Van verkondiging tot gemeenschap

Gemeenschap met God hebben. Daar gaat het om voor een mens. Zonder die gemeenschap is hij eenzaam. Hoeveel mensen er misschien ook om hem heen zijn. En hij gaat er dood aan. Eeuwig dood. Buiten God heb je geen leven!

Daar komt de verkondiging. - Er wordt wat verkondigd in de wereld! Het horen en zien vergaatje er soms bij. Heeft het zin? Er is zoveel onzin. Wat moet ik ermee? Let op: hier wordt ons wat bijzonders verkondigd. Johannes heeft namelijk echt wat bijzonders gezien en gehoord. We hebben te maken met iemand die getuige is geweest van ongewone dingen. 'Hetgeen wij dan gehoord en gezien hebben, dat verkondigen wij u.'

Waar heeft hij het over? Over het Leven. Het Woord des Levens. De Heere Jezus Christus. - O, als het anders niet is, daar is niets bijzonders aan. Zeg dat niet. Weet over Wie u het hebt: Gods Zoon, die al eeuwig bij Zijn Vader was. Hij is menselijk in ons mensen-bestaan gekomen. Hij heeft met ons geleefd. En Hij is onder ons gestorven. En zo heeft Hij het eeuwige leven naar ons toe gebracht. Het eeuwige leven dat bij de Vader was heeft Hij ons geopenbaard!

En als je het zomaar niet geloven kunt, zegt Johannes: ik heb Hem met mijn eigen ogen gezien, met mijn eigen ogen gehoord, met mijn eigen handen aangeraakt. En ik mag zeggen: Hij is echt de Zoon van God.

U merkt het zeker wel: hier is iemand aan het woord die helemaal in de ban is geraakt van de Heere Jezus. Totaal aan Hem verkocht! Zou je hem verder uithoren, dan zou hij je vertellen dat hij Hem hartelijk liefheeft gekregen, dat Jezus Hem alles waard is. In ieder geval: hij weet zich onmetelijk rijk in de gemeenschap met deze Heere Jezus. En vanuit de kennis die hij zelf heeft opgedaan, weet hij zich geroepen om door te geven wat hij gezien en gehoord heeft.

Wat heeft hij daarmee voor? Hij begeert gemeenschap te krijgen met anderen. Dan gaat het over verbondenheid en eenheid met anderen die hetzelfde geloof en leven ook mogen leren kennen. En dat is dan geen menselijke gemeenschap, maar een gemeenschap met God de Vader, en God de Zoon. Kennen mensen die gemeenschap, dan zijn ze niet meer eenzaam. Dan hebben ze het Leven gevonden.

Verkondiging. Wij hebben er kennis aan. Allereerst vanuit de Bijbel. Vervolgens via de kerk. En verder op zoveel manieren, omdat we erover lezen en horen. (Ook momenteel zit u er weer middenin!) Wordt u er moe van? Boeit het u soms maar amper? Hebben we er zo ongeveer genoeg van? Ik zou u op het hart willen drukken: besef toch hoe gezegend wij zijn met de verkondiging. Het gaat over 'Hem, Wien te kennen het eeuwige leven is.' Ontvangen wij de verkondiging, dan worden wij bevoorrecht. Boven degenen die de verkondiging niet ontvangen. Dat zijn er - ook vandaag - nog altijd miljoenen.

Ik heb er geen boodschap aan. Zo beleven heel wat mensen die de verkondiging ontvangen dat. Begrijpelijk. Niet vanwege die verkondiging, maar vanwege die mensen. Een zondaar is er zo erg aan toe, dat hij met het Woord van Gods genade niets kan beginnen. Gelukkig heeft die verkondiging wel boodschap aan die zondaar, die met de verkondiging niets kan. Dode mensen horen zich er levend aan. Harde harten luisteren zich er zacht aan. Onverschillige lieden ontvangen een in Christus geïnteresseerd gemoed. 'Ik zou Hem graag nader willen leren kennen, kan dat? ' Dat is een gebed, waarop de verkondiging als antwoord mag fungeren. En dan gaat ze functioneren als nader onderwijs.

Gemeenschapstichtend is de verkondiging. Jan, Piet en Klaas, die vroeger respectievelijk buiten-kerkelijk, halfkerkelijk en streng-kerkelijk waren, hebben het tegenwoordig over de liefde Gods die er is in Christus Jezus. En ze bidden er samen om dat Hussein, en Jochanan en Kseng Li ook weet mogen krijgen van hetzelfde. Bidden wij mee?

Gemeenschapsverdiepend is de verkondiging ook. Per slot van rekening is er altijd meer dan komen tot geloof.

Er is ook een opwassen in de kennis en in de genade van onze Heere Jezus Christus. Er is ook een vrucht dragen als rank aan de wijnstok. Er is ook een vervuld worden tot al de volheid Gods. Zuigelingen in de genade mogen doorgroeien, en hopelijk worden ze nog een keer vaders en moeders in de genade. Verlangen wij naar meer?

Gemeenschapstoetsend is de verkondiging evenzeer. Immers, niet alles wat zich als christelijke gemeenschap aandient, is het daarom ook. Er is nogal eens het valse onder het ware. Bijvoorbeeld daar waar mensen in de duisternis wandelen, terwijl ze zeggen dat ze gemeenschap met God hebben. En God is een Licht en gans geen duis-

ternis is in Hem. Dan mogen de werken der duisternis tezamen met het verduisterde inzicht worden gecorrigeerd door de verkondiging. Schuldbelijdenis en bekering mogen een feit worden. En dan kan het gelukkig waar zijn: 'Indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het Licht is, zo hebben wij gemeenschap met elkander, en het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.'

Een bejaarde Schotse vrouw stond in de deuropening van haar huisje en koesterde zich in het licht en de warmte van de zomerzon. Ze hield haar hand boven haar ogen en riep uit: 'Ik heb de hele zon voor mezelf.' Laten wij daarmee besluiten: u en ik en de miljoenen die zalig mogen worden, hebben persoonlijk het hele hart

van Christus. Gemeenschap met Hem. En in Hem gemeenschap met elkaar. Dankzij de verkondiging.

A. de Lange, Bruchem en Kerkwijk/Delwijnen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen