Gemeente als bruggenhoofd

AMBTSDRAGERSDAG IN NIEUWEGEIN [1]

De jaarlijkse ambtsdragersvergadering voor hervormd-gereformeerde kerkenraadsleden vond dit jaar op 24 april plaats. De presentatie van de hervormde gemeente Vreeswijk in Nieuwegein tijdens dit Grote Steden Beraad begon met een korte schets onder de titel Gemeente als bruggenhoofd: beleid uan gemeente en kerkenraad en de speerpunten ervan. In twee artikelen volgt een toelichting van deze titel. Dit eerste artikel geeft een indruk van het beleid en de beleidsdoelen van de hervormde gemeente Vreeswijk en de motivatie daarbij. Het tweede artikel haalt enkele praktische details voor het voetlicht door in te gaan op wat wij zien als speerpunten van dit beleid.

Geestelijke leiding

Deze impressie in tweevoud gaat vergezeld van een motto, ontleend aan een boek van David R Wells. Aan het einde van een wat puriteins getoonzette analyse hoe in de postmoderne cultuur met het Evangelie present te zijn, wijst hij op de noodzaak van geestelijke leiding. Gebrek aan geestelijke leiding werkt altijd belemmerend voor de voortgang van het Evangelie. Dat raakt niet alleen de evangelicale wereld voor wie Wells schrijft. Helaas zien we de gevolgen van gebrek aan gezaghebbende geestelijke leiding bij de overgang naar een bestel onder een andere kerkorde overal om ons heen.

Ik vond het in ieder geval voor het uitdagende maar vaak moeilijke gemeentewerk een eye-opener en misschien is dat voor meerdere ambtsdragers wel het geval. Hij schrijft: 'Om de kerk te leiden zoals ze zou moeten worden geleid, moeten wie leiding geven, uitstijgen boven de interne politiek van de evangelicale wereld en weigeren om de status-quo te aanvaarden wanneer deze niet langer dienstbaar is aan de vitale belangen van het Koninkrijk van God. Zij zullen moeten afwijzen zich uit te putten met het bouwen van hun eigen privé-koninkrijkjes en (...) om te slagen zullen ze mensen zijn van grote visie, mensen met moed, mensen die opnieuw hebben geleerd wat het betekent om te leven bij het

Woord van God, en allermeest, wat het betekent om te leven voor de heilige God van dat Woord'. (David F. Wells God in the Wasteland. The Reality of Truth in a World of Fading Dreams, Grand Rapids 1994, 214-215.)

Bruggenhoofd

We kozen voor een presentatie rond het woord brug. Sedert de nieuwe Lekbrug bij Vianen kunnen we dat ook veilig doen. Anders zou een voor de hand liggende associatie kunnen zijn het urenlange filerijden om maar niet vooruit te komen. Dat is zo ongeveer de slechtst denkbare beeldvorming die de kerk kan oproepen. Maar de files op de A2 door een te kleine brug tussen Nieuwegein en Vianen zijn er niet meer en terwijl we als hervormde gemeente een smalle weg gaan, staan we ook niet in een file.

Het beeld brug vatten we niet massief op, wij zijn geen blauwdruk voor anderen. Als missionair ingestelde gemeente kozen wij bewust voor een hervormd-gereformeerde identiteit, die wij eigentijds vorm willen geven. Daar bestaan geen schema's voor: het blijkt een smalle weg om een brede brug te bouwen. Daarover ben je in gebed, in gesprek en overleg, telkens met een open oog voor de weerbarstige werkelijkheid waarin je staat. Je zoekt begaanbare wegen naar elkaar en ook weer met elkaar naar anderen. Bruggen bouwen dus.

Een gemeente als bruggenhoofd is onmisbaar om een brug te bouwen naar anderen toe, omdat er in toenemende mate sprake is van een kloof tussen de gemeente en de wereld. Zo'n bruggenhoofd moet stevig zijn: als de basis niet goed is, zakt ook de brug zelf weg. Maar een oersterk bruggenhoofd dat niet gebruikt wordt om een brug te bouwen, is niet functioneel en beantwoordt niet aan het doel.

Als er stevigheid is en als er bruggen zijn, danken wij dat niet aan onszelf. . Tot Jezus Christus de levende Steen willen we komen, biddend om als levende stenen gevoegd te worden in het geestelijk bouwwerk (1 Petrus 2, 1-10). Hij die de gemeente als bruggenhoofd bouwt, bouwt meteen ook bruggen. In dat initiatief van God ligt ons mandaat.

Gemeente en kerkenraad

We spreken over het beleid van de gemeente en de kerkenraad en niet over het beleid van de kerkenraad. We zien het als een misvatting van de gereformeerde ambtsopvatting, wanneer alleen de kerkenraad beleid maakt waar ieder zich naar voegen moet, terwijl het ambt van alle gelovigen alleen nog met de lippen beleden wordt. In de gereformeerde ambtsopvatting houdt het ambt van ouderling/oudste onder meer representatie van Christus in, wat zonodig ook een tegenouer kan inhouden, dat zich baseert op het Woord van God. Maar deze visie past heel goed in het nieuwtestamentisch getuigenis over de rijkdom aan genadegaven: wat wij ambten zijn gaan noemen, komt in het Nieuwe Testament ook voor onder de noemer van charismata (D. Watson: I belieue in the Church, London 1999, 245-297; C. Graafland: Gedachten over het ambt, Zoetermeer 1999, 304-334).

Daarom ziet de kerkenraad zich telkens opnieuw voor de uitdaging geplaatst om de leden van de gemeente zelf te betrekken bij het nadenken over het beleid en de formulering daarvan, om zodoende ook betrokkenheid van de gemeente zichtbaar te krijgen. Er wordt een sterk appèl gedaan op leden van de kerkenraad om meningen en visies van gemeenteleden weer te geven, om in zelfverloochening dan samen een weg te vinden. Dat is soms spannend, en waarschijnlijk juist daarom de enige begaanbare weg om verder te komen.

Op deze wijze ontstonden een beleidsplan voor het evangelisatiewerk Groeiende Gemeente (1999) en het missionairdiaconale projectplan Bruggen Bouwen (2000) uitgevoerd onder leiding van evangelist Hans Schaap, die vanaf 2001 hier werkt. Er is een pastoraal beleidsplan Gemeente als herberg (2001, dat jaarlijks wordt bijgesteld alnaargelang nieuwe grenzen en mogelijkheden), een positiebepaling van de gemeente nu we lid zijn van de Protestantse Kerk in Meegaan en trouu; blijuen (2004) en ook nog dit jaar hopen we klaar te zijn om nieuw beleid ten aanzien van erediensten onder de titel Gemeente en eredienst in de praktijk te gaan brengen. Vanaf 2000 hebben we een Weekbericht voor (soms uitvoerige) communicatie. De smalle weg om weerstanden niet uit de weg te gaan en juist in een weerbarstige werkelijkheid een begaanbare richting te vinden, blijkt heilzaam en vruchtbaar. Zo ontstaat niet alleen een bruggenhoofd, maar worden ook contouren van bruggen zichtbaar.

Korte typering van de gemeente

Nieuwegein is in de jaren tachtig ontstaan vanuit een samenvoeging van de dorpen Vreeswijk en Jutphaas. Deze ontwikkeling heeft veel impact gehad op de bestaande hervormde gemeente Vreeswijk. In rechte lijn sedert de Reformatie komt deze hervormde gemeente samen in de oudste protestantse kerk van Nieuwegein, de Dorpskerk van Vreeswijk (1641, herbouwd in 1683). In de jaren twintig van de vorige eeuw is deze gemeente een hervormd-gereformeerde koers gaan varen met de komst van dr. J. G. Woelderink. In de jaren zestig kenden we de traumatische ervaring van een afscheiding, toen de hervormde deelgemeente Dijkveld ontstond, die zich later met de gereformeerde kerk van Vreeswijk verenigde en die nu de status heeft van protestantse gemeentein-wording.

Bij de planning van Nieuwegein op de tekentafels van de stad Utrecht stond de hervormde gemeente Vreeswijk voor de opgave in te spelen op een voor haar geheel nieuwe situatie. Het is kenmerkend dat men die uitdaging is aangegaan in samenwerking met de IZB. In de nieuwbouw werden diensten belegd en uiteindelijk werd het kerkelijk centrum De Voorhof als tweede kerkgebouw in gebruik genomen (1980). We hebben twee morgendiensten in de Dorpskerk en De Voorhof en één avonddienst in de Dorpskerk. Er is één predikantsplaats en een fulltime evangelist in dienst bij de IZB en ook met financiële steun van deze organisatie. De gemeenteleden komen vooral uit Nieuwegein-Zuid. Anderen hebben zich vanuit Nieuwegein-Noord laten perforeren. Verder zijn er leden uit Houten, IJsselstein en De Meern. Binnen Nieuwegein zijn er verder nog twee grote rooms-katholieke parochies en de protestantse gemeente Nieuwegein-Noord met verschillende predikantsplaatsen. Dan is er een kleine combigemeente van christelijke

gereformeerde en Nederlands gereformeerde signatuur met een eigen predikant. Met deze gemeente doen we onder meer kinderevangelisatiewerk samen. Er is een gereformeerd vrijgemaakte kerk met een eigen predikant. Er zijn enkele evangelische gemeenten en het Leger des Heils heeft in Nieu-wegein een afdeling. De nieuwste loot aan de Nieuwegeinse kerkelijke stam is de eerste Europese vestiging van The Synagogue van Joshua The Prophet uit Lagos in Nigeria.

De hervormde gemeente Vreeswijk is geen lid van de plaatselijke afdeling van de Raad van Kerken, maar partici-

peert wel in het pastoresconuent ter plaatse. Met medechristenen uit diverse Nieuwegeinse gemeenten is er overleg rond de Alpha-cursus, terwijl enkele gebedsweken in Nieuwegein in De Voorhof gehouden worden.

Zo weten gemeente en kerkenraad er zich verantwoordelijk voor om in af-hankelijkheid van Christus en zijn Woord gemeente als bruggenhoofd te zijn in relatie tot elkaar en tot anderen om ons heen. In een volgend artikel willen we vooral ingaan op de speerpunten in het beleid.

C. N. van Dis, Nieuwegein

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen