Met Liza en Laila naar de kerk

CHRISTEN IN DE VAKANTIE?

Rijswijk, zondagmorgen, even voor half tien, de protestantse eredienst staat op punt van beginnen. Mijn ogen glijden nog even over de groep oosterse meisjes om me heen. Links van mij zit Laila, veertien jaar, afkomstig uit een Marokkaans, gezin. Aan mijn andere kant de 15-jarige Liza, die behoort tot een grote Assyrische (oosters-orthodoxe) christengemeenschap in Antwerpen-Noord. In Antwerpen bewegen moslims en oosterse christenen zich doorgaans in gescheiden circuits. Maar Liza en Laila ontmoeten elkaar wekelijks in het Bijbelhuis en zijn zo vriendinnen geworden. Deze dagen sluiten we ons clubseizoen af en vieren we vakantie aan de Hollandse kust

De dienst begint. Spannend om deze meisjes te introduceren in het 'geestelijke huis' waar ik vandaan kom. Ik heb het vreemde gevoel dat ik tijdens deze dienst tegelijkertijd verschillende 'brillen' op heb. Liza, het Assyrische christenmeisje dat normaal op zondagmorgen in een katholieke parochie de mis meemaakt, stelt verbaasd vast dat deze kerk helemaal geen beelden heeft. Als de dominee even later een parafrase van de Tien Geboden voorleest, klinkt het: Jullie zullen van God geen beelden maken. Liza kijkt me peinzend aan, terwijl aan mijn andere kant Laila bij deze woorden instemmend zit te knikken.

Van links en rechts fluisteren de meisjes van alles in mijn oor. Veel jonge gasten hier zunne! Gaan al die kinderen nu echt naar een soort eigen kinderkerk? Amail T dens de preek, zittend tussen deze meisjes, valt me weer op hoeveel woorden er klinken in een gemiddelde protestantse dienst. Reflecteren, uitleggen, doordenken, het zit ons protestanten kennelijk in het bloed. Als er na de preek een bevestiging van ambtsdragers plaats blijkt te vinden, zie ik tot mijn verbazing dat de meisjes daar echt voor gaan zitten. Liza en Laila hebben grote bewondering voor die mannen die wel vier jaar voor God gaan werken.

Bijzonder hoe eeuwenoude vormen van eredienst ook deze allochtone jongeren prikkelen om na te denken over God. Christen zijn op vakantie was voor mij deze zondag in Holland: het oude vertrouwde zien met andere ogen en daardoor opnieuw openstaan voor een inspirerende ontmoeting ij- met God.

INA HANSUM

zendingsarbeider GZB, Antwerpen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen