Patrick Chatelion Counet Paulus bij Berendse &. Van der Stadt. Romeinse meesterspion of joodse mysticus. Uitg. Meinema, Zoetermeer; 172 blz.; €16,90.

'Dit boek is een reactie. Geschreven uit verontwaardiging. Verontwaardiging omdat Nederland zich niet meer voor godsdienst en theologie interesseert tenzij iemand een spectaculaire, liefst gfmene aanval op de kerk of het christendom doet', aldus de auteur van dit boekje - docent Nieuwe Testament in Nijmegen - over Paulus. Wat is het geval? In 2002 schreef een Groningse journalist Thijs Voskuilen een boek Alias Paulus, waarin hij in de vorm van een talkshow de stelling verdedigt dat de apostel der heidenen een geheimagent in dienst van de Romeinen is geweest en als dubbelspion infiltreerde in de vroegste christelijke gemeenschap. Deze nauwelijks serieus te nemen these - immers volstrekt strijdig met wat het Nieuwe Testament ons zegt - is volgens Chatelion Counet door veel Nederlanders met gejuich begroet, vooral door hen die afscheid genomen hebben van kerk en christendom.

Het grieft hem dat men, niet gehinderd door enige kennis en op voorhand bereid Voskuilen gelijk te geven, niet de moeite doet om Voskuilens beweringen te toetsen aan de bronnen. Daarom heeft hij dit boekje geschreven om te laten zien dat Paulus niet de verrader van het christendom is en dat Jezus van Nazaret niet de moordende bendeleider is die Voskuilen van hem maakt. De schrijver kiest voor zijn apologetisch betoog de vorm van de satire: een discussie in een praatprogramma afgewisseld door muziek (Mick Jagger, Bob Dylan) en reclame. In de namen Berendse en Van der Stadt is het niet moeilijk twee bekende televisiejournalisten van RTL 4 te onderkennen: Barend en Van Dorp. De derde deelnemer, Molenaar, doet direct denken aan Jan Mulder, terwijl Will Hunting figureert als Voskuilen en de schrij-ver zelf zijn weerlegging van Voskuilen in de mond legt van een jonge theoloog, Lennaert de Groot. Op deze wijze wil hij Voskuilen inclusief zijn aanhang met zijn eigen wapens bestrijden. Het resultaat is een flitsend betoog: scherp en soms ook cru, want Chatelion Counet aarzelt niet om duidelijk te maken dat en waarom mensen zich zo fel verzetten tegen kerk en christendom. Ik denk dat een aantal passages van dit boekje bij lezers van ons blad schokkend en oneerbiedig overkomen. Maar de schrijver heeft dan ook een andere doelgroep op het oog. Bovendien moet men bedenken dat het wel een juiste weergave is van de felle wijze waarop niet zelden over christelijk geloof en keirk gesproken wordt. Het is juist voor wie op de Areopagus van onze postmoderne cultuur deze mensen ontmoet, van belang dat men weet wat er leeft, gist en woelt. En ook: hoe groot de afstand is tussen de taal van k^rk en theologie en de geseculariseerde buitenstaander.

Of deze manier van argumenteren overtuigend zal werken... daar kan men zijn vraagtekens bij stellen. Maar ik kan me de boosheid van Chatelion Counet goed voorstellen. Wellicht moet men zijn toevlucht nemen tot onorthodoxe methoden om de dwaasheid van stellingen als die van Voskuilen te laten zien.

Dat die stellingen te gek voor woorden zijn, Iaat de auteur met de stukken zien. In dat opzicht heb ik waardering voor zijn heldere weerlegging. Je merkt: hier is een serieus nieuwtestamenticus aan het woord, die de teksten wil laten spreken. Overigens is het •beeld dat hij van Paulus schetst, het gangbare historisch-kritische beeld van de apostel. Dat roept met name als het gaat over de verhouding tussen Handelingen en de brieven, alsmede de vraag naar het auteurschap van enkele brieven vragen op. Ik heb dit boekje daarom toch ook met gemengde gevoelens gelezen.

A. Noordegraaf, Ede

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen