Zending in zicht

Klachten over catechisanten die niets meer willen leren, gemeenteleden die zo weinig kennis hebben, preken die heel snel te moeilijk gevonden worden: ze zijn niet van de lucht. Daarom deze keer als tegenwicht een paar positieve ervaringen.

Betrokkenheid
Op 23 april werd de kerkendag gehouden in Kampen, georganiseerd door de Raad van Kerken, de Evangelische Alliantie, SKIN en het Nederlands Bijbelgenootschap, ter gelegenheid van de verschijning van de Nieuwe Bijbelvertaling. Een belangrijk onderdeel van het programma was de zogenaamde bijbelacademie. Hier werden tientallen colleges en workshops gegeven rond het ontstaan, de uitleg en de praktische betekenis van de Bijbel. Aanvankelijk dacht ik: die worden nooit allemaal bezocht, het zijn er veel te veel. Dat was uiteindelijk misschien ook zo. Maar opvallend was dat de belangstelling zeer groot was, juist bij die colleges waar vrij diep werd gespit. Zelf heb ik iets verteld over hoe je met zoekers de Bijbel kunt gaan lezen. Er was een intense belangstelling en er volgde een intens gesprek.

Op 18 mei belegde de IZB een bezinningsavond rond de vraag: Kunnen wij vandaag in onze cultuur nog zending bedrijven?
Sprekers: dr. P.J. Visser en prof.dr. A. van de Beek. De zaal was afgeladen vol, maar dat vond ik niet het belangrijkste. De aandacht was zeer groot, de betrokkenheid van ieder te voelen tot de laatste minuten van de avond. Sommigen lieten hun geplande bus- of treintijd voorbijgaan om ook het laatste nog te horen.

Tegenwicht en aansporing
Deze ervaringen wil ik graag doorgeven. Als tegenwicht, maar ook als aansporing. Natuurlijk zijn er mensen die alles te moeilijk vinden, natuurlijk leven we in een tijd waarin de beleving het wint van het verstand, zeker als het gaat om geloven. Maar we hoeven ons daar niet zomaar bij neer te leggen. De ervaring leert ook nu dat wanneer predikanten het aandurven dingen aan de orde te stellen die hout snijden, de belangstelling voor de leerdiensten groeit. Zeker bij jongeren. En daar ligt toch de toekomst van de kerk.
Jongeren hunkeren naar beleving. Die missen ze vaak te veel in onze diensten. Anderzijds hunkeren ze ook naar helder onderricht over thema's die vandaag volop spelen. Dat missen ze eveneens vaak in onze diensten. En dan gaat het niet over euthanasie en abortus.
Maar dan gaat het over de heel basale vragen van het christelijk geloof:
Wie is God?
Wat is de betekenis van de andere godsdiensten?
Moet je per se geloven om in de hemel te komen?
Wat moet ik me bij de hemel eigenlijk voorstellen?
Hoe moet je de Bijbel lezen, want niemand neemt toch alles letterlijk?
Het is heel belangrijk dat over al dit soort basale vragen helder onderricht wordt gegeven. Gebeurt dat niet, dan is het de vraag of het christelijk geloof in onze samenleving zal overleven. Naar de belevingskant misschien nog wel een tijdje, maar wanneer de inhoud verdampt, is de verdwijning nabij. Het is namelijk niet zo moeilijk religieus te blijven in onze samenleving. Het is wel moeilijk dingen te blijven geloven, die je slechts met een kleine minderheid deelt en die eigenlijk niet passen in het algemene denkpatroon van de cultuur. Daarom is onderricht vorming, bijzonder hard nodig. En naar mijn waarneming zijn de velden ook wit om te oogsten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen