Het gevolg van een studiedag

Nu ruim 25 jaar geleden, in het winterseizoen van 1978-1979, volgde onze groep belijdeniscatechisatie in de hervormde gemeente van Slikkerveer. Onze wijkpredikant was ds. P.J. Bos. Aan het einde van de catechisatieperiode en voor de aannemingsavond werd deze periode afgesloten met een studiedag. Op deze dag, waar we als groep indringende vragen kregen over o.a. de persoonlijke beleving van het geloof, deelname aan het Heilig Avondmaal, de betekenis van het doen van belijdenis van het geloof, leerden wij elkaar als leden van de groep pas echt goed kennen.
Onze groep bestond uit veertien personen, vooral jonggehuwde paren en stellen die verkering hadden. De basis voor de langdurige onderlinge relatie is gelegd op deze studiedag. Op deze dag hebben we op een open en eerlijke wijze van hart tot hart met elkaar gesproken over het geloof en hoe we daarin stonden. Wat voor de meeste belijdeniscatechisatiegroepen een afronding en afsluiting van een periode van samen optrekken is, was voor onze groep het begin van een nieuwe periode.
Dit initiatief lag niet in eerste instantie in onze groep. Het was ds. Bos, die ons hiertoe heeft opgeroepen. Hij heeft er ons verscheidene malen op gewezen om elkaar na het belijdenis doen vast te houden, om elkaar op te scherpen trouw te blijven in de dienst aan de Heere, het leven met Hem en vanuit het geloof, trouw te blijven in de kerkgang en in de avondmaalsgang.

Bijbelstudies
Na de belijdeniszondag kwamen we in principe eenmaal per maand bij elkaar. Eerst onder leiding van de dominee. Echter, kort na onze belijdenis is hij weggegaan om een andere gemeente te dienen. Zijn aanwezigheid werd eerst waargenomen door verschillende ouderlingen. Later zijn we als groep zelfstandig verder gegaan. De bijeenkomsten werden toen gehouden bij de leden thuis. Ruim een jaar na het belijdenis doen, waren de verloofde stellen inmiddels ook getrouwd. Zodoende konden we om beurten de groep thuis ontvangen. Om de gesprekken niet te laten verzanden in alledaagse zaken en beslommeringen, maar diepgang in onze contacten te houden, kozen we ervoor om een boekje met bijbelstudies als leidraad te gebruiken voor de avonden.
We bereiden dan voor de bijeenkomst een hoofdstuk uit het betreffende boekje voor, met de daarbij behorende discussievragen. Per avond kwamen dan enkele van de vragen aan de orde. Deze formule hanteren we na 25 jaar nog steeds. De discussievragen helpen ons op weg om met elkaar na te denken over gedeelten uit de Bijbel, wat deze voor ons betekenen, hoe we ervan kunnen leren en hoe we ze kunnen proberen na te leven. De besprekingen dwalen regelmatig af naar actuele geloofszaken, kerkelijke kwesties, gezinssituaties of persoonlijke vragen.

Doop en schoolkeuze
Voor ons is wel steeds de rode draad in onze gesprekken gebleven: wat zegt de Bijbel ons, hoe wordt de Bijbel verklaard of uitgelegd door onze belijdenisgeschriften? Ook bespreken we met elkaar onderwerpen die vanuit de zondagse prediking tot ons komen of zaken die in de gemeenten spelen.
Toen we 25 jaar geleden begonnen, waren we allen gezinnen met of zonder kinderen. Onze gezinnen breidden zich uit. Die geen kinderen hadden, kregen kinderen. We lieten onze kinderen dopen en spraken met elkaar over de betekenis van de doop. Later wanneer de kinderen groter werden, spraken we met elkaar over het belang van de schoolkeuze. Eerst de lagere school, later de middelbare school. We zitten nu in de fase dat de kinderen zelf relaties gaan vormen, trouwen, uit huis gaan en kinderen krijgen. Zo zijn enkelen inmiddels al grootouders geworden.

Paulus' brieven
Zo veranderden in de loop van 25 jaar de onderwerpen van de actuele zaken. Tot op heden hebben we steeds de stof voor onze besprekingen op ons af laten komen vanuit het Schriftgedeelte dat in de bijbelstudie aan de orde kwam. De laatste jaren komen verschillende brieven van Paulus aan de orde.
Op dit moment zijn we bezig met een bijbelstudie over de brief aan de Efeziërs. Ongeveer twaalf jaar na het doen van belijdenis is een gezin uit de groep verhuisd naar de Veluwe. Door de grote afstand is een periode de frequentie van de contacten als gehele groep wat verminderd. Binnen de eigen gemeente probeerden we als groep eenmaal per maand bij elkaar te blijven komen, zo goed en zo kwaad als dat ging. Er waren ook wel avonden dat de gespreksonderwerpen niet de eerder genoemde verdieping kenden. De frequentie liep eveneens wat terug.
Echter na verloop van tijd werden de banden weer meer aangehaald. Nu komen de leden van de Veluwe regelmatig naar Slikkerveer, en gaan we als groep ook geregeld naar de Veluwe. Eén echtpaar is helaas in de loop van de jaren afgehaakt en heeft het contact verbroken.

Ambten
We zijn ook dankbaar dat we als groep actief mogen meewerken aan en in de gemeente des Heeren. Alle mannen van de groep stonden of staan in het ambt. De een als ouderling, de ander als jeugdouderling, weer een ander als ouderling-kerkrentmeester of als diaken, zij het dan in verschillende hervormde gemeenten.
We zijn dankbaar dat de kerkelijke ontwikkelingen, met een scheuring binnen de gemeente als gevolg, aan onze belijdenisgroep voorbij is gegaan, al is deze scheuring niet aan al onze gezinnen en families voorbijgegaan. Als groep zijn we dankbaar en blij dat we elkaar vast mochten houden en binnen dezelfde hervormde gemeente zijn gebleven. Elke zondag mogen we toch weer ervaren dat de Heere Zelf de gemeente van Slikkerveer niet heeft verlaten en nog keer op keer Zijn Woord laat verkondigen, en Zijn heil laat uitgaan.

Thema's
De onderwerpen waarover we met elkaar spraken, betroffen bv. hoe we persoonlijk staan tegenover de avondmaalsviering: hoe we ermee omgaan, welke moeilijkheden en belemmeringen we tegenkomen, wat het ons doet. Wat het betekent om aan te gaan, maar ook wat het betekent om niet aan te gaan.
Ook spraken we met elkaar over hoe we moeten en kunnen leven als christen in deze wereld, zonder van 'deze wereld' te zijn. Welke moeite dat met zich meebrengt, waar we tegenaan lopen en hoe we vanuit de Bijbel moeten leren om trouw te blijven, elkaar daar ook in aan te sporen en te ondersteunen.
Hoe wapenen we ons tegen de zaken die op ons afkomen en die ons af zouden kunnen trekken van het geloof?
Hoe weren we ons tegen de wereldgelijkvormigheid en hoe proberen we dat gestalte te geven in ons leven en in onze gezinnen?
Hoe kunnen en moeten we onze plaats innemen binnen de gemeente overeenkomstig de Schrift?
Wie zijn wij voor de Heere en Wie is de Heere voor ons?
Wat is de betekenis van onze doop, voor ons persoonlijk, maar ook vanuit de Schrift en belijdenis gezien?
Hoe functioneren wij als christen in onze huidige maatschappij? Zijn wij een lichtend licht of houden we het maar liever verborgen? Hoe kunnen we dit verbeteren?

Elkaar opvangen
In de loop van de jaren zijn binnen de groep hechte, persoonlijke banden ontstaan. Dit komt tot uiting door er voor elkaar te zijn, wanneer dit nodig is. Zo hielpen we elkaar met de oppas van de kinderen of met het bij toerbeurt de kinderen naar school brengen en van school halen. Er werd geholpen bij verbouwingen en verhuizingen. Maar ook het elkaar opvangen in moeilijke tijden, van ernstige gebeurtenissen of verlies van ouders en het met elkaar meeleven, wordt gewaardeerd en ervaren als een goede onderlinge band. Onze toenmalige predikant, ds. Bos, is na onze belijdenis al snel naar de gemeente van Hierden gegaan. Daarna heeft hij de gemeente van Vriezenveen gediend, waar hij nog steeds woonachtig is. Wij zijn erg blij en dankbaar dat het contact met hem nog steeds plaatsvindt. Wanneer we als groep naar de Veluwe gaan, is hij regelmatig op onze bijeenkomsten aanwezig. Het is dan bijzonder fijn om zo met elkaar als belijdenisgroep en oud-predikant rondom het Woord met elkaar bezig te zijn. Het was eveneens bijzonder fijn om met elkaar verschillende jubilea te kunnen vieren. Als belijdenisgroep ervaren we regelmatig de positieve waarde van het met elkaar rondom de Bijbel en vanuit de Bijbel bezig te zijn. We belijden daarbij dat het niet in eigen kracht is dat we dit zo met elkaar mogen beleven. Het is de Heere, die dit voor ons mogelijk gemaakt heeft en ons zo bij elkaar gehouden heeft en die ook Zijn zegen daarover geeft.
Aan Hem dan ook alle dank dat we 25 jaar geleden bij elkaar gebracht zijn en de afgelopen 25 jaar bij elkaar mochten blijven. Wij hopen dat we nog lange tijd op deze wijze met elkaar mogen doorgaan.

Namens de belijdenisgroep uit Slikkerveer-1979,

HENK STOLK

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen