De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Kroonjuweel

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kroonjuweel

4 minuten leestijd

'Maar hij, vol zijnde van de Heilige Geest ...' [Handelingen 7:55a]

Stefanus is zijn naam. Een naam, inhoudsvol en ook wat triomfantelijks in zich dragend. Zijn naam is namelijk het Griekse woord voor krans of kroon. Het attribuut, dat werd uitgereikt na het behalen van een overwinning. Bij herhaling was het te aanschouwen vorig jaar in de Olympische tempel in Athene. De winnaars op het erepodium kregen het lauwerkransje op het hoofd gelegd. Stefanus, zijn naam, die krans of kroon betekent, heeft hij met ere gedragen. Hij steekt het hoofd omhoog en mag de eerkroon dragen. Door Hem, door God alleen, om het eeuwig welbehagen.
Maar ik wil ons toch ook wijzen op het kroonjuweel, dat hem geschonken is. Anders was het misschien wel heel anders verlopen. Wie zal het zeggen ...?
Een kroonjuweel is een juweel dat aan de staat toebehoort, maar degene die de kroon draagt, mag het juweel zo lang gebruiken. Het 'juweel' dat deze Stefanus draagt, draagt hém in feite.
Voor het eerst ontmoeten we Stefanus in Handelingen 6, waar sprake is van enig gemurmureer, omdat er in de gemeente van Jeruzalem wat onenigheid is tussen enkele etnische groepen weduwen. Naar hun zeggen komen de Griekse weduwen er bekaaider af dan de Hebreeuwse voor wat de dagelijkse voedselvoorziening betreft. En dat geeft wrevel. Begrijpelijk. De apostelen worden hiermee geconfronteerd, maar komen in feite handen tekort om hier een mouw aan te passen. Zij zijn doende het Woord van God te verkondigen en bidden.
En om dat Woord en gebed dan inderdaad in praktijk te brengen, daarvoor zijn helpers nodig. Wie? Zeven mannen worden onder handoplegging aangesteld, mannen die goed bekend staan en vol van de Heilige Geest zijn en wijs.
Als het ware in no time beschrijft Lukas het vinden van dit zevental, van wie dan als eerste Stefanus wordt genoemd, met die benodigde specificatie: vol van de Heilige Geest. De overige zes moeten dat ook bezeten hebben, maar bij Stefanus is het apart erbij vermeld. Net alsof Lukas hier alvast wil zeggen: 'Let erop, deze Stefanus zal dat hard genoeg nodig hebben.'
Dat blijkt ook uit het vervolg. Niets lezen we meer over de oorspronkelijke bediening aan tafel waarvoor Stefanus was aangesteld, maar wel dat hij wonderen en grote tekenen doet onder het volk. Dat nemen op hun beurt een aantal synagogale joden niet, en dat geeft spanningen met deze Stefanus, die hen door de wijsheid van de Heilige Geest te woord staat. Schitterend, zo'n kroonjuweel!
Wanneer Stefanus zich dan voor de hogepriester moet verantwoorden, houdt hij een lange toespraak, die eindigt met de beschuldiging uit Stefanus' mond, dat zij de Heilige Geest steeds weer weerstaan. Net als hun voorgeslacht. Blijkbaar kan dat dus, dat het goddelijke Kroonjuweel, de Heilige Geest, niet tot schitteren komt, maar weerstaan, gedoofd, geblust wordt.
Dat kan trouwens nog. Waar ben je dan mee bezig? Heel veel mensen zijn, ook vandaag de dag, graag geestelijk bezig. Een geestelijk gesprek, geestelijke liederen, geestelijke boeken. Maar is het alles altijd werkelijk vol van de Heilige Geest? Dan stroomt het namelijk over!
Terwijl de woedende raad tandenknarst en hartenbarst, is en blijft Stefanus vol van de Heilige Geest. Hij legt het hoofd niet in de schoot, maar steekt het hoofd omhoog en ziet de hemel geopend, ziet Gods heerlijke glans en ziet de Heere Jezus aan de rechterhand van Zijn hemelse Vader.
Kijk, en dan laat Lukas - getuige het verhaal van Stefanus -  ons zien, wat dat hier concreet inhoudt dat Stefanus vol van de Heilige Geest was: Hij verheerlijkt Christus. Hij verkondigt Christus. Hij stelt Christus centraal. En dat ondanks alle geknars en gebarst. Zelfs bidt hij om vergeving voor zijn belagers, en dan kun je nergens beter terecht dan bij de Heere Jezus Christus, toch?
Juwelen zijn hard. God de Heilige Geest is krachtig. Onwederstandelijk, zo werd het vroeger gezegd.
Toch weerstaan Hem die hardnekkigen en onbesnedenen van hart en oren. Blijkbaar is het nogal eens een strijd met de Geest des Heeren en onze geest. Wie wil welke eerkroon dragen? Gods kroonjuweel is niet deze Stefanus, maar de Heilige Geest, Die God geschonken heeft. Uitgestort heeft zelfs, wanneer we de Bijbel mogen geloven. En dat mag! De eerkroon wacht, door de Vader, de Zoon en het Kroonjuweel. 'Strijdt dan de goede strijd van het geloof', met daarin Niemand meer en Niemand minder dan Christus centraal!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 januari 2005

De Waarheidsvriend | 17 Pagina's

Kroonjuweel

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 januari 2005

De Waarheidsvriend | 17 Pagina's