Brug naar de toekomst

Momenteel is er een vacature voor jeugdouderling, maar is er een goed functionerende jeugdraad die op goede manier het jeugdwerk coördineert. Na de beleidsplannen die in de ge-

meente zijn geschreven op het gebied van pastoraat en missionair gemeente-zijn, is nu het jeugdwerk aan de beurt om met een duidelijk beleidsplan te komen voor de plaats van de

Het grote steden beraad op 24 april te Nieuwegein kende als thema 'Bruggen bouwen'. Aan de hand van dit thema zijn diverse aspecten van het gemeenteleven ter plaatse aan de orde gekomen. Naast het gemeentewerk en het missionaire werk is ook het jeugdwerk besproken onder de titel 'Brug naar de toekomst'. Deze inleiding is gehouden door Harmen van Wijnen, directeur van de HGJB en tot 1 mei 2004 ambtsdrager in Nieuwegein (acht jaar als evangelisatieouderling en de laatste vier jaar als scriba). Dit artikel is een weerslag van zijn bijdrage.

jeugd in onze gemeente.

Ondergetekende zal DV i mei 2005 de taak van jeugdouderling op zich nemen en de goede initiatieven, die er reeds in de gemeente zijn, verder integreren in het beleid van onze gemeente.

Als uitgangspunten voor dit beleidsplan gelden de twee volgende punten: (i) we hebben als kerkelijke gemeente een volledige verantwoordelijkheid voor onze jeugd; (ii) als kerkelijke gemeente (jong en oud) leren we van elkaar en zijn we onder weg naar onze bestemming. Deze twee uitgangspunten worden in deze bijdrage verder uitgewerkt.

Brug naar de toekomst betekent: onderweg zijn...

Het thema 'brug naar de toekomst' is gekozen om aan te geven dat we als gemeente in beweging zijn. We zijn onderweg van de ene oever naar de andere oever: van het verleden naar de toekomst. Als we met dit perspectief naar de gemeente kijken, komen we gelijk uit bij de overdracht van het geloof door de generaties heen. Als we stilstaan op de brug van het heden, kunnen we terugkijken op een rijke traditie die ons in de generaties voor ons is overgedragen. En kijkend naar de toekomst, zien we onze verantwoordelijkheid om de erfenis uit het verleden over te dragen aan de komende generatie. Onderweg zijn betekent dus het samen optrekken langs de voortgaande lijn van het geloof in God.

Jongeren zijn onderweg...

Het is van groot belang jongeren te wijzen op het feit dat ze onderweg zijn. In de hele ontwikkeling van jongeren is het geen vanzelfsprekendheid dat jongeren hun handelen en hun geloven zien in het perspectief van een oorsprong en een bestemming. Dat de werkelijke vragen over de zin van het leven verder gaan dan het eigen gevoel en het eigen intellect, is geen vanzelfsprekendheid. De hedendaagse cultuur draagt daar ook zeker niet aan bij. Het modernisme, dat nog steeds zijn diepe sporen heeft nagelaten in cultuur en wetenschap, roept op de waarheid in de mens zelf te zoeken. Dat wat beredeneerd kan worden of zintuiglijk kan worden vastgesteld, is waar. Zaken die het verstand of de waarneming te boven gaan, worden als irrationeel weggewimpeld. In een dergelijke omgeving is het moeilijk voor jongeren om hun geloof onder woorden te brengen.

Maar ook het postmodernisme dat tegenwoordig grote invloed heeft in de jongerencultuur, heeft zo zijn valkuilen voor de jongeren. Dè overtuiging dat er één waarheid is, wordt losgelaten. Jongeren wordt aangeleerd dat er meerdere waarheden mogelijk zijn: als jij je goed voelt bij jouw visie en ik bij de mijne, dan is het toch goed. Even goede vrienden. Vaste ijkpunten lijken niet meer voorhanden in deze maatschappij. Laat staan dat jongeren beseffen dat hun leven in een breder perspectief staat.

Daar ligt de grote uitdaging richting de jongeren: laten zien dat ze niet zomaar bestaan, maar dat ze onderdeel zijn van een groter geheel. En dan niet zomaar een onderdeel van zomaar een willekeurige groep, maar onderdeel van Gods verbondsvolk. Dat God al vanaf hun prilste bestaan hen bij de naam kent, en hen wil opnemen in Zijn verbond. Het concreet maken van dit perspectief is de grote uitdaging binnen de gezinnen en binnen de gemeente.

Hoe kunnen we dat doen? Ik noem een aantal punten:

Hen te laten zien dat we samen onderweg zijn en dat ze er niet alleen voor staan.

Hen de ruimte te geven om 'al doende te leren'.

Hen niet normatief toe te spreken, vanaf de overkant van de brug, maar een relatie met hen op te bouwen. Hen bewust te maken van hun oorsprong en hun bestemming, persoonlijk, binnen het gezin en de familie, binnen de gemeente en binnen de kerk.

Hen ook op een gegeven moment bewust te maken van hun verantwoordelijkheid in de voortgaande lijn van

de generaties om het geloofsgeheim over te dragen.

Hen te wijzen op die éne Waarheid buiten hen zelf: Jezus Christus. De waarheid die zich manifesteert onderweg en in het leven, zoals Jezus van Zichzelf heeft gezegd: Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Hen erop te wijzen dat die waarheid niet los verkrijgbaar is in de vorm van een dogma of een belijdenis, maar dat de Waarheid een Persoon is, die een relatie met hen wil aangaan. Hen erop te wijzen dat in Jezus Christus onze oorsprong en onze bestemming ligt, en dat Hij door de eeuwen heen onderweg is met Zijn volk.

De gemeente is onderweg...

Ook de gemeente is onderweg, heeft een oorspong en een bestemming. In Handelingen 2: 38 lezen we over de oorsprong van de eerste gemeente: 'gedoopt in de naam uan Jezus Christus.' We zijn een gemeente naar Zijn naam genoemd. We mogen weten dat we in die traditie staan en daar mogen we elkaar steeds weer op wijzen. Ook lezen we in datzelfde vers wat de be- ! stemming is van de gemeente: 'gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen'. Dat is de bestemming van de gemeente. Niet alleen de volwassenen en niet alleen de belijdende leden. In vers 39 blijkt de reikwijdte van deze belofte: 'Want u komt de belofte toe, en uiu kinderen, en allen, die daar verre zijn, zo uelen als er de Heere onze God, toe roepen zal.'

In het gedeelte dat volgt in Handelingen 2, lezen we hoe de eerste gemeente dit onderweg zijn van oorsprong naar bestemming concreet invult: een lerende gemeente, een pastorale gemeente, een dienende gemeente, een vierende gemeente en een getuigende gemeente. Voor al de-' ze aspecten geldt dat de kinderen er volledig bij zijn ingesloten.

Laten we zo gemeente-zijn met het oog op onze jeugd en jongeren. Leven uit de belofte die haar oorsprong heeft bij God Zelf. De gemeente staat in een rijke traditie, een traditie van beloften die elke keer weer overgedragen mogen worden op de nieuwe generaties. Daar ligt een belangrijke taak van de gemeente in haar onderweg zijn: het overdragen en aanleren van die rijke traditie. Op die manier beweegt de gemeente zich voort door de tijd heen. Als volk dat onderweg is naar de uiteindelijke bestemming.

Daarom is het van groot belang om als gemeente samen op te trekken: jong en oud. De ouderen dragen hun geloofsgeheimen over op de jongeren. De jongeren leren de ouderen zien dat we een toekomst hebben als gemeente en dat de Heilige Geest met Zijn gaven door de generaties en de geslachten heen werkt. Samen zoeken naar die ene Waarheid, samen ons laten leiden door de Geest, naar die ene Waarheid: de verlossing in Jezus Christus.

De jongeren leven in een wereld die zich niet meer realiseert wat haar oorsprong en haar bestemming is, een wereld die is losgeslagen en geen richting meer kan geven aan jongeren. Daar ligt ook een belangrijke taak van de gemeente: jongeren toerusten om weer richting te geven in de wereld waarin zij staan. Om in de maatschappij hun keuzes te maken in het perspectief van de oorsprong en de bestemming, zoals die door de gemeente en dus door God zeifis aangeleerd. Op die manier kunnen jongeren hun positie in de maatschappij innemen, wetend dat er een bestemming is die verder gaat en die hoger ligt dan maatschappelijk succes en materiële welvaart. Maar dan moet hen dat wel aangeleerd en ingeprent zijn in het gezin en in het midden van de gemeente.

Tot slot

We moeten jongeren serieus nemen. Niet omdat dit een politiek correcte uitspraak is, maar omdat dit een bijbelse opdracht is. Jongeren horen volop in het midden van de kerkelijke gemeente. We moeten daarom ook steeds weer kritisch ons zelf bevragen als gemeente of we hen daadwerkelijk serieus nemen. Het grote verschil met vroeger is dat wanneer we hen niet serieus nemen en de jongeren wel serieus zijn, ze hun eigen weg zoeken, buiten de kerkelijke gemeente.

Dat verschijnsel zien we tegenwoordig in diverse steden ontstaan. Ook in Nieuwegein en omgeving zijn er initiatieven van jongeren zelf die direct van invloed zijn op onze jeugd. In Utrecht is er de recent opgestarte jeugdkerk Reloaded en in Nieuwegein zelf participeert onze jeugd in het interkerkelijke initiatief X-point, een plaats waar jongeren bij elkaar komen om te zingen en met elkaar te luisteren naar het evangelie. 'Praise & worship, een duidelijke en concrete boodschap door een spreker, gebed, ontmoeting en gezelligheid zijn de belangrijkste elementen van een avond', zoals de website zegt. Daar is op zich niets op tegen, als we maar in staat zijn de jongeren binnen de gemeente te houden, door hen te laten zien dat we hen nodig hebben, omdat we onderweg zijn en zij daar ook bij horen. Zij zijn aan ons toevertrouwd in de weg die we afleggen van onze oorsprong naar onze bestemming en iedereen hoort daar bij, van jong tot oud.

H. VAN WIJNEN, NIEUWEGEIN/BILTHOVEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen