TEGENGESTELDE BEWEGINGEN

Zending in zicht

Al luisterend, onderweg in gemeenten en op classicale vergaderingen, hoor ik twee heel verschillende geluiden. Ik hoor de klacht dat het kerkelijke leven achteruitgaat. Dat geluid hoor ik vooral in streken, die tot voor kort nog te maken hadden met een redelijk bloeiend kerkelijk leven. We zien het toch ook bij ons achteruit gaan, zegt men nu. Minder catechisanten, minder kerkgangers, vooral in de tweede dienst, maar vaak ook in de ochtenddienst. Minder behoefte aan huisbezoek. Steeds vaker krijgen ouderlingen te horen dat ze niet welkom zijn. Soms wordt hier de conclusie aan verbonden dat we leven in het laatste der dagen, waarin velen van het geloof zullen afvallen en dat het nu voor de rest zal aankomen op volharding.

Maar ik hoor ook een heel ander geluid. Mensen die actief zijn in het evangelisatiewerk, melden dat er vandaag aanmerkelijk meer openheid is voor het evangelie dan een aantal jaren geleden. Mensen dorsten naar water in de woestijn van deze wereld. Er is belangstelling voor laagdrempelige samenkomsten, waar in een ontspannen sfeer de betekenis van geloven gedeeld kan worden. Vooral de persoonlijke insteek hierbij kan rekenen op een open oor. Over God kan weer vrijmoedig gesproken worden en geloven mag weer. Wie heeft er nu gelijk? Gaat het nu allemaal steeds verder achteruit of leven we in een tijd van nieuwe kansen en mogelijkheden?

Helder beeld

Het is niet zo gemakkelijk een helder beeld te krijgen van hoe het nu zit met kerk en geloof, ondanks alle dikke rapporten die daarover verschijnen. De eigen ervaring is ook vaak heel bepalend voor hoe men tegen de dingen aankijkt. Geloven krijgt gestalte in gezinnen, families en een plaatselijke gemeente. Wanneer men daar alom afval van het geloof constateert, maakt het feit dat er vandaag ook nieuwe zoekers zijn, meestal niet zo veel indruk.

De pijn over kinderen en kleinkinderen die niet meer naar de kerk gaan, het alleen komen te staan in de familie en de vergrijzing van de gemeente is vaak groot. Te groot om tegelijk blij te kunnen zijn met andere positieve ontwikkelingen. Toch is het belangrijk open te staan voor het feit dat er vandaag sprake is van een dubbele beweging. Er zijn velen die afvallen. Dat proces gaat juist in de meer orthodoxe gemeenten nog steeds door. Tegelijk zijn er velen die op zoek zijn en die soms verrassend openstaan voor het evangelie. We mogen deze twee bewegingen niet tegen elkaar wegstrepen. Dan zouden we eenvoudig onrecht doen aan de situatie.

Oordeel en genade

Waarom zouden deze twee bewegingen niet gelijk op kunnen gaan? Is dat in de Bijbel, met name in de evangeliën, ook niet terug te vinden? En is dat niet een kwestie van Gods oordeel en genade tegelijkertijd? In de evangeliën zien we de afbraak en het verval van de gevestigde godsdienstigheid, totdat zelfs de tempel in Jeruzalem wordt afgebroken. Tegelijkertijd zien we een nieuwe gemeente ontstaan, waarvan de Samaritaanse vrouw en de moordenaar aan het kruis eerstelingen zijn. De twee tegengestelde bewegingen berusten niet op toeval. Ze hebben te maken met de levende God, die in oordeel en genade onder ons aanwezig is, ook vandaag.

W. DEKKER STUDIESECRETARIS IZB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen