De band met de broeders

Bidden voor de kerk is allereerst danken voor wat de Heere schonk. Paulus schrijft zijn eerste brief aan de gemeente van Korinthe, waar verdeeldheid en hoererij gevonden werden en waar onderwijs over het huwelijk, het avondmaal en de opstanding hard nodig was. Hij valt echter niet met de deur in huis door direct op al deze narigheid in te gaan, maar zet in met de woorden dat hij zijn God 'allen tijd over u dankt, vanwege de genade Gods die u gegeven is in Christus Jezus, dat gij in alles rijk zijt geworden in Hem, in alle rede en alle kennis'. Het goede dat er vanwege de genade van God is, mag ons blijkbaar boven alle kerkelijke malaise uittillen. Waarom? Omdat God getrouw is, door Wie wij geroepen zijn tot de gemeenschap van Zijn Zoon Jezus Christus, onze Heere.

Wie bidt voor het werk in de gemeenten, is een medearbeider! Daarbij is het nodig dat ook de dankzegging door velen gedaan wordt (2 Korinthe 1, 11). Dat geldt die moeder in haar bidvertrek, dat geldt de vergadering van synodeleden, bijeen met het oog op de taak die wacht.

Elke drie jaar

Waar de Nederlandse Hervormde Kerk een permanente synode kende, waarvan de leden voor vijfjaar vanuit de classis afgevaardigd werden, geldt dit voor de synode van. de Protestantse Kerk evenzeer. Maar binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken en ook de Gereformeerde Gemeenten komt de synode slechts elke drie jaar bijeen, om de zaken van het kerkverband te behartigen. Deputaatschappen hebben voor uitvoerige rapporten gezorgd van de arbeid die in de tussenliggende tijd is verricht. Ter synode volgt de bespreking, waarna voor de deputaatschappen een nieuwe opdracht en instriictie wordt geformuleerd.

Het jaar van de synodevergaderingen zet het geheel van het kerkverband extra in de aandacht. Dat is waardevol, opdat de leden in Sneek en Middelburg weer beseffen welke arbeid er in het geheel van de kerkelijke gemeenschap verricht wordt. Dan is te denken aan onder meer zending en evangelisatie, aan oecumenische contacten en toerusting van ambtsdragers, aan het opzicht over de gemeenten en aan de opleiding van aanstaande predikanten. Samen het geheel van de kerken dienen, is een verantwoordelijke en vreugdevolle taak.

Broederlijke liefde

Tegelijk wordt het jaar van de synode altijd met een zekere spanning bekeken. In enkele artikelen ter voorbereiding van de synode legde ds. D. Quant in de Wekker hier ook in deze weken de vinger bij. 'We hebben wel eens heel spannende, moeilijke synode gehad. (...J Er zijn voorbeschouwingen, opmerkingen, soms richtinggevende geluiden als het gaat om gewenste besluiten. Laten we de geestelijke rust bewaren en veel bidden om de Geest

voor de 52 leden van de kerken die deze verantwoordelijkheid zullen krijgen'.

Ondanks het staan op de gereformeerde belijdenis zijn christelijke gereformeerde kerken onderling immers ook uit elkaar gegroeid. In de liturgie en de bijbelvertaling, in de visie op gemeenteopbouw en het aansluiten bij Willow Creek, niet het minst ook in de prediking worden heel andere keuzen gemaakt dan wel andere accenten gelegd. Het onderlinge gesprek ter synode - binnen het kader van gehoorzaamheid aan Gods Woord en het staan op de belijdenis van de kerk - vraagt zorgvuldigheid en voorzichtigheid, wil dit het geheel van de gemeenten dienen. Polarisatie ontstaat vaak 'vanzelf', maar voor het dienen van de gemeenten in broederlijke liefde is de juiste geestelijke houding nodig. Ds. Quant legde daarom ook terecht de vinger bij geestelijke herkenning en waardering, waarbij er niet alleen gerapporteerd wordt, maar waarin synodeleden elkaar ook in het hart kijken.

Verkokering

Wij zijn als gereformeerde belijders in ons land geroepen met elkaar mee te leven. Dat is tegelijk ook leerzaam. Want veel van wat op het christelijke gereformeerde erf plaatsheeft, is ons niet vreemd. In de jaarlijkse ontmoeting die het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond vorige week met studenten in de theologie had, legden de studenten terecht de vinger bij de verkokering die er de laatste jaren in toenemende mate tussen gemeenten heeft plaatsgehad. Gemeenten en kerkenraden profileren zich ten opzichte van elkaar, kandidaten ervaren niet in de breedte van de gemeenten te mogen voorgaan en kansels blijven gesloten als iemand op ondergeschikte punten een andere overtuiging heeft. Herkenbaar is het verlangen om dit te boven te komen, om in gehoorzaamheid aan de Bijbel en verbonden aan de belijdenis oog te houden voor het veelkleurige werk van de Heilige Geest. We wijzen nu slechts op de arti-

kelen die ds. P. J. Teeuw hierover ter bezinning momenteel in ons blad schrijft.

Dezelfde basis

Maar ons meeleven mag verder reiken dan het geheel van de hervormd-gereformeerde kring. Het betreft ook de andere kerken in ons land. De generale synode van de Christelijke Gereformeerde Kerken sprak in 2001 uit dat 'de concentratie van schriftkritische modern-theologische tegenkrachten in onze postmoderne samenleving noopt tot stappen op weg naar samenwerking en naar kerkelijk samenleven met allen die de naam van Christus liefhebben en naar zijn Woord begeren te leven'. Dat is zonder meer waar, al hebben we in de geestelijke strijd niet alleen een gezamenlijk front, maar kennen we - positief geformuleerd -ook een gezamenlijke roeping. We mogen met elkaar staan in de traditie van Reformatie en Nadere Reformatie, hebben beide ook onze vertegenwoordigers binnen het Réveil gehad. Kerken die zich losmaakten van de Nederlandse Hervormde Kerk hebben met ons 'veel geleden, gestreden en gebeden voor de kerk en te veel werk verricht waarvan wij ook de vrucht hebben geplukt', werd in 1969 op de jaarvergadering van de Gereformeerde Bond gezegd. In het bekende boekje Tien keer gereformeerd uit 1973 schrijft prof. W. H. Velema dat wie in het goed recht en de principiële noodzaak van zijn kerkelijke positie gelooft, zich niet aan de band met de broeders kan onttrekken. 'Hij kan niet doen of ze met hem niet dezelfde basis hadden'. Een woord ook voor onze dagen!

Voorbede

Onderling worden er zeker vragen over die kerkelijke positie gesteld, zoals ook de afgelopen drie jaar tijdens vele ontmoetingen tussen het deputaatschap Eenheid van de gereformeerde belijders van de Christelijke Gereformeerde Kerken en het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond gebeurd is. Die vraag zal wel nooit tot

een antwoord komen. Want in datzelfde opstel uit 1973 schrijft prof. Velema al: 'Ik kan mij voorstellen dat gereformeerde belijders in de Hervormde Kerk zich afvragen of de gereformeerde belijders buiten de Hervormde Kerk gezien de jammerlijke verdeeldheid onder hen wel op de goede weg zijn. Omgekeerd kunnen zij die buiten de Hervormde Kerk staan niet voorbijgaan aan het feit dat vrijzinnigen in de Hervormde Kerk een legitieme plaats hebben.' Dwars door deze feitelijkheid heen is de afgelopen jaren echter opnieuw ervaren dat we elkaar nodig hebben en elkaar willen dienen en versterken. Zou de voorbede voor elkaar, die rond de besluiten inzake Samen op Weg ook vanaf veel kansels gedaan is, niet gehoord zijn in de Troon? Daarbij was het functioneren van de vreze des Heeren onder ons een nadrukkelijk gespreksonderwerp, lettend op de plaats van en de waardering voor de ambtsdragers en de verdrietige spanningen in veel gemeenten. Verbondenheid werd gevonden, waar we ons samen aangewezen weten op de beloften van God in Christus, waar we elkaar aanspoorden tot een biddend leven, waar gesproken werd over een nauwgezet pastoraat.

Theologia Reformata

Die herkenning groeit waar de arbeid in Zijn dienst gezamenlijk wordt aangepakt. Daarom is het waardevol dat de samenwerking de afgelopen jaren toenam en onder meer gestalte kreeg in het theologisch onderzoek en onderwijs, in het werken aan de herziening van de Statenvertaling en in de bezinning op de identiteit van het christelijk onderwijs. Binnen de redactie van het wetenschappelijke tijdschrift Theologia Reformata wordt al jaren gepraktiseerd dat we elkaar nodig hebben om de gereformeerde theologie in rapport met de tijd te vertolken. Juist ook in de plaatselijke gemeente wordt toenadering gezocht, waar onderlinge herkenning is. In die ontmoeting gaat het om een kennismaking, om gezamenlijke bezinning. Het geloof in de Heere verbindt meer dan een verschillende kerkelijke positie scheidt.

Verontrusten

Spanningen zijn er de jaren door geweest in het geheel van de Christelijke

Gereformeerde Kerken. Ds. Quant tipte dat in zijn recente artikelen aan. In 1953 al schreef ds. W. Kremer de brochure Spanningen en Gevaren in het leven van onze Christelijke Gereformeerde Kerken. Verontrusten hadden toen de kerk verlaten, niet vanwege de belijdenis of de leer, maar vanwege de beleving daarvan in de kerkelijke praktijk. In 1985 schreef ds. J. H. Velema zijn brochure Verrechtsing? , kort nadat een aantal predikanten overging naar de Nederlandse Hervormde Kerk.

Dit voorjaar stelde ds. Velema op de conferentie van het COGG de vraag hoe het mogelijk is dat het Kerkblad van het Noorden en het blad Beivaar het Pand in hetzelfde kerkverband verschijnt. In onze tijd zijn het de plaats van de vrouw binnen de gemeente, een eventuele uitbreiding van het aantal te zingen gezangen in de eredienst, de vormgeving van ethische geboden in onze tijd, het gezag van de Schrift en de contacten met andere kerkverbanden die om een zorgvuldige bespreking vragen.

Kerkzegel

We leven daarom in deze maanden mee met allen die geroepen zijn deze kerken te leiden, met het morgen te verkiezen moderamen, met de leden van de synode, met de adviserende hoogleraren. Waar liefde - de meeste van de gaven van de Heilige Geest - en wijsheid gevonden worden, mogen we met en voor elkaar veel van God verwachten. Waar het Woord met de volmacht van de Heilige Geest verkondigd wordt en gezag heeft in de kerkelijke vergaderingen, staat Christus in het midden en wordt alles buiten Hem tweede- of derderangs. Het kerkzegel van de Christelijke Gereformeerde Kerken spreekt van de brandende braamstruik. In de nabijheid van God vertoefd, en toch niet verteerd. Dankzij Christus, die Zijn kerk draagt door gebrokenheid en spanning. Het wonder van de kerk, dat we samen delen.

P. J .Vergunst

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen