Wonderbaar getuigenis

Het is altijd weer zo heerlijk om te merken dat elke geschiedenis die ons in de evangeliën gemeld wordt, nauwkeurig in het geheel past als een sleutel in het slot. De derde verschijning van de Heere aan Zijn discipelen sluit naadloos aan bij de geschiedenis van de ontmoeting met Thomas.
Die tweede openbaring aan zijn discipelen besluit immers met het noemen van vele tekenen en wonderen die Jezus gedaan heeft temidden van zijn discipelen (Joh. 20:30).
De derde beschrijving van Zijn ontmoeting met de discipelen laat nadrukkelijk Zijn wondergaven zien. Het is dus niet alleen dezelfde broederschap zoals aan Maria Magdalena wordt verkondigd (Joh. 20:17): 'Ik vaar op tot Mijn Vader en Uw Vader' of hetzelfde lichaam zoals aan Thomas getoond (Joh. 20:27): 'Breng uw vinger hier, en zie Mijn handen, en breng uw hand en steek ze in Mijn zijde', maar ook dezelfde kracht die in Hem woont. Want in de derde openbaring gaat het om de krachten die in Jezus wonen. Op drievoudige manier wordt bewezen dat Hij die is opgestaan, Dezelfde is als die is gestorven en begraven.
Rijker en dieper wordt de beschrijving van Jezus' openbaring aan de Zee van Tiberias, als we letten op de discipelen die hier aanwezig zijn. Genoemd wordt 'Nathanaël, die van Kana in Galilea was'. De naam Kana herinnert ons aan het wijnwonder dat Jezus deed, en dat het eerste wonder is dat het evangelie van Johannes ons beschrijft. Opnieuw een subtiele heenwijzing naar Zijn wonderbare krachten. Het gezelschap waaraan de Heere zich aan de Zee van Tiberias vertoont, bestaat uit zeven personen. Een prachtige heenwijzing naar de duur van een week, zes dagen arbeid en één dag rust. Opvallend is dan dat al de arbeid van de discipelen alleen door een wonderbare aanwijzing van de Heere 153 grote vissen oplevert, maar dat het niet nodig is daarvan te nemen. Jezus Zelf heeft gezorgd voor een kolenvuur en vis daarop. De zevende dag als heenwijzing naar Zijn opstanding, waaraan zijn discipelen niets hoeven toe te voegen. Alle dingen zijn gereed. In Zijn opstanding deelt Hij uit, waarvoor geen ander gearbeid heeft dan Hijzelf.
Het gaat in de derde ontmoeting die Johannes ons beschrijft, om Christus' profetische kennis als wonderbare kracht Hem gegeven: want Hij weet dat zij geen vis gevangen hebben, hoewel Hij in het schip niet gekeken had.
Het gaat om Zijn Koninklijke macht die zich niet alleen uitstrekt over Zijn discipelen, maar ook over het rijk der natuur. Want hoe zouden de vissen anders in het net gekomen zijn dan door een wonder van Zijn alvermogen? Het gaat ook om Zijn priesterlijke macht, want Hij deelt als een vader en priester in Zijn huisgezin brood en vis uit. Spijze waarvan geen mens heeft gezien hoe ze op het strand gekomen zijn.
Het is spijze uit Zijn wonderbare handen, ditmaal niet vermenigvuldigd uit vijf broden en twee vissen, maar uit het niets voortgebracht door Zijn scheppingsmacht. In Zijn heerlijke werken vervult Christus drie ambten, die van profeet, priester en koning. Welke voor zijn dood en na zijn opstanding dezelfde zijn.
In Johannes 20:31: 'maar deze (wonderen) zijn geschreven, opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zone Gods, en opdat gij gelovende het leven hebt in Zijn Naam' komt het grote doel naar voren waarmee Johannes het evangelie heeft geschreven.
De derde openbaring beschrijft op magistrale wijze deze wondertekenen. Als een laatste ode aan de Heere en Zaligmaker. En op zo heerlijke wijze eindigt die beschrijving met de uitdeling van spijze.
Hieruit mogen we opmaken dat de wonderbare hoogten waar de apostel Johannes ons heenvoert, in zijn uitschildering van de Heere, bedoeld zijn om de grootheid van Gods genade te bevestigen. Die hoge, heerlijke, zalige Heere, vol machten en krachten, wil Uitdeler zijn van het allernodigste.
Immers is brood en vis het 'dagelijks brood', nodig tot onderhouding van het lichaam. Zo Hij de spijze uitdeelt die vergaat, hoeveel te meer zal Hij willen uitdelen de Spijze die nimmermeer vergaat en blijft tot in het eeuwige leven.
Hij wil nabij zijn. Niet alleen voor Nathanaëls waarin geen bedrog is, maar ook voor Petrussen die Hem verloochend hebben. Alle zeven hebben ze gedeeld in dezelfde spijze. Niet alleen voor de verloochening, aan de paasmaaltijd, maar ook na de verloochening aan de Zee van Tiberias. Het getal discipelen dat hier gegeten heeft, is een vol getal.
Hij verliest er niet een uit degenen die Hem gegeven zijn (Joh. 6) 'En dit is de wil des Vaders, Die Mij gezonden heeft, dat al wat Hij Mij gegeven heeft, Ik daaruit niet verlieze, maar hetzelve opwekke ten uitersten dage.' Dat is ook een wonderwerk van Zijn kracht. Dat Hij behoudt wat uit zichzelf verloren zou gaan.
Na drie openbaringen gaat de Heere Petrus, naar het verdere van de beschrijving naar Johannes, op drievoudige manier herstellen in Zijn ambt.
Hoe rijk is Gods genade! Hoe ruim en breed is Zijn hart voor dwalenden van hart. De dichter van Psalm 119 vers 65 (berijmd) zingt er van: Hoe wonderbaar is Uw getuigenis! Dies zal mijn ziel dat ook getrouw bewaren. Hoe gepast is dit, als we letten op de schone samenhang binnen de evangeliën.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen