Globaal bekeken

E en lezer knipte uit het kerkblad van de hervormde gemeente Wijnjewoude een artikeltje van ds. J. de Roo met als titel Camping 'Te Hooi en Te Gras' en Zondag 38:

'Zoals een boer ouer zijn bedrijf en vee, een moeder over haar gezin en kinderen, zo zitje wel eens wat te denken over je gemeente. En waar je dat bordje hier in de buurt zag staan weetje niet meer. Dat bordje met "Camping Te Hooi en Te Gras". Maar er zijn plaatsen te ouer waar je dat bordje wel ziet staan ook al staat het er niet. Bij vele kerkgebouwen vandaag de dag.

Ook hier bij de Kerken uan de Ned. Heru. Gemeente te Duurswoude en Wijnjeterp. Op de kennismakingsavond in december 2003 uroeg ik aan e'én der oudere gemeenteleden wat er nu in de loop der jaren hier ueranderd was. Ze zei: het is geen trouwe gemeente meer, dan zie je die, dan tijden niet meer, dan die... dan wel dan niet, ... afgezien uan een kleine kleine trouwe oudere kern. En inderdaad! Ons aller zorg en ons aller uerantwoordelijkheidü En waar gaat het om: om overleven of leven. Om alleen maar te proberen te houden wat je hebt (hoelang nog dan? ) of datje met elkaar u/ilt leuen, ook als gemeente, menselijkerwijs gesproken. En leuen is uernieuwen, ueruangen, wagen, aanpakken, het net eens aan de andere kant uitgooien, ureugdeuol en uerwachtingsuol samen op weggaan.

Vernieuwen? Ook een terugkeer naar de oude paden is uernieuwen.

Vernieuwen? Ook weer trouw op je plaats zijn, als predikant, kerkenraad en gemeente, is vernieuwen. Ook weer er zijn, als de klokken je roepen, als de deuren openstaan, als de lampen branden is uernieuwen.

Vernieuwen? Ook weer als de bijbel uoor je open gaat, als de catechismus gaat spreken, als je niet alleen maar orthodox in naam bent maar in de praktijk uan je leuen... is uernieuwen. Als we van ons kerk-zijn de camping "Te Hooi en Te Gras" maken, dan kun je spoedig sluiten, wat dan ook in vele plaatsen gebeurd is, gebeurt en gebeuren zal. En hier? '

'Zond. 38 ur. 103: Wat gebiedt God in het vierde gebod (gedenkt de rustdag dat ge die heiligt)?

Antw. Ten eerste, dat de kerkdienst of het predikambt en de scholen onderhouden worden, en dat ik, inzonderheid op de Rustdag, tot de gemeente Gods naarstiglijk kome; om Gods Woord te horen, de sacramenten te gebruiken, God den Here openlijk aan te roepen, en de armen Christelijke handreiking te doen;

Ten andere, dat ik al de dagen mijns leuens uan mijn boze werken ruste, de Here door zijn Geest in mij werken late, en alzo de eeuwige rustdag in dit leuen aanuange.'

B ij gruwelijke misdaden komt bij mensen de vraag naar een strafmaat boven. In Trouw gaf de columnist Silvain Ephimenco zijn gevoelens weer inzake 'de gewetenloze kinderverkrachter en serieslachter' Michel Fourniret:

'Als ik dezer dagen naar mijn jongste dochter kijk, kan ik me er niet uan weerhouden te denken dat ook ik de uader uan een uan Fournirets slachtoffers had kunnen zijn. Deze gedachte is ondraaglijk. Dus wankelen mijn vertrouwde ove rtuigingen.

De Franse seriekindermoordenaar heeft zijn onuergeeflijke misdaden gepleegd in de wetenschap dat hij - anders dan zijn prooien - zijn leuen zeker was, mocht hij ooit in de kraag gevat worden. Hoe ontelbaar, hoe onuoorstelbaar wreed ook die misdaden, Fourniret riskeerde niets anders dan een levenslange opsluiting. Heeft deze wetenschap hem geholpen om ongeremd zijn pulserende behoeften vrij baan te geven? Zal hjj ouer enkele jaren zijn proces als een podium gebruiken, zoals Dutroux deed'? Zal hij dezelfde arrogantie, hetzelfde gewetenloze egocentrisme tentoonspreiden, wetend dat hij na afloop toch in zijn verwarmde cel met teleuisie, kranten of studieboeken zal terugkeren? Het monsterlijke in Fourniret en in al die Fournirets en Dutroux die nog zullen komen en door de barmhartige samenleuing ueilig opgeborgen en begeleid zullen worden, hebben mijn zekerheden aangetast Ik ben, zoals de meesten uan ons, tegen de doodstraf, maar mijn twijfels zijn leuensgroot geworden. Denkend aan al die gedumpte prille leuens in hun zompige kuilen weet ik het vandaag niet meer.'

Dezer dagen verscheen vanwege het Nederlands Bijbelgenootschap een boekje Mensen met een verhaal ('Prominente Nederlanders over de Bijbel', Heerenveen) als opmaat van de Nieuwe Bijbelvertaling. Klaas van der Kam interviewde minister Donner.

* 'De Bijbel is een bron voor persoonlijk geloof, een belijdenisgeschrift, waarin je iedere keer weer leest. Je leest de tekst iedere keer weer anders. Als ik een vergadering moet openen, zoek ik - als dat aansluit bij het karakter van de bijeenkomst - soms van tevoren een gedeelte uit dat als het ware vooruitloopt op de agenda, je leest zo'n gedeelte aan het begin van de vergadering en daarmee geef je een zekere relativering van de bijeenkomst. Want iedereen vond toch wel dat er alleen uiterst urgente zaken moesten worden besproken. Eronstaat dan een zekere relativering, omdat zaken waar wij ons druk over maken er al bleken te zijn voordat wij er waren.'

'Relativering is iets anders dan normering. De Bijbel is geen boek waar de regels kant en klaar in zitten. De Bijbel geeft voorbeelden en is daarin een ander boek dan een wetboek of de koran die vaak veel prescriptiever worden gebruikt. Het is de kracht van de Bijbel dat er eindeloos veel thema's in zitten. Je kunt die voorbeelden niet één op één overbrengen naar onze situatie. Ook de wettische gedeelten ademen een geest van de tijd waarin ze zijn ontstaan. De stukken fascineren wel. Persoonlijk spreken me de verhalen aan over het lossen en het jubeljaar. Dat mensen eenmaal (n de zeven jaar een bepaald bezit moesten teruggeven aan de oorspronkelijke eigenaar; en eenmaal in de zevenmaal zeven jaar gold dat voor alle eigendommen. Dan denk je: wat zal dat vooreen maatschappij geweest zijn...' Dat kan tegenwoordig niet meer zo worden toegepast. De tekst kan je wel inspireren.'

* 'Er zit een bepaald mensbeeld onder de verhalen van de Bijbel. Je kunt eruit aflezen hoe mensen zich tot elkaar verhouden. Het Nieuwe Testament is daarbij naar mijn beleving persoonlijker dan het Oude Testament. Met een overheidsbril op zeg ik dat naastenliefde die je oplegt als overheid geen naastenliefde meer is. Je kunt als wetgever mensen niet zalig maken. Wetgeving kan geen substituut zijn voor naastenliefde. Ik mag de Bijbel niet gebruiken om dat wat er staat via de wet op te leggen. De waarde is, dat ik het uit eigen wil in mijn handelen vertaal. Een politieke partij die uitgaat van de Bijbel werkt dan ook niet prescriptief. De Bijbel is geen wetboek, waaruitje wetten kunt overschrijven,

* Secularisatie wil niet zeggen dat mensen het geloof verliezen. Secularisatie is slechts een verandering van geloof. We moeten ons onttrekken aan het schema van 'mensen die geloven' en 'mensen die niet geloven'. Je moet constateren dat er alleen maar mensen zijn die geloven; maar sommigen geloven anders dan dat ik geloof. Dat wijkt dus af van de gedachte datje verschillende geloofsrichtingen hebt en daarnaast een paar algemeen geldende waarheden. Het wijkt af van ae gedachte dat er een neutraal wereldbeeld zou zijn. Mensen die zeggen niet meer uit te gaan van de Bijbel hebben toch een levensbeschouwing. De liberale levensbeschouwing gaat uit van de vrijheid. De socialistische maakt zich sterk voor solidariteit. Beide opvattingen zijn levensbeschouwelijk. Er bestaat geen neutraal beeld. Vanuft mijn levensbeschouwing geïnspireerd door de Bijbel kom ik los van deze tegenstellingen en zeg ik dat het niet goed is dat de mens alleen is.

V.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen