Méér nodig dan ooit...

De Israël-zondag staat onder druk. Om verschillende redenen. Allereerst door de uitzichtloze strijd tussen joden en Palestijnen. Hoe kan een volk dat zelf zo geleden heeft, anderen zoveel leed aandoen? Deze vraag, aldus Klaas Smelik in zijn recente boek over de joodse geschiedenis Herleefde Tijd, laat zien dat we nog weinig van de joodse geschiedenis begrepen hebben. Bitter weinig. Een andere reden is dat we het nu welletjes vinden, die bijzondere aandacht voor het Joodse volk. In veel gemeenten lijkt de ontmoeting met de islam heel wat actueler en dringender dan die met de synagoge.

Het is duidelijk. De Israël-zondag is méér nodig dan ooit. De kerk zoekt gestalte te geven aan haar onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël, zegt onze kerkorde. Israël moet erop kunnen rekenen door ons niet in de steek gelaten te worden, in goede en slechte tijden, in ziekte en gezondheid, in leven en dood. Ook de politiek van een willekeurige Israëlische regering kan de gegeven oerband met het Joodse volk niet verbreken. Wat stelt een verbondenheid voor die het gedrag van de partner als voorwaarde stelt? Dit jaar valt de Israël-zondag op de vierde dag van het Loofhuttenfeest, het midden van het Feest (Joh. 7:14). Als we vandaaruit ons door Jezus eens lieten meenemen naar het komende Kerstfeest. Israël-zondag als begin van Advent, zogezegd. Om zo een Joodse opmaat te vinden naar het meest heidens gebleven feest van de kerk. Ook dat is méér nodig dan ooit.

In 1949, een jaar na de stichting van de staat Israël, vier jaar na de Tweede Wereldoorlog, had de hervormde synode drie argumenten om een jaarlijkse Israël-zondag in te voeren: - Een bepaalde zondag - de zondag voor de Grote Verzoen-dag bij voorkeur - wordt bestemd voor 'opwekking van liefde voor Israël'.

- Op die zondag moet in de prediking uitkomen wat de plaats en de toekomst is van het Joodse volk 'in de heilsgang van het Koninkrijk Gods'.

- De dienst op deze zondag zal in hoge maté het karakter dragen van 'een gebedsure'. Ruim een halve eeuw later is de handhaving van deze drieslag méér nodig dan ooit.

Dr. H. Vreekamp, Epe

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen