Wakker wachten

De dichter van Psalm 27 verlangt vurig naar de veiligheid van de tempel. In levensgevaar heeft hij geschreeuwd en gesmeekt naar de hemel om bescherming. Zo ik niet had geloofd dat ik het goede des Heeren zou zien in het land der levenden! Als God er toch niet was...

Nu komt er aan het slot van Psalm 27 een woord van de andere kant. Het móet ook van de andere kant komen. Stel je voor datje in de nood je ellende uitschreeuwt, maar dat het blijft bij woorden in jezelf!? Dan was je nog alleen. Er komt antwoord. Uit het onweer, zoals bij Job? Of misschien via het suizen van een zachte stilte, zoals bij Elia? Of door een visioen, zoals bij Paulus in de tempel? Wij weten het niet, maar er kómt een reactie. Het woord vindt weerklank. Het woord ontmoet antwoord van God. Dat is bijzonder! Wat ik eruit zucht en schreeuw, kreun en steun, roept respons op! Antwoord betekent: je bent niet alleen, je staat er niet alleen voor. Er is een goddelijk oor dat hoort, er is een goddelijk oog dat ziet, er is een goddelijk hart dat opmerkt. God is bij je, Hij begeeft je niet. Je roept je niet schor in een leeg heelal, je klaagt niet tegen een koperen hemel! God hoort met Zijn hart!

Welk antwoord komt er in deze benarde situatie? WACHT! Wacht op de Heere! Stel je even voor: je verkeert in doodsgevaar, je wordt van alle kanten bedreigd... en dan dit advies. Wacht! Vóór iets anders: wacht! Lijdelijkheid bevolen! Vreemd, maar waar. Op een bepaald moment kan er meer dan ooit actie nodig zijn. Op dat moment is één seconde te laat handelen fataal. Op een ander moment kan echter één seconde te vroeg handelen dodelijk zijn. Zoals hier: door één stap te veel verraad je jezelf en zullen je vijanden toeslaan.

Wacht op de Heere! Daaruit spreekt een geweldige verwachting van God! Het maakt immers een heel verschil op wie je wacht. Dit is een geloofsbelijdenis. Gód regeert! Je wacht niet op iemand die niets voor je doen kan. Wacht op de Heere! Dat is een appèl met een boodschap: met Zijn komst is alles gered. Hij is maar niet een mooie gedachte. Hij is God. En wachten is niet: zelfdiscipline opbrengen. Wachten is: overgave aan Hem die alle macht heeft! Het betekent ook een correctie. Er staat niet: wacht op de goede afloop. Alsof'wachten' een soort succesformule is: een methode om te slagen in het leven. Realiseer je: naar menselijke meting komt het niet altijd goed. Het wordt de psalmist ingeprent: wacht op de Heere!

Wacht! Er is een grens aan alle actie. Dat is misschien wel het allermoeilijkste dat er bestaat. Wachten, uit handen geven, loslaten. Toch is dat wachten de oefenschool geweest voor alle groten in het geloof. Juist dat wachten is de zwaarste geloofstraining. De zwaarste inspanning is niet om de barricaden te beklimmen. Wachten, passief zijn: dat vergt de meeste krachten! Ga hun gangen maar na: die van Abraham en Mozes, van Johannes de Doper en Paulus, van Jezus Zelf! De zwaarste opgave, want wachten is niet zo erg, als de goede uitkomst maar vaststaat. Het punt is echter: tijdens dat wachten staat de afloop nooit vast. De uitkomst is toekomst: principieel altijd een zaak van geloof, nooit van 'zien'. En dat kan lang duren: 'k Heb lang de HEER' in mijnen druk verwacht (Psalm 40 : 1, berijmd). Het allermoeilijkste is: in mijn druk, in mijn moeite, in mijn ellende... Waar blijft God nu toch? In de nood roep je tot God en dan moet Hij toch direct helpen. Als er echter niet direct iets komt, beginnen wij te twijfelen. Waarom doet God niets? Hij spreekt: wacht! Zou je Mij werk uit handen moeten nemen? Denk je nu echt dat Ik - de God van hemel en aarde - machteloos ben?

Gods antwoord komt. Wees sterk... Dus niet: als het niet meer lukt met wachten, moet je daarna zelf maar proberen om sterk te zijn... Nee: wachten en kracht gaan samen op, schouder aan schouder door het leven als eikaars metgezellen. Wachten is de uiting van grote geestelijke kracht! Zoals niemand sterker is dan degene die zijn geest beheerst. Het is geen teken van groot geloof om meteen maar los .te branden. Het is juist een teken van grote geestelijke spierkracht en spankracht om te kunnen wachten! Het is onze zwakheid dat wij zo graag zelf krachtig te voorschijn komen. Elia op de Karmel is ons lichtende voorbeeld. Of Petrus die te vuur en te zwaard zijn meester verdedigen wil. Ach, wat loopt het met deze kracht jammerlijk uit op een nederlaag. Werkelijke kracht schittert het meest in onze zwakheid: Christus' kracht! Wees sterk en Hij zal uw hart versterken! Al wachtend wordt het hart krachtiger. Allen die Ü verwachten, zullen de kracht vernieuwen, zegt Jesaja 40. Dat spreekt de profeet niet op een van de krachtigste momenten van Israëls ge- Ioofsverwachting, maar op een moment dat Israël het niet meer weet. Het schreeuwt: er is geen God meer in de hemel die ons ziet of hoort... Dan spreekt de profeet uit naam van God: die de Heere verwachten...! Wacht op de Heere.

Ja, wacht op de Heere Wacht, ja wacht. Zo hoort de psalmist het spreken. De herhaling beklemtoont het noodzakelijke van dit wachten. Doe dat toch...! Wat zou je anders? De kracht ligt in God! Wacht op niets en niemand anders!

Wacht op de HEER', goduruchte schaar, houd moed'.

Hij is getrouw, de bron uan alle goed. Zo daalt Zijn kracht op u in zwakheid neer. Wacht dan, ja wacht, uerlaat u op de HEER'. (Psalm 27 : 7, berijmd)

L. WÜLLSCHLEGER, VlJSSINGEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen