Recht van spreken

Belofte en gebed

Pinksteren is het feest van de vervulling van Gods beloften. De Heere Jezus belooft vlak voor Zijn hemelvaart aan Zijn discipelen: 'maar gij zult ontvangen de kracht van de Heilige Geest, Die over u komen zal; en gij zult Mijn getuigen zijn, zo te Jeruzalem, als in geheel Judea en Samaria, en tot aan het uiterste der aarde' (Hand. i: 10). Pinksteren is het feest van de verhoring van onze gebeden. De volgelingen van de Heere Jezus brengen tien dagen in gebed door. Wij lezen van hen in Handelingen i: 14: 'Deze allen waren eendrachtelijk volhardende in het bidden en smeken'.

Op de eerste pinksterdag vervult God Zijn beloften en verhoort Hij onze gebeden. In Jeruzalem klinkt een vrijmoedig getuigenis. In Handelingen 2 : 4 staat: 'En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest, en begonnen te spreken met andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken'. De vraag komt op ons af: kan onze kerk haar roeping om een getuigende en belijdende kerk te zijn gestalte geven? Nog dichter bij huis: kunnen wij in onze tijd een blijmoedige belijdenis en een vrijmoedig getuigenis geven? Kan dat?

Alles zeggen

Het woord vrijmoedigheid betekent: de moed hebben om alles te zeggen, niet bang zijn om voor je mening uit te komen, niets achterhouden en de volle waarheid vertellen. De Heilige Geest geeft vrijmoedigheid om alles tegen God te zeggen. Hij moedigt ons aan ons hele hart voor de Heere uit te storten. Dat is geen vrijpostigheid van een indringer, maar dat is vrijmoedigheid van een kind van God. Want een kind van God zegt alles tegen zijn hemelse Vader.

De Heilige Geest geeft eveneens vrijmoedigheid om alles tegen onze naaste te zeggen. Om vrijuit te zeggen wat er in ons hart leeft. Om in ronde woorden, zonder enige verhulling, te spreken over de vreugde van het geloof.

Alles zeggen tegen God en alles delen met onze naaste. Dat is een gave van de Heilige Geest.

De mond gesnoerd

Nadat Petrus en Johannes in de Naam van Jezus Christus de kreupele man genezen hebben, worden zij gearresteerd en in de gevangenis geworpen. De herauten van Koning Jezus krijgen een spreekverbod opgelegd. De arrestatie van deze twee leiders heeft ook gevolgen voor de gemeente van Jeruzalem. De gemeente voelt zich in haar voortbestaan bedreigd. De mogelijkheden voor de verkondiging van het Evangelie worden immers ingeperkt? ! Tegen deze achtergrond klinkt in Handelingen 4 regelmatig het woord vrijmoedigheid. In vers 29 bidt de gemeente: 'En nu dan, Heere, zie op hun dreigingen, en geef Uw dienstknechten met alle vrijmoedigheid Uw woord te spreken'. De gemeente bidt om vrijheid, zodat het Woord van God weer kan worden verkondigd. God moet die vrijheid waarborgen en Gods Geest moet die ruimte scheppen. Want vrijmoedigheid heeft alles te maken met innerlijke en uiterlijke vrijheid, als vrucht van Gods Geest.

Het gebed om vrijmoedigheid wordt verhoord. De discipelen worden de volgende dag weer in vrijheid gesteld. De verkondiging van het Evangelie gaat onverhinderd voort. Gods Woord is immers niet te binden? ! Gods Geest breekt door en maakt ruim baan. De prediking van de gekruisigde en opgestane Heiland vindt voortgang. De kerk en de wereld moeten horen: er is onder de hemel geen andere Naam, Die onder de mensen gegeven is, door Welke wij moeten zalig worden (Hand. 4:12).

Vrijheid van meningsuiting

Vrijmoedigheid heeft een bovenkant (alles tegen God zeggen), een binnenkant (alles zeggen wat in ons hart leeft) en een buitenkant (alles zeggen tegen de mensen om ons heen). Dr. J. van Eek schenkt in zijn commentaar op het boek Handelingen aan dat laatste aspect aandacht: in de eerste weken na Pinksteren is de vrijheid van meningsuiting in het geding. Immers, in de eerste eeuw na Christus, onder de Romeinse keizers was er van vrijheid van meningsuiting geen sprake. Vandaar dat de verkondiging van Jezus Christus als de Koning van alle koningen de kerk in conflict brengt met de overheid. En de verkondigers van deze blijde Boodschap gaan deze confrontatie niet uit de weg. De kerk laat zich door de overheid de mond niet snoeren.

De vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst zijn ook vandaag in het geding. Sommige overheden voeren een onderdrukkend beleid ten aanzien van christenen. Velen van onze broeders en zusters worden vanwege hun geloof vervolgd. Ze worden gemarteld en wederrechtelijk van hun vrijheid beroofd. Als getuigende en belijdende kerk mogen wij de overheid oproepen deze bijbelse grondrechten van de mens te eerbiedigen en te waarborgen. De vrijheid voor het bijbelse getuigenis van de kerk moet door de overheid gewaarborgd worden. In de dagen na Pinksteren ondersteunt de Heilige Geest het getuigenis van Petrus en Johannes. Op schokkende wijze wordt de wereld gewaar dat God vierkant achter deze discipelen staat. In Handelingen 4 : 31 staat: 'en als zij gebeden hadden, werd de plaats, waar zij vergaderd waren, bewogen. En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest, en spraken het Woord Gods met vrijmoedigheid'.

Karakter

Petrus en Johannes hebben een verschillend karakter. Petrus is meestal de vlotte spreker en Johannes is gewoonlijk de diepe denker. De Joodse leiders zeggen evenwel dat Petrus en Johannes eenvoudige mensen zijn. In Handelingen 4 : 13 lees ik: 'zij nu, ziende de vrijmoedigheid van Petrus en Johannes, en vernemende, dat zij ongeleerde en eenvoudige mensen waren, verwonderden zich, en kenden hen, dat zij met Jezus geweest waren'. In het Grieks staat voor 'ongeleerde' mensen, een woord dat wij kennen als 'analfabeten'. Petrus en Johannes zijn in de ogen van de kerkleiders dus ongeleerde en ongeletterde mannen. Maar zij hebben wel recht van spreken. De Heilige Geest geeft hen vrijmoedigheid om een goed getuigenis over de Heere Jezus Christus te geven. Gods Geest vervult hun hart en daarom loopt hun mond over. Na Pinksteren kunnen zij eenvoudigweg niet zwijgen. Dat is geen kwestie van menselijke welsprekendheid, maar van goddelijke vrijmoedigheid.

Binnen de christelijke gemeente komen wij verschillende mensen tegen met uiteenlopende karakters. Sommigen kruipen stilletjes in een hoekje en zullen in een groep niet zo snel iets zeggen. Maar laten wij ons niet vergissen. De Heilige Geest werkt wonderen. Hij vervult ons hart en Hij vernieuwt ons leven. Ook ons karakter wordt door Gods genade tot op zekere hoogte omgevormd. De Heilige Geest geeft ook aan 'de stillen in den lande' woorden om te spreken. Hij leert hen te getuigen van de hoop die in hen is. Waarom hullen wij ons zovaak in stil-

twijgen? Is dat een kwestie van schroom, schaamte of schuld? Dat can! Voor Pinksteren zaten de discipeen ook achter gesloten deuren en hulien zij zich in stilzwijgen. Maar de romst van de Heilige Geest brengt daarin verandering. De deuren van de kerk, de monden van de discipelen en de harten van de hoorders gaan open. Het Woord wordt op straat gehoord! Onze stilte wordt niet doorbroken door een cursus 'spreken in het openbaar' te volgen. Of door het toepassen pan de grondregels van de klassieke retorica. Nee, de stilte wordt door de Heilige Geest doorbroken. Hij geeft de zaken in het hart en de woorden in de mond. Hij maakt ons tot getuigen van Christus. Onze verlegenheid is Gods gelegenheid. Gods kracht wordt in onze zwakheid volbracht. Als wij niet weten wat we zeggen moeten, legt God ons woorden in de mond. Al gaat het dan misschien hakkelend en stotterend. Maar vol van Gods Geest worden wij verlost van mensenvrees. Vrijmoedigheid is geen zaak van een vlotte babbel of een gladde tong. Vrijmoedigheid is een gave van de Heilige Geest.

Kwijtraken

Kunnen wij onze vrijmoedigheid kwijtraken?

Ja, dat is helaas mogelijk. Ik noem slechts twee manieren: a. Door aanvallen van buitenaf. Wij verliezen onze vrijmoedigheid als wij toegeven aan twijfelmoedigheid, als wij aan ongelovige praat van anderen geloof hechten, als binnenpraters het Woord van God overschreeuwen, als oogblazers ons proberen iets wijs te maken, als de vader der leugen ons van alles en nog wat influistert... dan verstilt ons getuigenis,

b. Door bedreigingen van binnenuit. Wij verliezen onze vrijmoedigheid eveneens als wij de weg van God verlaten en bepaalde zonden aan de hand houden, als wij het gebruik van de middelen achterwege laten, als wij niet volharden in de navolging van Christus... dan verstikt onze belijdenis. Laten wij daarom de oproep uit Hebreen 10 : 35a ter harte nemen: 'Werpt uw vrijmoedigheid niet weg'! Zorg ervoor dat u die niet kwijtraakt!

Krijgen

Kan ik vrijmoedigheid krijgen? De brief aan de Hebreen wijst ons de weg om deze vrijmoedigheid te verkrijgen. In Hebreen 4 : 14 en 16 staan deze prachtige woorden: 'omdat wij dan een grote Hogepriester hebben, Die door de hemelen doorgegaan is, namelijk Jezus, de Zoon van God, zo laat ons deze belijdenis-vasthouden. En laat ons dan met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade, opdat wij barmhartigheid mogen verkrijgen, en genade vinden, om geholpen te worden ter bekwamer tijd'.

Deze belofte spoort ons aan tot het gebed. Net als in de dagen na Pinksteren zal Gods Geest ons in onze tijd de vervulling van Gods belofte en de verhoring van onze gebed geven. Psalm 81 zingt:

Opent utven mond, Eist van Mij vrijmoedig Op mijn trouwverbond; AI wat u ontbreekt, Schenk Ik, zo gij 't smeekt, Mild en overvloedig.

H. ƒ. van der Veen, Zwijndrecht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen