Van Biesboschkapel naar Biescbkerk

De Kerk des Heeren bestaat uit pelgrims. Dat is bijbelse beeldspraak. Tijdens die pelgrimsreis wordt geweend en gezongen. Maar het is ook een weg waarop de Kerk haar overste Leidsman des geloofs, Christus, mag volgen.

We maakten als gemeente ook een reis. Niet zover. Van het oude, houten gebouwtje in de uitgestrekte Biesboschpolder naar het gloednieuwe kerkje in de nieuwbouwwijk van Werkendam. Men noemt dat gedeelte van het dorp 'de put', omdat het zo laag gelegen is. Als in 1995 de dijk van de Merwede het had begeven, dan waren de huizen bijna geheel onder water verdwenen.

En zo vroeg een gemeentelid - aan de hand van ons Werkendamse spraakgebruik -: 'Gaan we zondag naar de kerk in de put? '

Dat zet aan het denken. Zijn we een kerk 'in de put'? Als we zien op de mensen die deze kerk vormen, als we zien op de omstandigheden waarin we verkeren, dan zit je inderdaad dikwijls 'in de put': moedeloos. We zijn als ambtsdragers en gemeenteleden zondige mensen en er is in ons niets goeds. En wat is er verder om moed uit te scheppen?

Maar dat is niet het laatste. Kunnen wij, in een gevoel van moedeloosheid, wel eens 'in de put' zitten, het is niet te vergelijken met de Heiland, die door de allerdiepste angst en versmaadheid van de hel ging. Ziende op Hem, gaan we verder, in het vertrouwen op Zijn Woord en de kracht van Zijn Geest. Dan zijn we - hopelijk - niet alleen een kerk 'in de put', maar bovenal 'een stad op de berg'.

Bij de opening van de kerk viel het licht op de stenen. Op de levende stenen wel te verstaan, die samen een geestelijk huis vormen. Geen uniforme bakstenen, maar stenen van verschillende grootte en kleur: blijmoedige gelovigen en tobbende, aangevochten pelgrimsgangers. Maar de Heere wil ze invoegen in Zijn huis.

Samen met de hoeksteen. Door de werklui als onbruikbaar weggedaan, door de grote Bouwmeester opgeraapt en ingevoegd. En die hoeksteen is Christus. Het fundament van de kerk ligt immers in de prediking van kruis en opstanding?

De Biesboschkapel werd voorgoed gesloten. Nu gaat de gemeente voortaan naar de Biesboschkerk. De verandering van naam valt nauwelijks op. De kerk is wat bescheidener van omvang dan zijn robuuste broer, de Dorpskerk. En in formaat nauwelijks te onderscheiden van de kerk die op een steenworp afstand staat: de kerk van christelijke gereformeerde broeders. En in het belijden van de kerk der eeuwen verenigd met alle andere kerken van Werkendam: van geweldig groot tot heel klein.

In al die kerken wordt het Woord verkondigd, in velerlei kleur en schakering. Maar het doet ook in heimwee uitzien naar. de tijd die komt: als er maar één kerk zal zijn: staande rond de troon van God en van het Lam. En in een eenparig en veelstemmig gezang zingen zij het uit: 'Gij hebt ons Gode gekocht, door Uw bloed, uit alle geslacht, taal, volk en natie'. Mogen we zeggen: ook uit alle kerken? Daar komt het op aan: dat wij in Christus geborgen zijn.

W. Arkeraats

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen