Globaal bekeken

Een woord van Luther op het altaar van de kathedraal van Rotterdam'. F. van Holten, na een bezoek aan die kathedraal, in Protestants Nederland:

Bij de uitgang kocht ik voor slechts één euro een handzame gids van 45 bladzijden, 'Een rondgang door de Kathedraal van Rotterdam'. Thuisgekomen las ik die gids nog eens rustig door, en tot mijn verrassing las ik op bladzijde 16 het volgende: '" Op de tombe van het altaar staan in het Latijn Luthers woorden 'Gott ist ein Backofen voller Liebe". Het trof mij diep: woorden van Luther, die door paus Leo X in de ban werd gedaan op het altaar van een roomskatholieke kathedraal! Daar wilde ik meer van weten. Gaat het hier werkelijk om woorden van Maarten Luther, de grote Reformator? En hoe luiden die woorden in het Latijn? Waar komen die woorden voor in Luthers geschriften? Dat werd de aanleiding tot een briefwisseling met het bisdom Rotterdam, en met de parochies van Laurentius en Elisabeth. Want behalve kathedraal is het kerkgebouw aan de Mathenesserlaan ook een gewone wijkkerk. De pastoor van zo'n bisschopskerk noemt men plebaan. Hij is degene die het gewone parochiewerk doet.

In het antwoord op mijn diverse vragen schreef men mij het volgende: "Wat de tombe van het sacramentsaltaar betreft, daarop staat de tekst 'Cor Jesu fornax ardens caritatis'. Dit betekent, schreef men mij - zo gaat het antwoord verder - 'Cor Jesu' hart van God. Ik heb de vrijheid genomen geen verschil te maken tussen God en Hart van Jezus'. (Voor een christen is daar ook nauwelijks of geen verschil tussen.) De in de brochure genoemde Duitse zin van de grote reformator dr. Martinus Luther, zo gaat het antwoord verder, is ooit vermeld in een artikel van ds. Taco Noorman (van de Grote- of Sint-Laurenskerk alhier) in zijn gemeenteblad 'Open Grenzen', een blad waarop ik geabonneerd ben. Waaruit hij die zin citeerde, vermeldde hij niet." Tot zover het antwoord van r.k. zijde.
Om er achter te komen waar Luther deze woorden gesproken of geschreven heeft, wendde ik mij schriftelijk tot de genoemde predikant. Van hem ontving ik echter nog geen antwoord. Ik vermoed dat dit een uitspraak van Luther is in een van zijn tafelgesprekken, de Tischreden. Als er onder de lezers een Lutherkenner is die hierover opheldering kan geuen, dan graag! Of is het misschien zo, dat Luther een reeds bestaande uitspraak uit de Oude Kerk, wellicht van een van de Kerkvaders, heeft uitgesproken? Dan zou het dus niet werkelijk om een uitspraak van Luther gaan. Al met al vind ik het frappant in een gids voor de r.k. kathedraal een naam van Luther aan te treffen in verband met het altaar.

Het zijn overigens hele diepe en veelzeggende woorden: Cor Jesu fornax ardens caritatis - het hart van Jezus brandt van liefde als een brandende oven ... Van liefde tot Zijn Vader, en ook tot Zijn Kerk. Het lijkt zo'n sterke Luther-uitdrukking, heel diep en veelzeggend. Of moeten we hier aan Bernardus denken, of Franciscus van Assisi?

Ten slotte nog iets over de uiterlijke vormgeving van de kathedraal. Weer een verrassend gegeven, en opnieuw citeer ik uit de gids:
 'De architect van dit kerkgebouw stond bij de constructie het profiel van de Wartburg voor ogen, het nog steeds bestaande kasteel waar de heilige Elisabeth van Hongarije in haar huwelijksjaren woonde; het huis naast de kerk stelt het tuinhuis van het kasteel voor."'In de aan mij gerichte brief wordt daar ook aandacht aan besteed: 'Ongetwijfeld hebt u op pagina 1 gelezen dat de architect der Kathedraal (P.G. Buskus, 1872-1939) zich enigszins heeft laten inspireren door de Wartburg, het slot waar Luther een jaar ondergedoken heeft gezeten en er het Nieuwe Testament heeft zitten vertalen.'
We vonden dit alles te opmerkelijk om het onze lezers te onthouden: wellicht een woord van Luther op het altaar, en een kathedraal die gebouwd is met het voorbeeld van de Wartburg voor ogen!

Geknipt uit Ellips (Evangelische Hogeschool):

Genetica over de kop gegooid
Plantwetenschappers hebben, in een onderzoek dat genetici volledig verbijsterd heeft, ontdekt dat planten de van hun ouders overgeërfde code kunnen vervangen door de genetische code van hun grootouders. De vondst is compleet in strijd met hetgeen wetenschappers al meer dan een eeuw dachten te weten over overerving, namelijk dat kinderen simpelweg een combinatie van de genen van hun ouders doorgegeven krijgen. Dit beroemde principe werd in 1865 reeds vastgesteld door de monnik Gregor Mendel, in een onderzoek aan erwtenplanten.
Het nieuwe onderzoek laat zien dat planten, en wellicht ook veel andere organismen, een back-up mechanisme hebben dat de ongunstige DNA-sequenties van hun ouders vervangt door de gunstiger genetische code van hun grootouders en overgrootouders. Genetici staan nog voor een raadsel aangaande de werking van dit mechanisme.
De onderzoekers zelf speculeren over een tot nu toe onontdekte vorm van het aan de DNA gerelateerde polymeer RNA, dat als back-up kopie van het DNA zou kunnen werken. Dergelijke RNA-moleculen zouden met het DNA in de pollen en zaden terecht kunnen komen, waardoor ze aan de latere generatie doorgegeven zouden kunnen worden.

Bron: Nature, 23 maart 2005

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen