Dialect

Binnen een taal bestaan verschillende dialecten. Je hoort al vrij snel: dat is een Brabander, dat is een Zeeuw. De één herken je aan de zachte 'g', de ander wisselt de 'g' in voor een 'h'. Beiden spreken ze de Nederlandse taal, maar er zijn duidelijke verschillen. Die verschillen vallen trouwens weg, wanneer men lange tijd in het buitenland vertoeft. Wanneer men dan iemand in een ander accent hoort spreken, is er toch direct herkenning: een Hollander! Je spreekt tenslotte toch dezelfde taal.
Wat er in onze geschiedenis gebeurt, is vreselijk. Mensen worden afgeslacht op grond van hun dialect. Na de oorlog met de Ammonieten is er een burgeroorlog ontstaan tussen de Gileadieten en Efraïmieten. Na de oorlog tussen landen gaat men door met bloedvergieten tussen stammen. Van een oorlog komt een oorlog. Het ene geweld roept het andere op.
Jeftha is een goed strijder. Hij heeft een strategische positie in handen: de doorwaadbare plaatsen van Jordaan. Bij uitstek een gelegenheid om de vijandige Efraïmieten te arresteren. Mensen die de Jordaan door willen, moeten een test ondergaan. Ze moeten het woord sjibboleth uitspreken. Een schijnbaar onschuldig woord. Het betekent: stroom. Daar bij de stromende Jordaan wordt gevraagd om het woord 'stroom' te zeggen. Maar er schuilt venijn in. Een Efraïmiet kan namelijk de sj-klank niet uitspreken, en valt bij het woord sjibboleth door de mand.
De mannen van Jeftha zijn geheel gericht op dit kleine verschil. Ze zien niet meer dat er een persoon van vlees en bloed voor hen staat. Een man met een hart dat klopt voor vrouw en kinderen. Hun gelijke, die wil blijven leven. Ze zijn alleen maar gespitst op het horen van een kleine afwijking. Het minieme verschil van één letter is genoeg om hem neer te sabelen. Duizenden laten op deze wijze het leven. Opnieuw wint Jeftha. Maar weer heeft hij veel verloren. Want door deze afslachting van duizenden mensen verzwakt het volk Israël als geheel.
Om mensen op een sjibboleth te kunnen vangen, moet je heel dichtbij elkaar leven en nauw verwant zijn met elkaar. Alleen wanneer je dezelfde taal spreekt en nauw verbonden bent met elkaar, kun je op de hoogte zijn van dergelijk marginaal verschil. Daarin zit een leerzaam element voor ons. In het geloof kunnen ook wij in de fout van Jeftha vallen: iemand figuurlijk neersabelen vanwege een accentverschil.
Hoe minder oog wij hebben voor de grote thema's van het leven en het geloof, hoe meer wij ons met de meest verfijnde sjibboleths zullen bezighouden. Het hanteren van sjibboleths is een symptoom van stagnerende geloofsvolwassenheid. En sjibboleth is een val, die je voor anderen zet. Meestal uit angst om eigen identiteit te verliezen. Binnen de kerk zijn wij daar soms op overspannen wijze mee bezig. Het eigen geloofsdialect moet veilig gesteld worden. Daarom worden andere dialecten bij voorbaat verdacht gemaakt en neergesabeld.
Dit zal geen winst opleveren, laat staan tot zegen zijn. Het brengt, net zoals in Jeftha's tijd, enkel verlies en verzwakking. Waar wij ons bezighouden met de wezenlijke zaken, vallen sjibboleths weg. Wij respecteren anderen in hun dialect en proberen het geloofsgesprek te voeren. Een gesprek voor Gods aangezicht, in ware vroomheid en oprechtheid. Daar valt zegen van te verwachten.
Want de Geest spreekt alle talen En doet ons elkaar verstaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen