In de Reformatie verfoeid

Karol Wojtyla is overleden.
In het tweede deel van de afgelopen zaterdagavond ging het nieuws de hele wereld over: de heilige vader van de Rooms-Katholieke Kerk was gestorven. In bijgaand artikel gaat ds. C. Blenk in op de betekenis van deze paus in de geschiedenis van de mensheid.
Ds. B.J. van Vreeswijk schrijft als oud-preses van de hervormde synode naar aanleiding van zijn contacten met de rooms-katholieke kerkleiding. In 1998 overlegde hij als toenmalige synodepreses met kardinaal Simonis rondom het huwelijk van prins Maurits en prinses Marilène.
Omdat ondergetekende zelf vier weken geleden het artikel Overwegingen bij een zieke paus publiceerde, volstaan we vandaag met het onder elkaar zetten van enkele passages, overwegend uit artikelen die in de afgelopen jaren in de Waarheidsvriend gestaan hebben.

'De moderamina van de Gereformeerde Kerken en van de Hervormde Kerk voelden zich geroepen een officiële felicitatie uit te brengen toen de nieuwe paus (Johannes Paulus I, die na slechts 33 dagen overleed, red.) gekozen was. (...) Al zie ik niet over het hoofd dat in deze felicitatie geschreven wordt over Jezus als leidsman en voleinder des geloofs, zo'n felicitatie overschrijdt toch de grens van mijn begrip. In feite feliciteert het moderamen de RKK met het feit dat Christus weer een stedehouder op aarde heeft.'
J. van der Graaf in de Waarheidsvriend, 7 september 1978

'Een pauskeuze gaat ook ons meningmaal meer aan dan wij beseffen. Hoe de nieuwe paus is en hoe hij zich ontpoppen zal in de toekomst, dat zullen wij op de een of andere wijze bemerken.'
Ds. K. Exalto in de Waarheidsvriend, 14 september 1978

'Velen zien in de huidige paus de man die ook in Nederland in het oecumenische eten rooms roet heeft geworpen. Wij zouden er geen bezwaar tegen hebben als de paus louter als privé-persoon, als toerist, ons land zou bezoeken. Maar hij komt geheel anders. Hij komt als kerkvorst. (...) In hem is die wonderlijke vermenging van wereldlijke en geestelijke macht die de Reformatie in het pausdom zozeer heeft verfoeid.'
Ds. K. Exalto in de Waarheidsvriend, 17 mei 1985

'Niet eerder werd vanuit Rome zo publiekelijk schuld beleden voor het leed dat door de christenen de Joden werd aangedaan. (...) Dat uitgerekend deze paus tot zulke vergaande uitspraken is gekomen, is te opmerkelijker maar ook te meer geloofwaardig, omdat hij zelf afkomstig is uit Polen.'
J. van der Graaf in de Waarheidsvriend, 30 maart 2000

'Als men al een evangelisatiecampagne houdt vanuit de Rooms-Katholiek Kerk, houdt het niets anders in dan een poging de mensen terug te brengen bij de kerk met haar tradities en leer van Rome. (...) De kerk heeft de mensen niet bij de Zaligmaker Christus Jezus gebracht, zoals sommigen hedentendage doen voorkomen.'
C.A. van den Boogaart in de Waarheidsvriend, 16 oktober 2003

'De belijdenis aangaande Maria kunnen we niet los zien van de belijdenis aangaande Christus. Dan is de positie van de paus in het geding, dan is de positie van de paus onhoudbaar. Waar Petrus beleed dat Jezus de Christus is, de Zoon van de levende God, heeft een beslissend getuigenis geklonken, dat de eeuwigheid verduurt. (...) De paus zal nooit onze kerkvader kunnen zijn. Ook na 264 kerkvorsten kennen wij geen Middelaar die ons zozeer liefgehad heeft als Christus Jezus.'
P.J. Vergunst in de Waarheidsvriend, 10 maart 2005

'Johannes Paulus II heeft in zijn pontificaat een groot gewicht toegekend aan de verhouding met andere christenen en anders-gelovigen. Als voorbeelden zijn te noemen de toenadering tot de orthodoxe kerken en de interreligieuze wereldgebedsdagen voor de vrede (Assisi). Belangrijk was ook de verklaring die de Rooms-Katholieke Kerk samen met de Lutherse Wereldfederatie heeft uitgegeven over de rechtvaardiging. Daarmee werd een stap gezet om een eeuwenlang geschil tussen de kerken te beëindigen.
Volgens dr. B. Plaisier is het jammer dat tijdens het pontificaat van Johannes Paulus II de toenadering tot de protestanten niettemin stagnatie heeft ondervonden. 'Nog altijd heeft de Rooms-Katholieke Kerk op het hoogste niveau moeite om protestanten als gelijkwaardige partners te zien in de oecumene. Daar lag duidelijk niet de hoofdaandacht van de overleden paus.'
Uit: reactie moderamen Protestantse Kerk, 2 april 2005

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen