."

De strijd tussen goed en kwaad, God en Satan, waarheid en leugen en gelovigen en kruisvaarders staat centraal bij al-Qaeda. Ze beschouwen zichzelf als idealisten, utopisten bijna, die niets anders willen dan goed doen door Gods wetten op aarde te implementeren. Hoe kan het toch, zo vragen ze zich constant af, dat de rest uan de wereld Allah maar niet wil aanvaarden als redding? Zelfs veel moslims doen bewust niet mee. De regeringen van Saoedi-Arabië, Egypte, Jordanië, Turkijke, Pakistan zijn alle pro-Amerikaans en dienen Satan. Ook die van Libië, Syrië en het Irak van Saddam zijn satanisch. Vijanden van Amerika, dat wel, maar seculier. Net zo erg.

Het alleen-op-de-wereld-gevoel van al-Qaeda doet haar leden niet wanhopen, maar geeft ze juist extra kracht. Veelvuldig denken ze terug aan het jaar 622. Toen, tijdens de hijrah (migratie), aldus de koran, werd de profeet Mohammed door de autoriteiten van Mekka uit de stad gegooid en verbannen naar Medina. Twee jaar later stuurde het stadsbestuur van Mekka een leger af op Mohammed en zijn paar honderd aanhangers met de bedoeling deze eerste moslims een kopje kleiner te maken. Maar het leger van Mohammed won deze slag bij het stadje Badr.

Weer zes jaar later veroverde Mohammed Mekka en was de islam veiliggesteld. Het is dan ook niet toeuallig dat de daders uan de aanslagen uan 11 september 2001, vlak voor ze de Twin Towers raakten, de opdracht hadden gekregen om juist die venen uit de koran te prevelen die betrekking hadden op de slag bij Badr.'

In het dagblad Trouw (27 maart 2004) schreef prof. dr. Hans Jansen een zeer helder artikel over hetzelfde thema: Het visioen uan de Islam. Talloze (maar niet alle) moslims geloven dat de islam in de toekomst in de strijd met zijn vijanden de ene grote overwinning na de andere zal halen, totdat uiteindelijk 'Gods woord het hoogste is', zoals de islamitische formule luidt, aldus dr. Jansen. 'De triomf van de islam is ophanden, zo valt van de preekstoel en op internet te horen, wanneer tenminste de moslims maar krachtig genoeg voor die triomf de strijd willen aanbinden.'

'Onder bepaalde groepen hedendaagse moslims heeft de droom van een ophanden zijnde triomf van de islam zorgelijke vormen aangenomen. De droom is voor een aantal moslims verworden tot een haast hysterisch verlangen naar een bloedige grote strijd, een armageddon, waarin Amerika en Europa het onderspit moeten gaan delven. Het moderne Westen staat immers de triomf van de islam hardnekkig in de weg. Met een aan de AmerikaansefilosoofLee Harris ontleend beeld (zie zijn Civilization and its Enemies, The Free Press, 2004) zou het mogelijk zijn te stellen dat Amerika en Europa, in de fantasie van veel radicale moslims, gereduceerd zijn tot figuranten in een heilshistorisch drama, een islamitisch-godsdienstige fantasie die moet worden uitgespeeld en opgeuoerd, wat de figuranten er ook van vinden, en wat de figuranten ook doen.

Wie dat niet wil geloven, kan een eenvoudig gedachte-experiment uitvoeren. Stel dat Nederland met zijn oude tradities van neutraliteit aan Osama bin Laden zou laten weten, uia de bekwame Nederlandse ambassadeur in Islamabad, dat Nederland in het conflict tussen "de islam" en Amerika neutraal wenst te blijven. Dat Nederland de triomf van de islam echt niet in de weg wil staan. En dat Nederland er dan ook op rekent vanwege die neutraliteit van terrorisme verschoond te zullen blijven. Dat zou niets uitmaken. Er zou dan nog steeds rekening gehouden moeten worden met de mogelijkheid dat er terroristen "namens de islam" de boel hier omver zouden willen lopen.'

Uit het essay van Harald Doornbos licht ik nog de volgende twee korte citaten, die aangeven hoe in het radicale moslimkamp tegen andersgelovigen wordt aangekeken.

'Noem Osama bin Laden - zittend in een grot in Afghanistan, altijd pratend over het jaar 622 en met als enige vervoermiddel een ezel - vooral geen primitieveling die veertien eeuwen achterloopt. Juist wij, joden en christenen, lopen anderhalfduizend jaar achter. En dat terwijl ook wij volkeren van het boek zijn! Al-Qaeda snapt ook wel dat de joden joden waren toen er alleen nog maar profeten en voorvaderen waren als Abraham en Mozes. Maar met de geboorte van de profeet Jezus was het logisch dat de joden christelijk zouden worden. Jood-zijn na Jezus is dus zondig. Op hun beurt maakten de christenen dezelfde cruciale fout door de laatste profeet Mohammed niet te accepteren. Zo zijn alle joden en christenen zondig en achterlijk. En. dan hebben we het nog niet over hindoes, boeddhisten, of erger nog, communisten. (...)

"O ja, we hebben een probleem, dat is duidelijk. Dat is die strijd tussen God en Satan. Jullie kunnen ons vermoorden maar daarmee geef je ons dus precies wat we graag willen: de dood, het hiernamaals. Maar als wij jullie de dood geven, dan weten we dat jullie dat niet willen. Jullie houden van het leven, wij van de dood. Het leven voor ons is als een toilet. Het stelt niets voor. In Gods realiteit is het een fractie van een seconde. Het leven is niet bedoeld om te leven, maar dient als test voor het hiernamaals. Nu goed doen, leidt tot het paradijs. Wij leven voor het hiernamaals.'

Aanslagen hebben alles te maken met wat je de missionaire drang van islamgelovigen zou kunnen noemen. Zoals in de Middeleeuwen heidenen met het zwaard op de keel gedoopt werden, zo wil deze radicale islam de wereld bekeren tot het ene ware geloof.

'Met Allah als een volmaakte god en de koran als het enige goddelijke boek ter wereld, zo redeneert al-Qaeda, kunnen wereldurede, harmonie en rechtvaardigheid alleen worden bereikt wanneer iedereen op aarde moslim is. Ze hopen van ganser harte dat de schellen van de ogen van de ongelovigen zullen vallen. Bin Laden haalt in 2002 een vers uit de koran aan om duidelijk te maken dat de strijd net zo lang zal duren "tot er geen fïtnah (ongeloof en aanbidding van andere goden dan Allah - hd) meer is en de aanbidding uoor Allah alleen is'. Onrecht zal op de aarde blijven heersen zolang Satan niet volledig is vernietigd en niet iedereen een slaaf van God is.

Het resultaat van dit denken is dat de aanslagen van Madrid een daad van vrede zijn. Ze breken de machtsbasis van Satan, waardoor de wereldurede eerder zal worden bereikt. Toen al-Qaeda-leden in nouember 2002 zich schriftelijk mengden in een uitgebreide discussie tussen westerse en Saoedische academici, rechtvaardigden de aanhangers van Bin Laden de terreur niet met politieke maar met religieuze argumenten. Ze schreven: "Wij roepen jullie op deel uit te gaan maken uan de islam, een religie van eenheid en onschuld, een religie van complete liefde voor de almachtige Allah waar alles aan is overgegeven. Het spijt ons te moeten melden dat jullie (het Westen - hd) het slechtste land zijn in de geschiedenis van de mensheid. Jullie respecteren niet Gods maar jullie zelfgemaakte wetten. Jullie drinken en produceren alcohol. Jullie staan gokken toe, heffen rente. Prostitutie en homofilie heersen. Jullie kunnen trots zijn op het verspreiden van hiv en aids. Trots op jullie president Clinton, die overspel pleegde en daarvoor alleen maar gestraft werd met een verhoor.'

Ik wil bij al deze citaten onderstrepen dat niet alle gelovige moslims deze radicale ideeën aanhangen. Toch is het nuttig op de hoogte te zijn van de religieuze strijd die achter alle wrede aanslagen verborgen zit. Het is een geweldig spanningsveld waarin de wereld van onze dagen is beland. Ook onze samenleving trilt soms van die spanning, al is het hier gelukkig nog steeds slechts in de onderlinge beoordeling en gedachtewisseling in het parlement en in de media.

J. Maasland

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen