De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Boekbespreking

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Boekbespreking

2 minuten leestijd

Ria Borkent: Hondsdraf. Gedichten. Uitg. Mozaïek, Zoetermeer; 68 blz.; € 9,95.

Tien jaar geleden verscheen van Ria Borkent haar eerste poëziebundel Gaatjes in mijn oren (Kok Kampen, 1994). Nu zag onlangs haar tweede bundel het licht: Hondsdraf geheten. Niet dat Borkent in de tussentijd niet van zich liet horen. Insiders en liefhebbers kennen haar kerkliederen en teksten voor het Paasoratorium Het Lam dat ons doet leven. Ze heeft ook meegewerkt aan het project Psalmen voor Nu. Deze bundel valt uiteen in drie onderdelen:

Hondsdraf: Vijftiger jaren en Kanaaloevers, waarin haar woonomgeving (Apeldoorn) ter sprake komt. Met twintig gedichten over het bezit van een hond opent de bundel. Er is een gedicht over een Friese Staby die de naam Silke draagt. Het zal haar eigen hond wel zijn.

Friese Staby, je krijgt een Friese naam
met geuren van het wad, de boerderij.
Zo zwartbont als melkmoeders die staan op stal,
zo speels als jonge wol in de wei.

Hondenminnaars kunnen smullen van de levensecht verwoorde ervaringen met het nobele dier.

En dan de herinneringen aan de jaren vijftig, bedoeld zijn die van de vorige eeuw uiteraard. Wie die jaren bewust beleefde, herkent de hier volgende regels terstond:

Vannacht zag ik mijn moeder knielen,
lange donkere haren vielen los langs haar kaken
terwijl haar straffe hand de pook tot ver tussen de tanden dreef.
Grijs daglicht opgerakeld nog voor het hond uitlaten.
Het was koud in de kamer toen ze tot me zei:
haal uit de voorraad meer, een volle kit.
Achter mica gloeide rood vuur
dat in haar oog weerkaatste.

De bundel sluit af met een gedicht over de plant Hondsdraf. De titel van de bundel zinspeelt uiteraard op de reeks gedichten over de hond, maar heeft ook een direct biologische betekenis. Wie van poëzie houdt, kan ik aanraden deze bundel aan te schaffen. Voor een betrekkelijk geringe prijs (zeker vergeleken bij wat een bundel poëzie over het algemeen kost), kan genoten worden van aansprekende poëzie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 juni 2005

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Boekbespreking

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 juni 2005

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's