Zending in zicht

TURKSE ZUSTERKERKEN?
Over de toetreding van Turkije tot de Europese Gemeenschap is al veel geschreven. Die discussie wil ik hier niet overdoen. Ook wil ik het niet hebben over dat deel van Turkije dat al jaren terug is 'toegetreden'. De Turkse zuidwestkust, waar iedere zomer miljoenen West-Europeanen op de stranden liggen. Minister Verdonk zou jaloers kunnen zijn op hoe goed ze daar al Nederlands spreken.
In plaats daarvan vraag ik uw aandacht voor de autochtone Turkse kerken. De laatste vijftien jaar hebben deze kerken een enorme groei doorgemaakt. Eind jaren tachtig waren er slechts een paar kleine samenkomsten in Istanbul en Ankara. Nu zijn er in Istanbul bijna twintig kerken en daarnaast in meer dan twintig andere steden verspreid over het hele land. Naar onze begrippen zijn het kleine kerken, soms met maar tien gelovigen, maar ze groeien wel. Het gaat hier niet om de oude oosterse kerken die ontstaan zijn uit het zendingswerk in de eerste eeuwen in Klein-Azië. Van die kerken is weinig overgebleven. Velen van hen zijn moslim geworden en miljoenen zijn er, vooral in de vorige eeuw, vertrokken naar het westen.

Gemeenten van ex-moslims
De nieuwe kerken bestaan uit etnische Turken en Koerden, die als volk geen christelijke geschiedenis hebben. Het gaat dus om gemeenten van ex-moslims. De laatste jaren hebben ze langzaam maar zeker meer vrijheid gekregen, waar ze actief gebruik van maken. Ze evangeliseren niet alleen in eigen land, maar hebben ook al zendelingen uitgezonden naar Europa. In Nederland hebben we met enige regelmaat Turkse voorgangers op bezoek, die de gelovigen hier een hart onder de riem komen steken. Bij een bezoek van een Turkse voorganger in Amsterdam, kort geleden, kwamen verschillende belangstellende moslims naar de samenkomst. Ze hadden kritische vragen, maar waren zichtbaar onder de indruk van zijn boodschap. Omdat veel Turken in Nederland nog sterk naar hun moederland kijken, heeft het bestaan - en de groei - van de Turkse kerken veel impact voor de Turkse migranten hier.

Respect en trouw
Als Turkije bij de Europese Gemeenschap komt, hebben we er een groot islamitisch land bij. Maar we hebben er dan ook een land bij waar de kerk even hard groeit als zij in de rest van Europa afneemt. Dat laatste staat minder vaak in de krant, maar is juist voor ons wel van betekenis. Het lijkt me dat we als Nederlandse kerken de komende jaren moeten gaan werken aan een goede relatie met deze Turkse 'zusterkerken', hoe de onderhandelingen met Turkije ook lopen. Niet alleen voor de ondersteuning van de 'zending daar', maar vooral ook voor de 'zending hier'. Om van hen te leren hoe we als kerk staande blijven en groeien, nu we een minderheid zijn geworden. En om door hen ondersteund te worden bij het bereiken van de bijna 1 miljoen moslimmedelanders. De Turkse kerk heeft ruime ervaring hoe je met respect omgaat met moslims, terwijl je trouw blijft aan Jezus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen