Dicht bij de Heere

CHRISTEN IN DE VAKANTIE?

Mijn vrouw en ik ervaren het als een bijzondere zegen om elk jaar een poosje met de caravan naar Frankrijk te gaan. We strijken ergens op een boerencamping neer, om na een jaar van hard werken tot rust te komen. Wat dat betreft zijn we echte Francofielen. Op de vraag welke rol ons christen zijn in de vakantie speelt, denk ik het beste te kunnen zeggen: deze is net als thuis. In de vakantie is dat niet anders dan in het gewone leven in Waddinxveen.

Het belangrijkste van ons christen zijn is dat we elke dag samen dicht bij de Heere mogen leven. Dat is ook op vakantie zo.

Dat begint vóór we op reis gaan. Dan lezen we al jarenlang steevast Psalm 121 en bidden om een behouden reis voor ons en de mensen om ons heen. We bidden ook voor de buren die thuis blijven enz.

Als we eenmaal na de toch wel lange reis op de plaats van onze bestemming zijn, danken we de Heere dat Hij bij ons was onderweg. Dat is niet vanzelfsprekend. Dat merkten we vorig jaar, toen we bij een aanrijding betrokken waren en wonderlijk gepaard zijn.

En dan het leven als christen op de camping. Echt niets bijzonders. Er hangt geen bord op onze caravan: evangelisatiecentrum Verboom. Dat is thuis niet zo en dat is in de vakantie ook niet zo. Ik denk eigenlijk liever niet in termen van christenen en nietchristenen, wij en zij. We zijn allemaal dezelfde soort mensen, waarbij ik wel wil opmerken dat het zo'n wonder is dat je mag weten dat de Heere Jezus je Verlosser is. Onze recreatie is dan ook pas echt als we door zijn Geest recreëren.

Heerlijk om elke dag de tijd te hebben om samen uit de Bijbel te lezen en te bidden. Dat mag iedereen weten en ook zien. Trouwens, het is onze ervaring dat iedereen op de camping dat ook heel normaal vindt. Men zou het abnormaal vinden als je thuis wel bidt en uit de Bijbel leest en in de vakantie niet.

We gaan dus niet met het evangelie te koop lopen, maar we zijn ook niet van plan ons ervoor te schamen. Daar is geen enkele reden toe. Soms ineens is er het gesprek over het geloof met iemand op de camping, bij de bron of bij de toiletten.

En 's zondags? Dan gaan we naar de kerk. Vanzelfsprekend. Van te voren zorgen we ervoor dat we weten waar er in de buurt een protestantse gemeente is. Eigenlijk is het altijd een van de eerste dingen die we doen in de vakantie om naar een toeristenbureau te gaan en te informeren waar die gemeente precies is. Men zegt wel eens tegen ons: wat heb je aan zo'n Franse dienst, je kunt er toch niets van verstaan? Het op-

merkelijke is dat men dat nooit zegt als men naar een zwemgelegenheid, een restaurant, uitgaanscentrum of iets dergelijks gaat. Wij vinden het juist iets bijzonders om in de kerkdienst van een Franse gemeente te gast te zijn. Het zijn vaak kleine gemeenten en wat zijn ze blij als je hun gast wilt zijn. Je krijgt heel vaak een hand van andere kerkgangers. Vooral als je er al vaker bent geweest. Dan groeit er iets van een band. Je beleeft iets van de gemeenschap der heiligen, ook al versta je niet alles. Wat dat betreft moetje niet alleen maar denken: wat heb ik aan de kerkdienst, maar ook: wat heeft men aan mij? Wat ons

betreft: het geeft echt veel inhoud aan de zondag als je naar zo'n dienst gaat. Meestal blijf je nog wat napraten na de kerkdienst en heb je allerlei ontmoetingen, ook met andere Nederlanders. Mooi hoor.

Ook nog dit. We hebben kinderen, die ook weer van kamperen houden. We regelen onze vakanties zo dat onze wegen elkaar kruisen. Dan hebben we echt een poosje de tijd voor elkaar. Hebben we fijne, ook vaak echt goede gesprekken 's avonds vóór de tent, bij kaarslicht en een glas wijn. Daar genieten we echt van, evenals van onze kleinkinderen.

En als we weer naar huis gaan, dan zeggen we tegen elkaar: fijn, dat we weer naar huis gaan. Dan hebben we weer zin om te gaan werken. Wat dat betreft zijn we echte 'zondagskinderen'.

Hoe ben je christen op je vakantie? Ach, dat christen zijn van ons. Ik weet niet, hoe je dat precies moet doen. Ik breng er geloof ik ook niet zoveel van terecht.

Maar als je vraagt: wie is de Heere voor jullie op vakantie? Dan zeg ik: Hij is Alles *

Zijn we eenmaal weer thuis, dan belijden we: dank U, Heere, dat U ons zoveel moois hebt gegeven.

W. VERBOOM, WADDINXVEEN

De komende weken beantwoorden verschillende lezers van ons blad de vraag: Hoe ben ik christen in de vakantie?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen