Aids, de stille vloedgolf

De afgelopen weken zijn we overspoeld door het verschrikkelijke nieuws uit Azië: meer dan tweehonderdduizend doden en nog steeds zeer veel vermisten als gevolg van de huizenhoge vloedgolf. Velen hiervan zullen nooit meer gevonden worden. Letterlijk een zee van ontzaglijk leed en verdriet die via indringende beelden over de wereld ging. De wereldgemeenschap werd wakker geschud. Een gevoel van mededogen en vrijgevigheid maakte zich meester van velen.
Te midden van alle lijden, pijn en verdriet is dat iets om echt dankbaar voor te zijn. Het leed van onze naaste - hoe ver weg ook - kan en mag ons ten slotte niet onberoerd laten. 'Doen wat je hand vindt om te doen', 'helpen daar waar geen helper is', 'omzien naar de wees en de weduwe' het zijn door en door bijbelse principes.
Ook in Nederland - zowel binnen als buiten de kerk - heeft de tsunami een spoor van meeleven en vrijgevigheid getrokken. Er waren hartverwarmende initiatieven van jong en oud: van schoenen poetsen voor Azië tot massale samenzang in kerk en concertzaal. Vreemd eigenlijk dat een verschrikkelijke ramp het beste in ons mensen naar boven lijkt te brengen. Het lijkt wel of we ineens beseffen: dit had mij ook kunnen overkomen ... een wonder dat wij er nog zijn ... God zij dank ... wat hebben wij het ongelofelijk goed!

Wereldwijde vloedgolf
Intussen ebt de aandacht voor de tsunami weer snel weg en herneemt het gewone leven zich. We zijn weer druk met van alles als voorheen. Waar weinigen - zowel binnen als buiten de kerk - zich rekenschap van lijken te geven, is dat er al veel langer een ramp van een nog veel grotere omvang zich afspeelt in de wereld. Geen huizenhoge tot ieders verbeelding sprekende tsunami. Wel een onzichtbare sluipmoordenaar die per jaar drie miljoen mensen het graf in trekt ... De slachtoffers? Veel vrouwen en kinderen, jonge mensen in de bloei van hun leven.Er gaat een enorme vloedgolf over de wereld en die treft vooral de armen, de kwetsbaren, de kansarmen. Boeren die het land moeten bewerken, onderwijzers op school, verpleegkundigen in het ziekenhuis, vaders, moeders: ze worden allemaal meegesleurd.
HlV/aids heet deze vloedgolf die een verwoestend spoor trekt, nu nog vooral in Afrika maar niet alleen daar. In landen als Zimbabwe en Namibië zal tussen nu en tien jaar twintig procent van de bevolking zijn overleden aan aids.
Ja, u leest het echt goed: een op de vijf mensen! Twee miljoen mensen alleen al in Zimbabwe die ten dode zijn opgeschreven. Deze vloedgolf ontwricht werkelijk hele samenlevingen. Geen stad en geen dorp wordt gespaard.

Wakker schrikken
Het wordt hoog tijd dat de wereld - ook de christelijke wereld - wakker schrikt, met ontferming bewogen wordt en meer en intensiever gaat meeleven en meegeven voor de vloedgolf die HlV/aids heet. Sinds de ziekte nu vijfentwintig jaar geleden openbaar kwam, zijn wereldwijd inmiddels meer dan 25 miljoen mensen aan deze ziekte overleden en raakten nog eens veertig miljoen mensen besmet met het dodelijke HlV-virus.
Kille getallen die ons voorstellingsvermogen ver te boven gaan. Maar achter deze cijfers gaan even zovele gezichten schuil: jonge kinderen, broers, zussen, vaders, moeders ... .
Wereldwijd zijn er al meer dan vijftien miljoen kinderen die hun ouders hebben verloren aan aids. De meesten van hen wonen in Afrika. Verwacht wordt dat dit er in 2010 al twintig miljoen zullen zijn ... Naar verwachting zal voor 2012 in het gunstigste geval een op de vier leraren, een op de vier verpleegsters, een op de vier boeren gestorven zijn aan aids.
Soms heb je het gevoel dat dit immense probleem ons hier in het westen nauwelijks raakt. Waarom je druk maken over aids in Afrika? Dat is toch een onoplosbaar probleem en wat kunnen wij er eigenlijk aan doen?

Lesbrief
Het is daarom een uitstekend initiatief dat Prisma (zie kadertje) een lesbrief heeft gemaakt voor christelijke middelbare scholen en jeugdverenigingen (16 plus) om jongeren te laten nadenken over de wereldwijde aids-problematiek met een toespitsing op Afrika, omdat dit continent tot heden het meest getroffen wordt.
In de lesbrief Aids, een ramp van wereldformaat wordt allereerst informatie aangereikt over HlV/aids, waardoor jongeren goed zicht krijgen op de complexiteit van het probleem. Welke rol spelen bijvoorbeeld armoede, de cultuur en de ondergeschikte rol van meisjes en vrouwen?
Vanuit de aangereikte kennis kunnen zij dit belangrijke onderwerp ook betrekken op hun eigen leven, denken en handelen. Welke mening - of  welk vooroordeel - hebben zij over mensen met aids? Raakt de problematiek ook hun eigen leven en worden ze er door in beweging gezet? Alle informatie wordt op een evenwichtige manier aangeboden en moeilijke vragen worden niet uit de weg gegaan.
Een prima initiatief dus: van harte aanbevolen. Niet alleen voor de jeugd maar ook voor ambtsdragers en predikanten' Laten we in de christelijke gemeente de stilte rond deze vloedgolf doorbreken. Laten we stil worden voor God en onze door HlV/aids getroffen medemens in het gebed bij Hem brengen.
Niet eenmalig. Maar aanhoudend. In bijbelse taal gezegd: 'als een waterstroom'.

Dat zal echt iets uitwerken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen