Geen eilandje meer tussen andere zondagen

Laat ik voorop stellen dat ik dankbaar ben dat er een Israël-zondag is. Dat daartoe ooit besloten is, toont dat er na de vele jaren dat in de kerk de bijzondere plaats van Israël buiten beeld Was of zelfs werd ontkend, er toch een duidelijke visie op Israël is gekomen. Toch stelde zo'n Israël-zondag me wel voor problemen. En dat kwam, omdat zo'n zondag een eilandje was te midden van de andere zondagen. Immers voor de prediking zocht je dan een tekst, waarin het ging om de plaats en de toekomst van Israël en in de voorbede werd nu specifiek Israël voor Gods aangezicht gebracht. Maar op de andere zondagen ontbrak grotendeels zowel het een als het ander, tenzij er natuurlijk in Israël aangrijpende dingen plaatsvonden, zodat je zeker in de voorbede daaraan dacht. En niet alleen werd het door mezelf zo ervaren, maar toch ook vaak door de gemeente: de Israël-zondag een wat vreemde eend in de bijt.

Toch hoeft die speciale Israël-zondag geen probleem te zijn. Mag en kan het dat ook niet zijn.

Dan heeft dat wel te maken met het volgende. Wat de prediking betreft: het is onmogelijk dat waar je als dienaar van het Woord geroepen wordt om van zondag tot zondag het Woord des Heeren te verkondigen, je dan om Israël heen zou kunnen. En dan wil ik daarmee niet zeggen dat in elke prediking expliciet Gods handelen met en Gods beloften aan Israël aan de orde dienen te komen. Maar zowel het feit dat van het Oude Testament geldt, dat die woorden Gods eerst aan Israël zijn toevertrouwd (Rom.3.2), als dat van het Nieuwe Testament geldt dat we daarin boeken hebben, geschreven door mannen, die zonen waren van Israël, geeft aan dat we ook op andere zondagen niet net kunnen doen alsof Israël er niet is. En dat voorts ook niet, omdat het Oude Testament niet alleen vol staat met beloften voor Israël en niet minder in het Nieuwe Testament, maar evenzeer omdat je dat Nieuwe

Testament alleen kunt verstaan tegen de achtergrond van dat Oude Testament. Om dan verder maar niet te zwijgen van het feit, dat waar toch de prediking naar het woord van Paulus Christus Jezus en Die gekruisigd dient tot inhoud te hebben, we toch ook er niet omheen kunnen en mogen dat het de eeuwige God behaagd heeft om Zijn Zoon uit Israël geboren te doen worden en dat Christus Zijn omwandeling onder dat volk heeft gehad. Wat de voorbede voor Israël betreft: waar we dan, door de gave van het Woord Gods óók aan ons, als kerk uit de heidenen, zo nauw met Israël verbonden zijn, zoals blijkt uit het bovenstaande, zodat Israël ons tot de oudste broeder is, maar die nog zo leeft in de duisternis, omdat ze het Woord Gods lezen met een deksel op hun hart (2 Kor. 3, 15), is het toch onbestaanbaar dat we dan maar een enkele keer per jaar voor dat volk zouden bidden. Je bidt voor een broeder, die je liefhebt, maar die nog zonder Christus leeft, toch ook niet één keer per jaar, omdat het dan moet?

En wanneer hiervoor je ogen door Gods genade opengaan, daar is het niet meer een probleem, zowel voorde dienaar van het Woord als voor de gemeente - althans zo heb ik dat ervaren - om op de Israël-zondag wat meer Israëls plaats in Gods handelen, onze taak ten aanzien van Israël, Gods weg met Zijn eerstgeborene (Ex. 4, 22) en de toekomst van dat volk aan de orde te laten komen in de prediking, omdat eigenlijk dit met héél de Schrift en de zondagse verkondiging daarvan verweven is. Ook niet als je bezig bent met de behandeling van een bijbelboek in de prediking en daar op de Israël-zondag mee voortgaat. Want de prediking op de Israël-zondag is dan geen apart eilandje meer. Tegen deze achtergrond is het ook zo dat op die Israël-zondag er een voortgaan is in een gebed voor dat volk, dat niet alleen zondag aan zondag, maar zelfs van dag tot dag voor de Heere wordt neergelegd omwille van Christus. Zoals ook Paulus deed (Rom.io.i).

Ds. J. R. Volk, Nieuw-Lekkerland

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen