De Geest, Die Hij ons gegeven heeft

Johannes is ervan overtuigd: een christen kent er wat van. Een christen mag God kennen, Christus kennen, en zichzelfkennen.

Daarvan uitgaande komt er dan echter nog een vraag: als ik de gedachte heb - of iemand anders heeft hem - : 'ik ken God', hoe weet ik dan of ik mezelf (of iemand anders) niet bedrieg? Hoe weet ik dat ik echt ken?

Johannes reikt in zijn brieven verschillende toetsstenen aan. Ik noem u er drie. Wij weten dat wij God kennen:

1. Als wij Zijn geboden bewaren. 'En hieraan kennen wij, dat wij Hem gekend hebben, zo wij Zijn geboden bewaren.' 2:3.

2. Als wij de broeders liefhebben. 'Mijn kinderkens, laat ons niet liefhebben met de woorden, noch met de tong, maar met de daad en waarheid. En hieraan kennen wij, dat wij uit de waarheid zijn, en wij zullen onze harten verzekeren voor hem.' 3 : 18, 19.

3. Doordat Gods Geest ons gegeven is: onze tekst.

Is de Geest van God mij gegeven? Bijbels gezien is dat in het christelijk leven iets waar je van weten mag. Het is geen vaag of onduidelijk iets, waar we niet al te veel over zeggen kunnen. De Geest van God werkt kennelijk, en je kunt daarom ook weten of de Geest van God je gegeven is.

De Geest komt daar waar het Evangelie tot ons komt. En waar dat Evangelie ons gaat raken - de Geest Zelf is het, die maakt dat het Evangelie ons raakt.

Verder is de Geest het die ons brengt tot het geloof in Jezus Christus. Hij maakt dat we niet afstandelijk of algemeen in Hem geloven, maar dat wij met helderheid onderkennen dat Jezus de eeuwige Zoon van God is, die in het vlees is gekomen. Hij maakt ook dat we persoonlijk en betrokken in Hem geloven. Omdat ik zondaar ben, heb ik Jezus als Zaligmaker nodig. Het moet zo nauw tussen Jezus en mij worden dat ik in Hem geloof als mijn Zaligmaker.

Johannes is er heel duidelijk over: vaagheid en afstandelijkheid aangaande Jezus plaatsen vraagtekens bij het hebben van de Geest van God. 'Hieraan kent gij de Geest van God: alle geest die belijdt, dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, die is uit God; en alle geest, die niet belijdt, dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, die is uit God niet.' 4:3.

De Geest is het voorts die liefde in ons werkt tot God en tot de mensen. Nee, wij mensen zijn niet al te lief voor elkaar, en we hebben elkaar ook niet zo lief. We houden van onszelf. En de afkeuring en afwijzing ligt bij ons voor God en naasten gereed, als ze ons niet in onze - vermeende - waarde laten.

Maar als de Geest werkt, krijg je er op zijn minst oog voor: ik ben zelfzuchtig, en ik schiet tekort in het liefhebben van God en mijn naaste. En dat tekort wil je dan eigenlijk wegwerken. - Het lukt alleen niet best. Het lukt ons nooit.

We gaan ernaar verlangen om God lief te hebben. We zien er zoveel reden voor. Vanwege de godheid en de goedheid van God. Vanwege het feit dat Hij ons met liefde tegemoet kwam. En komt. En we gaan God ook liefhebben. Gebrekkige en naar eigen waarneming tekort schietende liefde is ook liefde! 'Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst liefgehad heeft.'

De Geest is het die ons in de weg van het geloof God zo Iaat zien, dat wij niet langer meer een houding van dienstbaarheid en vrees ten opzichte van God aannemen, maar dat we ons aan Hem gaan toevertrouwen. We weten ons door deze God aanvaard. En we willen ons onder Zijn zorg stellen. We verlangen ernaar om kinderlijk met deze God om te gaan, en we willen Hem vanuit de behoefte van ons hart 'Vader' noemen. We begrijpen het zelf niet, maar we gaan niet meer afstandelijk met God om, maar vertrouwelijk. We beleven en kennen God zo dat we dat mogen doen. God is door de Geest voor ons: God in Christus. En waar we door de Geest de Zoon mogen kennen, laat de Zoon ons, door de Geest, ook de Vader kennen. Leest u op deze dingen Rom. 8 : 9-16 maar na.

Het Woord komt tot ons. Maar door de Geest blijft het niet voor ons staan. Het komt in ons. Het vindt weerklank in ons hart. Het Woord gaat echoën in ons hart. Wij gaan het herhalen. Vanuit het geloof wordt het ons bezit. Wij spreken het na. Wij be-'amen' het. Nee, wij gaan niet 'zweven', als we deze Geest hebben ontvangen. Wij weten ons juist op het Woord geworpen. Meer dan ooit wordt ons kennen vanuit dat woord gevoed, en met dat Woord gevuld. Wij weten niet anders, en willen niet anders, dan ons houden aan de Schriften, en met name de Christus der Schriften.

Beleving zonder liefde; kennis, zonder band aan de Schrift; leven met God, maar niet Zijn geboden bewaren. Door de Geest gaan wij het manco in deze combinaties onderkennen. En wij keren ons ervan af. Zo mag het niet.

Het is Pinksteren geworden. De Geest is uitgestort. Waar is de Geest? Hij zou in U of mijn leven kunnen zijn. Johannes zegt zelfs: u kunt het weten of u de Heilige Geest hebt. Uit de Geest, Die God ons gegeven heeft, kunnen wij zelfs kennen of wij in God blijven.

Het is er allebei in het christenleven: je verwonderen over al het kwaad dat je deed en doet, en wat je maar niet kunt loslaten. Wat een droefheid! Maar ook: je verwonderen over al dat andere dat er in je leven is, datje zelf nooit gezocht hebt, nooit had kunnen kennen. Wat een reden tot blijdschap! Nee, een volmaakt mens ben ik niet, maar ik ben toch wel verbroken over mijn verkeerdheid, verlangend om Gods wil te doen, begerig om God de eer te geven, overtuigd van de noodzakelijkheid en dierbaarheid van Christus. En ik weet: dat heb ik niet van mezelf. De Geest is in mij gaan werken. En volgens de belofte van Christus zal die Geest ook in mij blijven. De Geest is voor Mij een Geest van houvast, van zekerheid en duidelijkheid. Omdat hij houvast, zekerheid en duidelijkheid is. En omdat Hij het ook geeft.

A. DE LANGE, BRUCHEM EN KERKWIJK/DELWIJNEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen