Onderwerping aan de wet van God

Die laatste wetenschap is troostvol voor allen die bij Christus horen, Zijn Naam belijden. Ondanks hun kleine kracht kunnen zij met Psalm 43 zingen: 'O God, ik steun op Uw vermogen, Gij zijt de sterkte van mijn hart.' Waar de één veelal bezorgd is vanwege het karakter van de islam, is de ander meer gespitst op het liberale klimaat in onze samenleving, waardoor het belijden van Christus in het openbare leven meer en meer ingesnoerd wordt. Wat dit laatste betreft beleefden we vorige week een nieuw dieptepunt. Het was de rooms-katholieke CDA minister van onderwijs, mevr. Maria van der Hoeven, die opriep tot een openbaar debat over de evolutietheorie. In deze theorie van Darwin wordt aangenomen dat leven op aarde spontaan ontstaan is en door natuurlijke selectie voortgaat, waarbij de sterkste soorten verder ontwikkelen. De insteek van de bewindsvrouw was dat we nog niet zoveel weten van het ontstaan van leven op onze planeet. Haar belangstelling voor de Amerikaans beweging Intellegent Design bracht haar tot die uitspraken. Wat betekent dit Intelligent Ontwerp? Wel, deze beweging stelt dat in de evolutietheorie de toevalligheid van de veranderingen een zwakke schakel in de denklijn is én dat er achter het leven op aarde een ontwerper van buitenaf moet zitten - of dat nu God als Schepper is of een andere macht.

Pseudo-wetenschap?
Het debat in de Tweede Kamer dat volgde, maakt duidelijk waar we in Nederland levensbeschouwelijk aan toe zijn. Toen de romanschrijver Jan Siebelink dit voorjaar in zijn Knielen voor een bed violen het godsdienstige leven van zijn ouders verwoordde, werd dit kenmerkend voor onze tijd genoemd: godsdienst mocht weer een plaats hebben, er mocht weer met de nodige sympathie over geschreven worden. De reacties op de uitspraken van minister Van der Hoeven brengen echter iets heel anders aan het licht. Politici reageerden als door een wesp gestoken.
De niet-christelijke partijen deelden de overtuiging dat enkel een debat over schepping of evolutie ons ver zou terugwerpen. Door volksvertegenwoordigers werd ridiculiserend gesproken over de minister van 'onderwijs en pseudo-wetenschap': fakirs die twijfelen aan de zwaartekracht zouden nu ook serieus genomen moeten worden, milieuzorg zou geen zin meer hebben en de schepping moet in het onderwijs naar het vak levensbeschouwing in plaats bij de biologie.

Respect voor minderheden
Niet alleen is de visie op de schepping van de aarde in het geding, opnieuw gaat het vooral over tolerantie, het tonen van respect voor de overtuiging van minderheden. Tegelijk gaat het ook nu over de vraag of het christelijk geloof consequenties mag hebben voor ons staan in het leven, voor ons werk, voor al onze activiteiten. Immers, doet alles tot eer van God. En die ruimte lijkt meer en meer ingeperkt te worden.
Rector P. Boon van het protestants-christelijke Augustinuscollege in Groningen ervoer dat vorige maand, toen hij aangaf er niet mee te kunnen leven dat zijn docenten zich voor de klas aanhangers tonen van de evolutieleer.
De provincie bleek spoedig te klein voor de protesten van het docentenkorps, een gevolg van het feit dat de school tot voorheen leraren benoemde die de grondslag respecteerden in plaats van onderschreven. Min of meer hetzelfde overkwam dit voorjaar de voorzitter van de NCRV, Kees Klop. Hij wilde de identiteit van de omroepvereniging wat meer kleur geven en suggereerde een cursus protestantisme voor alle medewerkers. Het gevolg was echter dat na de eerste stofwolken Klop zelf kon vertrekken. Blijkbaar is het in Nederland zelfs niet vanzelfsprekend meer dat christelijke scholen, organisaties en bedrijven hun profiel concreet gestalte geven.

Bordje aan de gevel
Daarin treft hen allereerst zelf een verwijt. Al te veel is de identiteit beperkt tot het bordje aan de gevel. En waar de oproep gedaan wordt om een veralgemenisering van de identiteit terug te draaien, blijkt de weerstand taai. Grondslag, doelstellingen en mission statements kunnen niet algemeen zijn, kunnen niet gekenmerkt worden door een vage zinsnede die naar het christendom verwijst.
Het is daarbij zaak om te houden wat we hebben - uit onze overtuiging te leven. Ik las onlangs van een fabriek die zijn werknemers geen vrije dag op bid- en dankdag meer toestond, omdat de werknemers die vrije tijd voor hun hobby gebruikten. Waar wij niet meer bij machte zijn de rustdag een bijbelse invulling te geven, zetten we ook dit voorrecht op het spel.
Het zal zaak zijn voor christenen om God te betrekken bij de gewone dingen van het leven, bij het opstaan en bij het naar bed gaan. Alleen dan stimuleren wij niet de almaar verdergaande scheiding tussen het geloof en het geleefde leven. Alle dingen mogen door het Woord en door het gebed geheiligd worden - en zo komen te staan in de dienst aan God.

Belijdenisvrijheid
Naast onze levenshouding en het zichtbaar maken in school en samenleving welke beginselen ons drijven, blijft het nodig dat het christelijk geloof beleden wordt, ook voor het forum van de rede. Na het debat over smalende godslastering hebben de christenen in de politiek ook nu van zich laten horen. Scholing in dit opzicht is voor hen evenzeer nodig als de wetenschap dat zij zich gedragen mogen weten door het gebed van hun achterban. Zij hebben daarbij niet alleen de roeping tot het getuigenis inzake Gods Naam, maar staan ook grondwettelijk volledig in hun recht, waar ons land vrijheid van godsdienst kent.
Hieronder valt naast de interne gewetensvrijheid ook de zogeheten belijdenisvrijheid. Bij dit laatste begrip hoort ook de vrijheid om in het maatschappelijk verkeer uiting te geven aan een geloofsovertuiging. Hier zullen we ons aan vast moeten houden, ook als het gaat om een schoolvereniging voor bijzonder onderwijs. Ondertussen weten we dat liberalen en socialisten aan het artikel over de vrijheid van onderwijs knagen.

Aardverschuiving
Hoe zien we de oorsprong van het leven? Het antwoord hierop heeft grote gevolgen. De cultuurfilosoof Francis Schaeffer benoemt in een van zijn boeken de aardverschuiving die de westerse cultuur heeft ondergaan. Hij spreekt daarbij over 'seculier humanisme', waarbij hij de overtuiging bedoelt dat de mens door toeval uit materie is ontstaan en dat de mens daarom volkomen vrij is om naar zijn eigen inzicht de wereld in te richten. Dat denken staat haaks op, zelfs vijandig tegenover de gehoorzaamheid aan de Heere, onze Schepper. Scherpe reacties in ons parlement moeten ons daarom niet verbazen. In Romeinen 8 schrijft Paulus dat 'het bedenken van het vlees de dood is; maar het bedenken van de Geest is leven en vrede; daarom dat het bedenken van het vlees vijandschap is tegen God; want het onderwerpt zich aan de wet Gods niet; want het kan dat ook niet.'

Beelddrager van God
De mens als beelddrager van God, die onderweg is naar de eeuwigheid, of de mens als economische grootheid, die zijn nut heeft, maar zijn nut ook kan verliezen. Tussen beide posities is een diepe kloof. En het is geen indoctrinatie als over Schepper en schepsel gesproken wordt in het onderwijs, als hiermee gerekend wordt in de zorg, in welzijnsinstellingen. Met deze belijdenis en het leven hierbij is in de diepe zin van het woord het geluk van de mens gemoeid. God gaf de mens het vermogen te communiceren - in onze samenleving waarin mensen stikken van eenzaamheid. God gaf de mens heerschappij over de aarde - in een samenleving waarin uitbuiting en criminaliteit aan de orde van de dag zijn.
God gaf de mens seksualiteit - in een samenleving die dit niet meer nadrukkelijk betrekt op het huwelijk.
In 2 Korinthe 4 schrijft Paulus dat 'de god van deze eeuw de zinnen van de ongelovigen verblind heeft, opdat hen niet bestrale de verlichting van het evangelie van de heerlijkheid van Christus, Die het Beeld Gods is'. Zien we dat niet opnieuw gebeuren in onze tijd? Ons staat - lees Kolossenzen 3 - niets anders te doen dan te zoeken de dingen die boven zijn en de dingen die op de aarde zijn niet te bedenken. Ons staat af te leggen alle boosheid, laster en leugens, omdat de oude mens met zijn werken uitgedaan is en de nieuwe mens aangedaan is, 'die vernieuwd wordt tot kennis, naar het evenbeeld van Hem, Die hem geschapen heeft.' Daaruit mogen we leven en dat mogen we doorgeven, overal waar mogelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen