De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Blijf standvastig in het Woord

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Blijf standvastig in het Woord

Brief van ds. L. H. Oosten

7 minuten leestijd

'Een kudde en één Herder.'Joh. 10 : 16b.

Geliefde Gemeente van Wouterswoude,

Het is al heel lang geleden dat ik iets schreef in 'Rond de Kerk', het maandelijkse contactblad van de nu vacante Hervormde Gemeenten van Driesum en Wouterswoude. Beide gemeenten hebben inmiddels een moeilijke periode doorgemaakt, die helaas nog niet voorbij is. De kerkenraad van Wouterswoude vroeg mij nu om daarom eens een woordje ter bemoediging aan u te schrijven. Er heeft inmiddels een jammerlijke scheuring en afscheiding plaatsgehad die aan alle zijden diep ingrijpt. Uiteindelijke oorzaak is het diep ingrijpende en verdrietige besluit van onze Hervormde Synode om als Kerk te fuseren (dat is niet: opheffen) met de Gereformeerde en Lutherse kerken in het bredere verband. Deze gang van de Kerk kan dan ook niet berusten op de grondslag van Gods Woord en de daarop gegronde belijdenissen; vandaar het billijke verzet daartegen. Echter: scheuring en afscheiding zijn óók niet naar Schrift en Belijdenis, integendeel. Gods Woord zegt daarover genoeg. B.v.: in de 'gemeente Gods die te Corinthe is' (i Cor. i: 2) werd zóveel dwaling en bederf in leer en leven gevonden, dat volgens de grote Hervormer Calvijn de duivel er méér scheen te heersen dan Christus. Het hart van de zaligmakende leer, nl. de Opstanding van Christus werd er verloochend. Nochtans verbiedt de apostel in de Naam van Christus scheuring en afscheiding (1 Cor. 1: iov.; n : 17-19). Op dit voetspoor zegt ook onze Ned. Geloofsbelijdenis (artikel 28) dat 'al degenen die zich afscheiden, die doen dit tegen de ordinantie Gods'. Tenzij er natuurlijk sprake is van een valse kerk (artikel 29) waarvan toch bij de huidige kerkscheuring geenszins sprake is, zie de kenmerken in artikel 29.

Voor degenen die daarom op grond van Gods Woord en in het licht van de Belijdenis ondanks alle bezwaren en verdriet de Kerk trouw willen blijven, wil ik de volgende opmerkingen maken. 1. Christus Zelf regeert Zijn Kerk door de ambten. De hoogste ambtelijke vergadering voor de gehele kerk is de Generale Synode, gekozen door de grondvergaderingen van de Kerk. Het synodebesluit van 12 dec. 2003 geldt dan ook voor heel de Kerk en alle gemeenten. Hoezeer wij het ook betreuren, het is genomen onder Gods Voorzienigheid, zo niet in Zijn gunst, dan in Zijn oordeel. De Hervormde Kerk, eertijds door Hemzelf geplant, maakt nu deel uit van de Protestantse Kerk in Nederland; met dien verstande echter dat Hervormde Gemeenten gewoon onveranderd Hervormde Gemeenten kunnen blijven. Alleen door persoonlijk op de voorgeschreven wijze te bedanken als lid van de Hervormde Gemeente kan men zich aan deze leiding van Gods Aanbiddelijke Voorzienigheid onttrekken, waardoor men scheuring pleegt. 5 6

2. Tegelijk mag het zijn - eveneens door de aanbiddelijke leiding van Gods Voorzienigheid - dat ondanks alles Gods Woord onaangetast is gebleven. De nieuwe Kerkorde stelt zelfs dat de Heilige Schrift DE ENIGE NORM EN BRON is VOOr. de kerkelijke verkondiging en dienst. In de Kerk kan dus onverkort en onbelemmerd dit Woord gepredikt worden. Zo heeft de Heere nog gewaakt over Zijn Woord. Niemand kan ons verplichten ook maar iets dat tegen dit Woord indruist te aanvaarden, zelfs al zou het te- H d v g d a g d v gen de kerkorde zijn. Tenslotte leeft toch de Kerk uit haar Bron (Het Woord) en niet uit haar orde!!

3. Onze hoogste ambtelijke vergadering heeft dat bovendien zelf uitdrukkelijk vastgelegd in een tweede besluit op 12 dec. 2003, n.1. dat de gemeenten het recht hebben om zich volledig te binden aan de gereformeerde belijdenis en alles mogen afwijzen wat daarmee in strijd is, ook in Kerkorde (b.v. de vrouw in het ambt en de zegening van niet-huwelijkse relaties). Wonderlijk is dit door de Heere bestuurd. Want al vanaf 1816 (toen de Dordtse Kerkorde is afgeschaft) kende onze Hervormde Kerk géén binding meer aan haar belijdenis, ook niet onder de verfoeide Kerkorde van 1951 die tot nu toe gold. Wij zaten steeds formeel in een Kerk met leervrijheid. De belijdenis gold formeel als dynamisch (rekbaar), niet bindend. Nu, onder druk van de bezwaarden (waartoe ook wij behoren) mogen voor het eerst na bijna 200 jaar de gemeenten zich weer aan de belijdenis binden! Natuurlijk ware het te hopen - al is dat niet te verwachten - dat alle gemeenten dat zouden doen. Laten wij dan in dezen onze roeping verstaan en trouw blijven aan Schrift en Belijdenis.

. Wel is er een belijdenisgeschrift aan toegevoegd: de (Lutherse) Augsburgse Confessie, waarvan echter Calvijn heeft gezegd: 'daar staat niet één woordje in dat onze leerwijze weerspreekt'. Zelfs heeft hij tegenover Rome het protestantse geloof verdedigd op basis van deze confessie. Alles wat tegenwoordig ten onrechte in deze confessie als dwaling bestempeld wordt (b.v. betreft Doop, Avondmaal en afval der heiligen) berust alleen maar op misinterpretatie. De belijdenis moet niet uitgelegd worden zoals het kan, maar zoals het moét. Zij is zuiver reformatorisch.

. Andere geschriften waarover men valt, zoals de Leuenberger Konkordie en de Barmer Thesen, hoe verwerpelijk ook, zijn geen belijdenisgeschriften en niet bepalend voor de grondslag. Wij zijn daar niet aan gebonden.

. Ook is geen enkele gemeente verplicht zich samen te voegen met gereformeerde of lutherse gemeenten tot een zgn. Protestantse Gemeente (S.o.W.), ondanks zoveel verwarrende en valse voorlichting hierover kan men gewoon ongewijzigd Hervormde Gemeente blijven, voluit op Gereformeerde Grondslag.

elaas hebben sommige onder ons geliefe en gewaardeerde predikanten zich geoegd bij de per 1 mei bij notariële akte operichte, nieuwe zgn. 'Herstelde Hervorme Kerk'. Daarbij is echter ook een heel antal minder- of niet-bevindelijke voorangers, die nimmer in onze diensten zouen worden uitgenodigd. Ook daar is dus an meet af de verdeeldheid een gegeven. Financieel is er voor de Hervormde Gemeente die blijven niets gewijzigd. Vrijwillige bijdragen, collecten en giften blijven geheel voor de eigen gemeente. Er gaat geen cent van naar andere kerken. De 'solidariteitskas' is gewoon de voortzetting van de oude Generale Kas.

Eén en ander betekent dat wij de scheiding - die totaal niet nodig was - zeer betreuren Temeer daar het een feit is dat veel bezwaarde ambtsdragers in de meerdere ambtelijke vergaderingen hun mond hielden, niet meestemden of zelfs verstek lietei gaan. Wel was er veel zinloos, verwarrend of zelfs opruiend getwist, gepraat, geschrijf, vergader, enz. buiten de plaatsen waar de stem moest worden gehoord. De beslissingen vallen immers niet op straat, ook niet in de krant, maar in de ambtelijke vergaderingen. Ons Avondmaalsformulier zegt dat degenen die tweedracht of muiterij bedrijven in de kerkelijke regeringen zelfs van het Heilig Avondmaal moeten worden geweerd. Vanzelf geldt dit dus niet van degenen die zich in het geschil waardig en eerlijk hebben gedragen.

Daarnaast verwonder ik mij zeer over de sterke afscheidingsgeest die zich in de loop der jaren binnen onze Ned. Herv. Kerk heeft breed gemaakt. Nooit kwam bij onze hervormde vaderen de gedachte aan de afscheiding op ondanks alle verval, noch in 1834 (Afscheiding), noch in 1886 (Doleantie), noch in 1951 (bij de verfoeide kerkorde), noch ook daarna bij de openstelling van de ambten voor de vrouw. Steeds zijn de hervormde gemeenten van Wouterswoude en Driesum trouw gebleven. En wat gebeurt er nu in veel gemeenten, terwijl men onverkort Hervormd op gereformeerde grondslag mag en kan blijven?

Och, woog het gezag van Gods Woord en de Belijdenis meer op ons hart en leven in plaats van de separatistische en individualistische tijdgeest!!

'Eén kudde en één Herder', zegt onze Meester... En als de wolf komt? 'De huurling vliedt en verlaat de schapen, overmits hij een huurling is en geen zorg heeft voor de schapen.' De Heere vraagt van ons: trouw, standvastigheid, waakzaamheid.

Geliefde Gemeente, wees getrouw, blijf standvastig in het Woord der Waarheid, on wankelbaar door Gods genade, naar het voorbeeld van profeten en apostelen en onze Heere Zelf, biddend om het heil van de Kerk en voor ieder persoonlijk. De Heere ontferme Zich over u!

'Zo dan, mijn geliefde broeders! Zijt standvastig, onbewegelijk, altijd overvloedig zijnde in het werk des Heeren, als die weet dat uw arbeid niet ijdel is in den Heeren' (1 Cor. 15 : 58). Wees Gode en Zijn genade bevolen! Uw oud-herder en leraar,

L.H. OOSTEN, SINT-ANTHONIEPOLDE

Op verzoek van de kerkenraad van de hervormde gemeente te Wouterswoude schreef ds. L. H. Oosten, oud-predikant van de gemeente, in de kerkbode van Wouterswoude en Driesum een woord ter bemoediging. Hij doet dit vanuit Johannes 10 : 16b. Omdat zijn appèl om in verbondenheid met het hervormde voorgeslacht getrouw te blijven voor al de gemeenten van belang is, nemen we zijn briefin ons blad over.

RED. DE WAARHEIDSVRIEND

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 november 2004

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Blijf standvastig in het Woord

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 november 2004

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's