Nacht van de lijdende kerk

'En, terwijl ik de slaap niet kon vatten, wist ik, ineengedoken tegen een ijskoude muur: iemand denkt op dit moment aan mij en pleit voor me bij de Heer'. Woorden van Irina Ratoesjinkaja, tot ons gekomen via de stichting Open Doors. De Russin zit een gevangenschap van zeven jaar uit en ervaart de steun van geloofsgenoten als een vervulling van het woord dat alle leden van het lichaam van Christus met dat ene lid meelijden.

In zijn laatstverschenen boek Confiteor - ik belijd schrijft dr. W. Aalders over de nacht dingen die het overwegen waard zijn. Hij doet dit naar aanleiding van het bezoek van Nicodemus aan Jezus, in Johannes 3 verwoord. Die ontmoeting heeft op deze ongebruikelijke tijd niet plaats vanwege de vrees voor de joden, maar omdat de
farizeeër gevrijwaard wilde zijn van de nieuwsgierigheid van de schare en van de boosaardige achterdocht van zijn ambtgenoten. 'In de nacht, in de duisternis, is niemand meer in functie, maar leggen we onze maatschappelijke positie af en komt er ruimte voor een persoonlijke ontmoeting, een echt gesprek. In de nacht blijkt wie de mens in waarheid is, als hij alle titels en onderscheidingen, alle naam en faam heeft afgelegd. Daarom wordt er in de nacht zoveel gezucht en geschreid.'

Waken en bidden
De psalmen spreken ons ook van de gerichtheid op God in de nacht. David denkt aan God op zijn bed en overdenkt wie de Heere is, als hij de slaap niet vatten kan, meldt Psalm 63. In Psalm 16 looft hij God, stelt Hij de Heere gedurig voor ogen en 'onderwijzen zijn nieren' hem. Nachten duren lang voor degenen die een strijd op aarde hebben. Jezus Zelf is ons ook hierin voorgegaan in, toen Hij 'tot de dood toe bedroefd was' en Zijn discipelen vroeg met hen te waken. Waken en bidden, zo leert Mattheüs 26, is niet alleen van waarde voor onze naaste in nood, maar bewaart de bidder ook voor de verzoeking. Ook tijdens Zijn leven heeft Jezus de nacht gezocht, juist in tijden van drukte. Concentratie voor het gebed vinden we in de nacht, in de stilte. Dit gebruik is meegegaan in de Vroege Kerk.
Waar de kerk in de verdrukking leeft, heeft de nacht een eigen betekenis. Thuiskomst van Randy Alcorn, die indringende roman, heeft ons getoond hoe Chinese volgelingen van Christus elkaar opzoeken in onherbergzame gebieden, waar duisternis betrekkelijke veiligheid betekent. Op hun fietsen rijden ze naar een boerderij, waar gebeden, gezongen en gepreekt wordt. Elke vrijblijvendheid is afwezig voor deze christenen, die er weet van hebben dat het evangelie niet goedkoop is.
In de nacht vinden martelingen plaats, denken beulen en bewaarders in gevangenissen vrij spel te hebben. Folteringen zijn hevig en vernederingen zijn onmenselijk. Wat kan de aanvechting dan groot zijn. In gevangenschap weten zij dat elders het evangelie wordt verkondigd, als christenen in Zijn naam samenkomen, soms twee of drie. En zelf zijn deze discipelen tijdens hun opsluiting en in hun lijden ook getuigen van Christus' opstanding, waardoor de bevrijdende boodschap ook in de cel klinkt.

Pinksteren
Het ritme van de dag kan in gevangenschap voor enige onderbreking zorgen, wat 's nachts gemist wordt. Wie in vrijheid het geloof in de drie-enige God mag belijden, kan zich geen voorstelling maken van de werkelijke situaties van degenen die in gevangenissen kwijnen. Daarom is het thematiseren van aandacht door middel van een nacht van gebed voor de lijdende kerk van grote waarde, opdat we ons verdiepen in het leven van broeders en zusters en opdat ons inlevingsvermogen vergroot zal worden.
Gebed tot de levende God geeft lucht in de benauwdheid, in de aanvechting van ons leven, in de raadselachtigheid van het bestaan, waar rouw en gebrokenheid zo domineren. Waar de schepping uitziet naar de verlossing, leert de Heilige Geest de gelovigen meebidden om de doorbraak van Gods Koninkrijk, verlangend naar de tijd dat Zijn regering op geen tegenstand meer stuit. Dat gebed hoort bij Pinksteren, bij de uitzending van Jezus' discipelen om volken te onderwijzen en te dopen. De wetenschap dat de verhoogde Christus elke dag met Zijn kinderen is en dat Hem alle macht in de hemel en de aarde gegeven is, neemt niet weg dat de strijd op aarde hevig kan zijn. Nog altijd is er verzet tegen de weg van de Kruiskoning, tegen Zijn heerschappij. Wij mogen de Geest van Pinksteren echter de Geest van de gebeden noemen, die de gelovigen bidden leert.

Enige organisatie
Waar lijdende christenen geen stem meer hebben om te bidden, hun handen en knieën zo gemarteld zijn, geeft God broeders en zusters in de verdrukking die het gebed overnemen.
Zo worden de namen van hen die lijden toch gebracht in de troon van de Allerhoogste. Dat vraagt in de tijd waarin wij leven, enige organisatie. Opdat we concreet bidden voor werkelijke situaties en personen.
Meer dan in het verleden zijn er organisaties die voortdurend aandacht vragen voor het lijden van Gods kinderen. Toen het volk van God, de Joden, de Holocaust meemaakte en nazi-Duitsland werkte aan hun vernietiging, klonk na de oorlog als reactie' Wir haben es nicht gewusst' - we wisten het niet. Maar wij weten nu wel - al is een reële voorstelling niet te maken - dat het grootste deel van de christenheid niet in vrijheid haar geloof in God kan belijden.

Het is met name Open Doors die hierin de jaren door Nederlandse christenen stimuleert om voor vervolgde broeders en zusters op de knieën te gaan. Al vijftig jaar zet ze zich op deze wijze aanvankelijk gericht op de landen achter het IJzeren Gordijn, waarbij illegaal lectuur en bijbels werden verspreid. Later verbreedde het werk zich naar landen in Afrika en Latijns-Amerika, naar China en het Midden-Oosten. Waar in 1984 een zevenjarige gebedsactie voor de Sowjet-Unie werd gestart - in het jaar dat de actie beëindigd werd, kwam er vrijheid van godsdienst ... volgde in 1991 georganiseerde aandacht voor de kerk in de moslimwereld.

Noord-Korea
Vorig jaar kwam Noord-Korea nadrukkelijk op de kalender: 24 uur per dag bidden christenen voor de vervolgde kerk in dit land, waarbij ieder een vaste tijd van tien minuten heeft. Zo wordt het werkelijkheid dat er een aanhoudend gebed tot God plaatsheeft. Gelukkig heeft Zij mogen de hemel niet zien van de Koreaanse Soon Ok Lee veel losgemaakt. Waar diplomatieke druk zonder resultaat blijft, is de hoop van christenen slechts gericht op het gebed, beter op de Hoorder der gebeden. Die gebeden richten zich op concrete aandachtspunten: het voorkomen van indoctrinatie van kinderen, hulp voor degenen die willen vluchten naar Zuid-Korea, tegen het regime van Kim Jong II, volharding voor de kerk enzovoort. Zo kijken we nu terug op de nacht van gebed voor de lijdende kerk, van 20 op 21 mei, en op de zondag voor de lijdende kerk, 22 mei. Van hieruit mag er blijvende aandacht voor de verdrukking van miljoenen christenen zijn, waar Paulus ons leert: 'Volhard in het gebed'. Dat is de weg waarlangs de Heere Zich ontfermt, kracht geeft in het lijden, hoop in de verdrukking en perspectief op Zijn toekomst.

Weerbaarheid
Wie Israël zegent, wordt gezegend. Zal dat ook niet gelden voor hen die Gods kinderen die naar het lichaam lijden, op het hart dragen? Hun nood confronteert ons met onze materialistische levensstijl, gezapige levenshouding, zondige ik-gerichtheid en kerkelijke kommer en kwel. De lijdende kerk toont de kerk in Nederland dat geloof in Christus offers vraagt, laat ons zien wat geloofsmoed is en leert ons wat werkelijke waarde in dit leven heeft. Volharden in de verdrukking doen alleen zij die de liefde kennen - en volharden tot het einde is nodig voor de zaligheid. En als vervolging ons deel zal worden, van onze kinderen of kleinkinderen? Laten we ons niet al te veel illusies maken, want ook tegen Nederlandse christenen is gezegd dat zij in de wereld verdrukking zullen kennen. Het is een signaal om acht op te geven dat Open Doors dit jaar werkt aan een 'weerbaarheidshandboek', omdat vervolging in Nederland voor christenen dichterbij zou kunnen zijn dan velen denken, hoe moeilijk we ons dat concreet kunnen voorstellen.

Troost voor de kerk
Johannes meldt in de Openbaring van Jezus Christus de dingen die met haast geschieden moeten, als troost voor de kerk op aarde. Hij mag een schare zien, die niet te tellen is, mensen die voor de troon en voor het Lam staan, uit alle landen, met de palmtak van de overwinning in de hand. Zij aanbidden God, Die op de troon zit. Dat perspectief wenkt voor degenen die wereldse heersers of idolen niet aanbeden hebben. In de tijd van de grote verdrukking voor velen is ons gebed gericht op de komst van die tijd, samen met allen die zich Maranatha-christenen weten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen