Bewuste gemeente vraagt toerusting

Oosterwolde is een dorpje van ca. 2000 inwoners aan de rand van de Noord-West-Veluwe. Noordeinde is een gehucht van ca. 300 inwoners iets verder op. De Hervormde Kerk staat al vanaf 1845 in het midden van het dorp, en ook sinds 1845 is er een kerkje in het Noordeinde. Tot op de dag van vandaag was dat zo - die ene dorpskerk midden in het dorp. Binnenkort komt er verandering in ons dorp, ongeveer 75 meter vanaf de dorpskerk wordt een voormalige disco omgebouwd tot kerk, de Hersteld Hervormde Kerk te Oosterwolde. Onlangs was ik bij onze voormalige predikant, die 22 jaar de gemeente als herder en leraar gediend heeft. Hij was aan het tellen geweest hoeveel verschillende richtingen wij in ons dorp gingen om kerkelijk betrokken te zijn en kwam aan een aantal van maar liefst 25, allemaal naar kerken buiten ons dorp.
De breuk in onze gemeente is een feit. Het was niet op 1 mei vorig jaar dat we uit elkaar gingen, maar het is 1 september geworden. Een dag om nooit te vergeten. Je geeft voor het laatst elkaar de hand en vervolgens wordt er gescheiden opgetrokken. Geen predikant meer, van de negen ambtsdragers blijven er drie over. Je moet verder. Maar hoe? Al enige tijd werden we voorgezeten door ds. G. van Wijk uit Wezep, die via de classis Hattem aangewezen was om tijdelijk onze predikant te vervangen. Ook ds. Van Wijk werd het te veel.
Vanaf medio oktober is ds. J.B. ten Hove consulent. Met hem zijn we begonnen aan de opbouw van de gemeente. Je praat met de Commissie Bijzondere Zorg, met de gemeenteadviseur vanuit het RDC Arnhem. Ongeveer driekwart van de gemeente is gebleven.

Erediensten
Je ontmoet een gemeente die anders is dan voor die tijd. Heel betrokken, nauw verbonden, je hebt weer wat met elkaar. Afgesproken was om met name het verenigingswerk zo veel mogelijk gezamenlijk te doen. Het is geprobeerd, maar nu achteraf moet je constateren dat het niet werkt. Heel sterk heb ik gemerkt dat daar waar je het met elkaar niet vindt in het 'merg' van het samen gemeente zijn, dit is in de zondagse erediensten, waar de bediening der verzoening plaatsvindt, je in de verdere geledingen vastloopt met elkaar. De leden functioneren niet zonder het lichaam. Men is niet meer communicabel.
Tot 1 mei a.s. zijn er vier diensten, daarna gaan we definitief uit elkaar. Terugkijkend moet je zeggen: we missen steeds weer dat deel wat van ons is gegaan, dat went niet. Anderzijds zie je mensen die weer naar de kerk zijn toegekomen, sommigen na vele jaren niet meer te zijn gegaan. Merkbaar is dat er velen in de gemeente zijn die met vragen zitten van geloof en bekering. De gemeente is bewuster geworden, ze vraagt om meer toerusting. Als deze vraagstukken op je af komen, merk je: we missen een predikant die ons leidt, onderwijst en toerust, bagage meegeeft, die we zo nodig hebben om staande te blijven. Waakzaam moeten we zijn dat er geen oneigenlijke bewegingen gaan plaatsvinden. Daarom is het de eerst urgentie dat er een predikant komt.

Predikantsplaats
Dankbaar zijn we dat er een gemeente gebleven is, dat er drie ambtsdragers bij zijn gekomen en dat het financieel haalbaar is dat er een fulltime predikantsplaats mag zijn, dat onze pastoraal medewerker J. Stobbelaar zich van harte inzet om ons bij te staan, dat ds. Ten Hove ons op voortreffelijke wijze leidt, maar bovenal dat de Heere Zijn Woord onder ons heeft gelaten en dat het merkbaar is dat de Heilige Geest in ons midden werkt. Ondanks alles zal de Heere nooit laten varen het werk dat Zijn hand begon. Daar zien we naar uit: Zijn werk, dat dat onder ons gevonden mag worden. Het Licht van de kandelaar is er nog. Kom, Heilige Geest, doorwaai deze hof.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen