Naakt op de fiets

Een zwarte dag in de kerk, een zwarte dag in onze nationale geschiedenis - wanneer spreek je daarover? De een deed het in juni 2002, toen de hervormde synode besloot dat kerkenraden na beraad in de gemeente mogen komen tot de zegening van relaties van mensen van gelijk geslacht. In de Waarheidsvriend werd gerept van een zwarte dag én werd opgeroepen te blijven bij het getuigenis van de kerk der eeuwen en hierin de weg van de synode niet te volgen.

De ander deed het ruim tien jaar geleden, toen onze volksvertegenwoordiging de Algemene wet gelijke behandeling aanvaardde, die de positie van christenen in het openbare leven wel eens zou kunnen insnoeren. Nog weer eerder kenden we de afschuwelijke besluiten rond abortus provocatus, waardoor ongeboren leven in de moederschoot niet beschermd meer is.

En nu, alsof er steeds maar weer grenzen verlegd moeten worden, gedoogt de plaatselijke overheid het dat mensen zonder kleding op de fiets stappen, voor een recreatieve tocht. Het was de politie die zaterdag op verzoek van hen die een klacht indienden, de fietsers verzocht zich te kleden. Naakt op de fiets. Ik merk dat veel christenen er geen raad mee weten, het moeilijk kunnen duiden. Er wordt wat lacherig over gedaan, of de wens wordt uitgesproken dat het eventjes flink hagelt. Nu, het weer was zaterdag niet best op de Veluwe. Maar beseffen we wat hier gebeurt?

Ook de voorstanders van deze tocht weten niet altijd waar het overwegende 378 bezwaar tegen het naturistenuitje ligt. Wat zeuren die christenen toch? 'Laten ze twee minuten de andere kant op kijken, als we langskomen'. Alsof we slechts achterlopen in onze beleving van preutsheid.

Naturistenvereniging

Wat nu in het openbaar gebeurt, namelijk het gewoon vinden om naakt met anderen om te gaan, heeft op bepaalde plaatsen al een geschiedenis. Op zekere uren gaan mensen zonder badkleding het zwembad in; in verschillende landen - met name Frankrijk, maar ook Spanje en Kroatië - kennen we het verschijnsel van de naturistencamping, waar je geacht wordt pas wat aan te trekken als je schouders al te zeer verbranden; in de kuststreken is een deel van het strand bestemd voor hen die daar naakt willen recreëren. Wie zich van deze zondige praktijken distantieerde, kreeg er lijfelijk niet mee te maken. Tot 12 juni 2004. De vraag is wat mensen ertoe beweegt naturist te worden. Zelf zegt de vereniging van deze mensen dat naturisme een manier van omgaan met elkaar is, met je omgeving en met de natuur. Bloot zijn zou een groot gevoel van vrijheid geven. Ik citeer: 'Ontspannen in een gemoedelijke sfeer waar mensen openstaan voor elkaar. Alleen, samen of met de kinderen. Het gevoel van zon en wind op je blote vel, de vrijheid die het afleggen van je kleren met zich meebrengt. Dat is naturisme'. Deze vereniging heeft aangegeven alleen achter de tocht rond Apeldoorn en over de Veluwe te staan, als deze wet-tig is. 'Want naturisme dringt zich niet op aan een ander, maar heeft respect voor ieder mens'. De vraag is daarbij wel of een dergelijke tocht wettig wordt, zodra een burgemeester besluit niet in te grijpen.

Schepping en kleding

Waar het besef van God in onze samenleving meer en meer teloorgaat, zal een naakte fietser voor de publieke opinie nog hooguit onaanvaardbaar zijn uit oogpunt van burgerlijk fatsoen. Hier zien we juist welke grote gevolgen het heeft, als we de levende God niet meer zien als onze Schepper. Waar dat wel gebeurt, zien we tegelijk de mens die naar Zijn beeld geschapen is, in gerechtigheid en heiligheid. En dan kunnen we niet heen om de eerste hoofdstukken van de Bijbel. Het laatste vers van Genesis 2 meldt het nadrukkelijk: 'En zij waren beiden naakt, Adam en zijn vrouw; en zij schaamden zich niet'. Alles was zeer goed.

Wie in het volgende hoofdstuk over de intrede van de zonde leest, valt het op dat er na het eten van de verboden vrucht direct staat: 'Toen werden hun beider ogen geopend, en zij werden gewaar dat zij naakt waren'. De zonde neemt de onbevangenheid weg. Adam zegt als eerste tegen de Heere dat hij vreest, omdat hij naakt is. De eerste mensen bedekken zich met vijgeboombladeren. De geschiedenis van het heil zet dan in met de moederbelofte, waarna Eva de moeder van alle levenden genoemd wordt. En dan volgt de genadige handeling dat God de mensen kleedt: 'En de Heere God maakte voor Adam en zijn vrouw rokken van vellen, en trok ze hun aan'. God kleedt de mens, in tegenstelling tot de dieren, tot bedekking van zijn schande én ter bescherming tegen andere gevolgen van de zonde, zoals hagelstenen of grote hitte.

Waar mensen het spoor van God verlaten, komt hun naaktheid openbaar én maken zij zichzelf te schande. Dat zien we bij Noach, kort nadat God een verbond met hem sloot. Hij werd dronken en verloor het besef van zijn menszijn, zodat hij zich midden in zijn tent ontkleedde.

Overkleed

De ernst van de zonde is groot. Het gewicht dat God daaraan hecht is zwaar. En het teken daarvan is onze naaktheid. Daarom gaat het om meer dan om het niet dragen van kleding. Het is vernederend om zonder kleding in het openbaar te verschijnen. Jesaja 20 spreekt over de schande van de Egyptenaars, die naakt meegevoerd worden. Het geldt in onze tijd evenzeer bij oorlogsmisdaden in Irak of elders, waar gevangenen zonder kleding worden tentoongesteld.

Het gaat in de omgang met onze kleding ook om onze verhouding tot God. Waar een mens Hem niet erkent, noemt het Woord hem of haar ellendig, arm, blind, jammerlijk en naakt. Zo is het omgekeerd ook, namelijk dat waar iemand in de belijdenis van zijn schuld tot God komt en genade ontvangt, Hij overkleed wordt. Jesaja bezingt in hoofdstuk 61 het feit dat God hem bekleedde met de mantel der gerechtigheid, dat hij bekleed is met de klederen des heils.

Die God zorgt ook, heel concreet, voor onze dagelijkse kleding. Dat staat op gelijk niveau met het voedsel van elke dag. En daarom zingt Gezang 448: 'Hij die met heerlijkheden/ de leliën bekleedt, / zal ook zijn kind'ren kleden, / Hij kent ons lief en leed'. Raken we hier niet aan het diepste geheim, aan het feit dat over Jezus' klederen het lot geworpen werd en deze Zaligmaker naakt aan het hout der schande hing? Het afleggen van onze kleren, het gedogen van een tocht voor naakte fietsers, is niet anders dan het miskennen van het werk van God onze Schepper, van Christus onze Zaligmaker.

Getuigen

Hoe heeft het zover kunnen komen, deze nieuwe zwarte bladzijde? Een nieuwe schakel in de ongeloofsketting, die de westerse mens sinds de Verlichting rijgt. Prof. A. Th. van Deursen zei het een keer zo: 'De mo-

raai verlangt grotere vrijheid, die noch door de wet Gods, noch door de regels van het burgerlijk fatsoen beperkt zou worden. (...) Als ik het ideaal van de moderne mens in één slagzin moest weergeven, dan zou ik zeggen: het lichaam is meer dan de geest. Het is een lichaamscultuur'.

Kleding wordt niet meer gezien als een gave van God, omdat God niet meer gezien wordt. De Naturisten Federatie Nederland ziet naturisme als een levensstijl, niet als een geloofsovertuiging. Moeten we niet zeggen dat het een uiterste consequentie is van het niet erkennen van de leefregels van de Schepper? In onze scherpe afwijzing van deze fietstocht gaat het niet om het gedrag van medemensen, maar om het beginsel dat God onteert. 'De HEERE schouwt uit de hemel, en ziet alle mensenkinderen. (...) Hij let op al hun werken', zegt Psalm 33. Christenen weten dat ze een minderheid zijn in de Nederlandse samenleving. We zullen het, naarmate de ongerechtigheid toeneemt, meer en meer aan de weet komen. In de overdracht van het Evangelie naar onze jongeren moeten we het leefklimaat maar concreet duiden, opdat zij niet gelijkvormig zijn aan het denkschema van deze wereld. Dan gaat het om een levensstijl die hoort bij Jezus Christus.

In de gemeenteraad van Apeldoorn hebben vertegenwoordigers van christelijke partijen ervaren in de minderheid te zijn. Ze weten het opnieuw dat ze wel moeten gétuigen, maar dat slechts de Geest van God kan overtuigen, ook van zonde. Dat geeft ons rust, omdat het werk van de Heilige Geest in deze wereld toch doorgaat.

Goed doen op aarde

Christenen zijn zo meer dan 'zedenprekers', in de negatieve gevoelswaarde die bij dit woord hoort. Ze leven midden in een wereld die in het boze ligt. Zij zijn op reis naar een beter vaderland. En onderweg mogen ze goed doen op aarde en ootmoedig wandelen met hun God. Het goede overtuigt. Het je slechts keren tégen de seksuele moraal en de zedeloosheid in Nederland is niet onze roeping. Eenvoudig te tonen vanuit welk beginsel we leven, welke stijl past bij het Koninkrijk van Christus, daar moet het om gaan. Op Gods weegschaal staan de werken van het vlees - onreinheid, maar ook ruzie en tweedracht - tegenover de vruchten van de Geest.

Vreemdelingschap in bijbels licht is meer dan twee minuten de ogen dicht doen, als er een fietstocht voorbij gaat.

P. J. VERGUNST

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen