De betekenis voor ons geloof

Op de vraag naar de betekenis van de drie-eenheid voor ons persoonlijk geloof, kunnen we heel kort antwoorden, namelijk dat het van het allergrootste belang is dat we geloven in God de Vader, in God de Zoon en in God de Heilige Geest. In de eerste plaats omdat God is die Hij is, namelijk Vader, Zoon en Heilige Geest; dat wij daarom geen foute voorstelling van Hem mogen hebben. In de tweede plaats omdat God Zich in de Bijbel heeft bekendgemaakt als Drie en toch tegelijk Eén. Geloven in de drie-enige God is een kwestie van gehoorzaamheid aan de Schrift.

In het middelpunt

Vervolgens mogen we ook denken aan ons staan in het leven van alledag. Hoe duiden wij de wereld en het geleefde leven? Hoe vatten we het ontstaan van de wereld en het menselijk leven op? Hoe kijken we aan tegen de verschillende godsdiensten die er op aarde zijn? En hoe willen we het staatkundig leven inrichten? Willen we geregeerd worden door een dictatuur, door een democratie of door een christelijke theocratie? In het beantwoorden van al deze vragen is het van onopgeefbaar belang dat we geloven in God drie-enig.

We geloven immers dat God de Vader als onze Schepper alles uit niet(s) heeft gemaakt. Zijn bedoeling is dat Hij in alles geëerd en geprezen zal worden, zodat niet de mens en zijn kunnen in het middelpunt staan, maar God en Zijn daden. De bedoeling is dat we niet mens-middel-puntig ofwel ik-middelpuntig in het leven staan, maar God-middelpuntig.

Ook geloven we dat God de Vader bij de schepping alles heeft gemaakt door het Woord, dat is God de Zoon, via de werking van God de Heilige Geest. Dat betekent dat er Drie bezig geweest zijn om alles te maken. Het leven is dus niet eenvormig. Een dictatuur, zoals veelal in islamitische landen met de eenvormige god Allah, is vanuit de Bijbel ondenkbaar. Verder kan het leven ook niet onbegrensd veelvormig geduid worden. Veelgodendom (polytheïsme) is eveneens volstrekt verwerpelijk. Dus multireligiositeit is onbestaanbaar, kan hooguit als feitelijk gegeven aanvaard worden, doch nimmer principieel.

Hiermee is tevens afgewezen dat we ongenuanceerd veelvormig in het leven zouden kunnen staan door te denken dat we ongekende mogelijkheden mogen uitproberen, terwijl we vergeten dat de Schrift zegt: 'Eén ding is nodig'. Niet alles wat kan, mag. Vergoddelijking van mens, dier of ding mag al helemaal niet, want God en alles wat er op aarde is, blijven glashelder onderscheiden. God is God en woont in de hoogte en in het heilige. Hij woont niet wezenlijk, dat wil zeggen naar zijn Goddelijk Wezen, in dat wat Hij gemaakt heeft. Hij bestuurt het enkel en onderhoudt het in Zijn voorzienigheid. Als de Schrift zegt dat God ook woont bij die mens die van een verbrijzelde en nederige geest is (Jesaja 57:15), dan wordt ermee bedoeld de inwoning van de Heilige Geest. Geen enkele vorm van vergoddelijking dus. Wij worden nooit halve godjes, doch blijven mens. Ook al zijn we totaal verlost door de genade van Christus.

Herschepping

We zijn nog steeds bezig met de vraag wat de leer van Gods drie-een-heid betekent voor ons geloof. We gaven kort gezegd als antwoord: 'alles'. Terwijl we drie argumenten noemden. Het eerste argument is dat God is die Hij is, namelijk Vader, Zoon en Heilige Geest. Het tweede argument is dat God Zich in de Bijbel heeft geopenbaard als Drie en toch Eén. Als derde argument noemden we de Schepping door de drie-enige God en wat dat betekent voor ons staan in de wereld. Er is echter nog een vierde argument, namelijk de herschepping ofwel de verlossing door Christus Jezus. Dit argument is van buitengewoon groot belang, omdat ons eeuwig heil er aan hangt. Denken wij hierin fout, dan bouwt ons geloof op zand in plaats van op de rots. Dan is de ramp niet te overzien, want dan gaan we, tenzij dat we ons bekeren, voor eeuwig verloren. Kort gezegd komt het er op neer dat wij belijden en erkennen dat God het is die ons verlost van de rampzaligheid die we door onze zonde verdienen. En dat we eveneens erkennen dat we het zelf niet kunnen verdienen via onze goede werken. We zijn er zelfs van overtuigd dat andere schepselen het ook niet voor elkaar krijgen. Ook (aarts)engelen niet. God moet het doen. We zeggen daarom wel eens in een wat oude, doch nog steeds gouden uitdrukking 'dat God Zelf er aan te pas moet komen.'

Daarom is het zo heerlijk en buitengewoon bevrijdend dat het blijde evangelie ons vertelt dat God er aan te pas gekomen is. En wel door hoogstpersoonlijk als God Zelf, God de Zoon, de tweede Persoon van het Goddelijk Wezen, in Christus Jezus af te dalen naar ons verloren zondaarsbestaan. 'Het Woord is vlees geworden', dat wil zeggen dat God de Zoon mens is geworden. In en door Christus heeft God Zelf het loodzware werk tot onze verlossing volbracht. En dat voor de volle honderd procent. Immers, wanneer Christus aan het kruis uitroept dat het volbracht is, dan bedoelt Hij dat het totaal volbracht is. Wij hoeven er zelf niets meer aan toe te voegen.

Geloofshanden

Dat zouden we trouwens ook niet kunnen, want door de zonde zijn wij lamgeslagen mensen, niet in staat om iets te verrichten waardoor we de hemel zouden kunnen verdienen. Het enige dat we hoeven te doen, is erkennen dat we niets behoren te doen. We mogen rusten in alles wat Jezus gedaan heeft. Anders gezegd: het enige dat we dienen te verrichten, is lege handen ophouden. Dat zijn bedelaarshanden, die te kennen geven dat we alles missen. Handen die tegelijk uitdrukken dat we alles verwachten van de Heere en Zijn volbrachte werk. Het zijn dus geloofshanden, grijpgrage handen die gehoor geven aan de oproep van de Schrift dat we dienen te grijpen naar het eeuwige leven.

, Daarom zegt de Bijbel ook ergens dat we door het geloof gerechtvaardigd worden, zoals we weten het meest centrale thema van de bijbelse verlossingsleer. En in de Reformatietijd weer als oud goud opgedolven uit de Schrift en met blijde vreugde en onstuitbare kracht beleden als geheel bijbels.

Huishouding van Gods verlossing

Ondertussen zijn we hiermee aangekomen bij het werk van God de Heilige Geest. Het is namelijk de Geest die ons door het Woord die lege geloofshanden geeft, zodat wij Christus en al Zijn weldaden aannemen. Het geloof is uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God. Ook van het werk van de Heilige Geest geldt dat God er aan te pas moet komen. We zijn zozeer vleugellam door de zonde dat we niet enkel machteloos zijn om onszelf van zonde te reinigen, maar evenzeer dat het ons niet lukt om geloof te produceren dat uitsluitend bouwt op Christus de vaste Rots van ons behoud. We hebben God dus twee keer nodig. De eerste keer in Christus, die alles volbracht tot onze redding. De tweede keer in de Heilige Geest, die plaats maakt in ons leven voor Christus en Zijn heil.

Eigenlijk moeten we het nog anders zeggen, namelijk dat we God niet slechts twee keer, maar drie keer nodig hebben tot ons behoud. Want ook God de Vader kunnen we niet missen in Zijn verkiezende liefde.

Hij heeft hierin immers het initiatief genomen tot ons behoud. Zelf zouden we dat nooit hebben gedaan. Want wij vragen van huis uit niet naar God. God vraagt echter wel naar ons. Dat heeft Hij concreet gemaakt in het zenden van Zijn Zoon naar deze aarde en in het uitstorten van Zijn Geest met Pinksteren. God is er dus drie maal aan te pas gekomen om onze redding te bewerken.

Dat zou je de huishouding van God tot onze verlossing kunnen noemen. Zoals in ons gewone leven vader en moeder een huishouding vormen voor hun kinderen, zo wil God als Vader, Zoon en Heilige Geest een goddelijke huishouding wezen voor Zijn kinderen.

De heilseconomie van God

Wij mensen zijn vandaag sterk economisch georiënteerd. Dan gaat het ons om geld en goed. We dreigen daar zozeer aan verslingerd te raken dat we het enig nodige vergeten. Daarom is het heerlijk en bevrijdend uit de Schrift te mogen weten dat er naast een menselijke economie, ook nog een goddelijke economie is. Geen economie waar het om de centen gaat, maar een

economie waar het gaat om rijkdom die nooit vergaat. Het is de economie van de goddelijke huishouding die gericht is op ons eeuwig behoud. Het gaat hierbij om God de Vader in Zijn verkiezende zondaarsliefde, om God de Zoon in Zijn verlossend werk en om God de Heilige Geest in Zijn herscheppende arbeid.

We noemen dit wel de heilseconomische kant van de leer van onze drie-enige God. We bedoelen ermee dat God niet enkel van eeuwigheid afin Drie bestaat, de zogenaamde immanente drie-eenheid, maar dat Hij Zich ook als Drie heeft geopenbaard. Dit laatste noemen we de heilseconomische drie-eenheid. Daarmee wordt niet gezegd dat er verschil is tussen beide, wel dat er enig onderscheid is. Het gaat om de ene drie-enige God, God van eeuwigheid tot eeuwigheid.

Tegelijk gaat het om God die Zich in de aardse tijd heeft geopenbaard tot ons behoud. Bij die openbaring van God tot ons behoud mogen we allereerst denken aan de Bijbel, waar God Zich bekendgemaakt heeft. We mogen zeker ook denken aan de geboorte van Christus met Kerst en de uitstorting van de Heilige Geest met Pinksteren. Zelfs mogen we in afgeleide zin denken aan het toepassende werk van de Heilige Geest, waardoor we in Christus gaan geloven. Zegt Paulus in Galaten i: 15 en 16 niet dat het God behaagd heeft Zijn Zoon in hem te openbaren? ! Aldus worden we door Christus via het werk van de Geest met God de Vader verzoend. De leer van Gods drie-eenheid is onopgeefbaar gebleken voor ons geloof.

R. H. KIESKAMP, LIENDEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen