Wijs en bedachtzaam

'Twee broeders' Onder dat kopje stond een bericht in de Waarheidsvriend van 28 augustus 2003. En de eerste zin luidde: 'Prof. dr. C. Graafland en ds. R. J. van de Hoef hebben ieder met hun eigen gaven voor de hervormd-gereformeerde beweging - beter: voor het geheel van de kerk en de beoefening van de gereformeerde theologie - veel betekend.' In die maand, augustus 2003, werden beiden 75 jaar. Prof. Graafland, een week voor ds. Van de Hoef geboren, overleed een maand voor hem. Op dinsdagmorgen 23 november bereikte ons hef bericht dat ds. Van de Hoef was gestorven.

De kerk voorop

Wat in bovenstaande zin is verwoord, was de waarheid. Ds. Van de Hoef hééft veel voor de kerk betekend. De kerk staat voorop, al was hij precies dertig jaar lid van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond, van 1967 tot 1997. Hij waarschuwde, ook bij zijn afscheid, ervoor dat de Bond zich te veel naar binnen keerde en het geheel van de kerk uit het oog zou verliezen. Hierin was hij een authentieke " vertegenwoordiger van een generatie, die in ons midden jarenlang leiding heeft gegeven. Hij had de kerk lief, omdat hij Christus liefhad. Wie het colofon van de Waarheidsvriend van tien jaar geleden opslaat, ziet de naam van de overledene staan onder het kopje 'Gemeentecontacten'. Dat is veelzeggend. Bij de gemeenten lag zijn hart, bij het werk dat ter plaatse gebeurde in prediking en pastoraat, in catechese en jeugdwerk, veel meer dan in de vergaderingen. Het zal mede gekomen zijn door zijn dienen van de Lunterse gemeente in de praktijk, als diaken en ouderling. Ds. Van de Hoef heeft alle drie de ambten 'mogen bekleden'. Zijn prediking was vol van gloed en vuur, en kwam voort uit een zorgvuldige exegese van de tekst. Onder meer door een preek over Hosea 2 werd hij getrokken tot het ambt van dienaar van het Woord. 'En Ik zal zeggen tot Lo-Ammi: Gij zijt Mijn volk; en dat zal zeggen: O, mijn God!' Die genade en die verwondering stempelden zijn leven als dienaar van Christus.

Samenbindend

In 1967 werd hij tot zijn eigen verbazing lid van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond, gekozen in de vacature van ds. J. Jongerden. Ds. G. Boer, die hem in Papendrecht bevestigd had, vroeg hem zich beschikbaar te stellen. Hij vond zichzelf geen vergaderman en wilde liever in de gemeente blijven werken. Bovendien was en bleef hij uitermate bescheiden. Toch liet hij zich kandideren. Met ds. Boer, die hij als zijn leermeester zag, was er vanuit Lunteren een geestelijke band. Ongetwijfeld zal de toenmalige voorzitter van de Gereformeerde Bond de wijsheid en de bedachtzaamheid van zijn Veluwse oud-ouderling hebben opgemerkt. Zijn optreden werkte samenbindend, ook waar hij spanningen niet uit de weg ging.

Het werden voor ds. Van de Hoef véle vergaderingen, want als secretaris van het hoofdbestuur maakte hij ook alle vergaderingen van het dagelijks bestuur mee. Zijn voorliefde verloochende hij echter nooit. Was een gesprek met het moderamen van de Nederlandse Hervormde Kerk in aantocht, dan hoefde hij niet per se mee; maar moest een bezoek aan een gemeente gebracht worden om na te denken over de voortgang van prediking en pastoraat, dan ging hij wel graag mee. In het verlengde daarvan zien we zijn betrokkenheid bij de studenten in de theologie. Vele jaren voerde hij samen met ds. A. van Brummelen gesprekken met diegenen onder de studenten die geestelijke en financiële ondersteuning van de Gereformeerde Bond ontvingen. Het ging hem daarin om geestelijke leiding voor en bewogenheid met hen die zich voorbereiden op de dienst van het Woord.

Bruid van Christus

De afgelopen jaren heeft onze broeder wat zijn gezondheid betreft veel moeten inleveren. Dat was een moeilijke weg voor hem, want zo graag bleef hij actief meeleven. Op de predikantencontio van 2002 was hij nog aanwezig, maar in de loop van dat jaar bleek opname in verpleeghuis De Halderhof in Bennekom nodig. Na een lange en intensieve weg van revalidatie kon hij weer thuiskomen. Totdat vorige week zijn levenseinde werkelijkheid was. De verwondering over Gods genade in Christus is voor hem overgegaan in de aanbidding van Hem, die leeft tot in alle eeuwigheid. Jarenlang diende ds. Van de Hoef de gemeenten vanuit het verlangen haar als bruid voor Christus te werven, opdat ze eenmaal heilig voor het Lam zou staan. Nu mag hijzelf behoren tot degenen die als de vrijgekochten des Heeren onberispelijk voor de troon van God staan (Openb. 14, 5). Laat deze wetenschap van het geloof mevr. Van de Hoef, de kinderen en kleinkinderen, die wij van harte onze deelneming betuigen, dagelijks een bron van veel vertroosting zijn. Namens het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond,

ds. G. D. Kamphuis, voorzitter, drs. P. J. Vergunst, algemeen secretaris

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen