Globaal bekeken

U it een vraaggesprek met burgemeesterW. Deetman van Den Haag in de bundel 'Boodschap aan de kerken? ' (zie Aankondigingen) twee fragmenten:

• 'De primaire taak uan de kerken is de verkondiging uan Gods Woord. Loop niet weg daarvan. Niet dat dat gebeurt, maar voordat je het weet zit je alleen in die maatschappelijke taken. De primaire opdracht moetje niet vergeten. Maar als voortvloeisel hieruit is er natuurlijk een maatschappelijke taak. Dat zal naar tijd en plaats verschillen. Ik merk dat de overheid of de lokale overheid een heleboel dingen net niet kunnen. We kunnen heel veel, maar een aantal zaken dus ook niet. In de sfeer van hulpverlening, van mensen weer wat perspectief bieden, de problematiek van de eenzaamheid, van illegalen en uitgeprocedeerden, dak- en thuislozen, drugsverslaafden, deze mensen hebben aandacht en zorg nodig, en daar zijn kerken en andere hulporganisaties actief. De overheid kan niet alles voor de mensen doen. Daarvoor is de complementaire rol van de kerken te waarderen. Kerken pakken deze rol en taak in toenemende mate op.'

• 'Wat publieke rituelen betreft zie ik op dit moment geen duidelijke rol voor de kerken. Wel wat betreft geestelijke volksgezondheid, wat betreft weerbaarheid van mensen. Immers, als je perspectief hebt als individu, en dat biedt het christelijkgeloof, dan zul je je misschien iets minder snel uit het lood laten slaan bij een tegenslag. Dat is toch heel belangrijk. Ik heb veel met het onderivijs te maken gehad. Als er bijvoorbeeld bij jongeren in de minderheidsgroepen geen perspectief is, dan moetje ook niet verbaasd zijn dat ze het spoor bijster raken en de verkeerde kant op gaan. Een perspectief zoals het geloof biedt, kan een belangrijk tegenwicht vormen.'

U it een miniuitgaafje van Wicliff Bijbelvertalers (Uitingen van vreugde - vanuit het vertaal- en alfabetiseringswerk) volgen hier enkele uitspraken van mensen over 'de taal van hun hart'.

Een moslim tegen een Nederlandse vertaler:

'Je moet weI heel ueel uan ons houden, datje onze taal hebt leren spreken'.

Zuid-Azië

• Toen ik de Bijbel in het Indonesisch las, was het alsof iemand eten had klaargemaakt, het op tafel zette en zei: 'Hier is het eten, schep het zelf maar op'. Maar toen ik de Bijbel in mijn eigen taal las, leek het alsof iemand mij te eten gaf. Gods Woord raakt mijn hart, waardoor ik het direct kan begrijpen.

Indonesië, lokale uertaler Marson

• Als iemand heel dringend een medicijn nodig heeft dat alleen verkrijgbaar is ergens duizenden kilometers uer weg, en God brengt het heel dichtbij, zou je Hem daar dan niet oneindig uoor danken? Als onze taal niet op schrift was gezet, zou het langzaam zijn uitgeroeid. Iemand die zijn moedertaal uerliest, is als een slaaf uan de laagste klasse.

Joshua Kone, Minyanka-dominee

• Soms snijdt een net uertaald schriftwoord in onze taal diep in ons innerlijk, het is scherp, het dringt door tot in onze meest uerborgen gedachten en geuoelens. Soms brengt dat ook tranen uan ureugde. Australië, Djambarrpuyngu-taal, lokale uerta-

ler Gapany

M iniatuurportret van Jean de Labadie, vergaardigd door Anna Maria van Schuurman, 1674. Het portretje kon in een medaillonhanger worden gedragen. Collectie Kasteel Sypesteyn, Nieuw-Loosdrecht (foto: IB/RKD).

v.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen