Het Koninkrijk, méér dan de kerk

In drie artikelen willen we met elkaar nadenken over de komst van het Koninkrijk Gods. Vanzelfsprekend schenk ik aandacht aan de vraag hoe wij hebben te staan in de tijd waarin de komst van het Koninkrijk Gods nog niet is gerealiseerd. Een leidraad daarbij zal onder meer zijn de overdenking van het eeuwige leven, zoals Calvijn deze in zijn Institutie ons aanreikt. [Boek III, hoofdstuk IX)

Kerk
Wij allen zijn blij met de kerk! De kerk heeft ons veel gegeven en zij geeft ons nog altijd veel! Dat wil niet zeggen dat wij niet aan de kerk lijden. De gebrokenheid van de kerk kan veel pijn veroorzaken. Ook doet het ons verdriet als wij zien, hoe er in de kerk dwalingen en ketterijen aangetroffen worden. Toch blijf ik erbij dat de Heere ons in de kerk veel gegeven heeft. Zelfs in een kerk die tot op het bot toe verdeeld is.
Immers, er is op vele plaatsen nog altijd de prediking van het evangelie.Van zondag tot zondag wordt het zaad der wedergeboorte uitgestrooid. De sacramenten (doop en avondmaal) worden bediend. Jongeren bezoeken de catechisaties. Bijbelkringen, jeugdclubs, mannen- en vrouwenverenigingen worden soms druk bezocht. Gehoor wordt er gegeven aan de opdracht van de Koning der koningen om dichtbij (evangelisatie) en wereldwijd (zending) het Woord uit te dragen.
Om dit alles moeten en mogen wij de kerk liefhebben. Daarom onderstreep ik wat ik vorig jaar ook al eens schreef: wij moeten de kerk nooit verlaten, hoe wanstaltig zij er uit kan zien of misschien zelfs is. Want al wijzen wij met één vinger naar anderen, zo doen wij dit nog altijd met drie naar onszelf. Bij Daniël lezen wij van een gemeenschappelijke schuld. Hij ging niet boven zijn volk staan. Nee, hij ging naast zijn schuldig volk staan. Hij was solidair met het volk, juist wat de schuld aanging.

Trouw blijven
Nog niet zolang geleden werd ik opnieuw erin bevestigd dat de kerk niet verlaten moet worden. Iemand stuurde mij een krantenknipsel. Daarin viel onder meer van de hand van onze overleden oud-voorzitter ds. W.L. Tukker het volgende te lezen: 'Zelfs al zou de kerk geheel van de belijdenis der kerk afwijken, zelfs als zou zij de belijdenissen schrappen, zelfs als zou zij de belijdenissen terzijde stellen, dan nog zou de Gereformeerde Bond de kerk aan het geloof in de drie-enige God, in de Heilige Schriften en dat naar de belijdenis der kerk willen houden. Dan nog zou de Gereformeerde Bond de kerk daarnaar willen terugbrengen.'
Ik denk dat wij deze woorden niet alleen als Gereformeerde Bond, maar ook persoonlijk ter harte kunnen nemen. Niet alles behoeft altijd van het voorgeslacht overgenomen te worden. Wij staan in 2005 in een andere context dan onze voorgangers. Toch zijn deze belijnde woorden uit de pen van onze oud-voorzitter nog altijd van kracht. Bovendien moeten wij niet vergeten dat er op aarde nooit een zuivere kerk zal zijn. Wij leven buiten het paradijs! Waar men geprobeerd heeft een zuivere kerk te stichten, leden alle pogingen na korter of langer tijd schipbreuk. Daarom: trouw blijven op de post waar de Heere ons gesteld heeft.

Koninkrijk
Ooit heeft iemand eens gezegd dat het niet gaat om de kerk, maar om het Koninkrijk Gods. Wanneer dit zo gezegd wordt, heeft men niet helemaal ongelijk. Wij horen de Heere Jezus niet zeggen dat met Zijn komst de kerk gekomen is, maar wij horen Hem zeggen dat het Koninkrijk Gods gekomen is. Hooguit kan er gezegd worden dat de kerk een 'voorlopige gestalte' van het Koninkrijk Gods is. Wel moet er aan gedacht worden dat het Koninkrijk Gods meer, veel meer is dan de kerk. De kerk is nodig voor de uitbreiding van het Koninkrijk. Zij zal ook tekenen van het Koninkrijk laten zien, maar de kerk zelf is het Koninkrijk niet.
Daarom mag de kerk niet vereenzelvigd worden met het Koninkrijk van God. Iemand schreef: 'Laten wij blij zijn dat het Koninkrijk niet gelijk is aan de kerk, want dan zou het er niet best uitzien. Er zou geen verlangen naar zijn. Want de kerk mag dan een 'voorlopige gestalte' van het Koninkrijk zijn, maar wat wordt er in die kerk veel gevonden dat haaks staat op het Koninkrijk.' Ik kan de schrijver niet helemaal ongelijk geven. De liefde is soms ver te zoeken.Men wast - om met ds. Joh.van der Poel te spreken - liever elkaar de oren dan de voeten. Om het minste of geringste vliegt men elkaar in de haren. De voetwassing is soms ver te zoeken. Ik hoor Jezus zeggen: 'Leert van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart.'

Dierenwereld
Het is niet met vreugde dat ik dit schrijf, maar wat is de voetwassing in de afgelopen maanden weinig in de praktijk gebracht, juist onder mensen van hetzelfde huis bij wie er een reikhalzend uitzien behoorde te zijn naar de komst van de Koning en daarmee naar het Koninkrijk dat - om met Jezus' woorden te spreken - reeds gekomen is.
Het: Koninkrijk is - zoals ik schreef - de kerk niet. Het stijgt ver boven de kerk uit. Het omvat de nieuwe hemel en de nieuwe aarde waarop gerechtigheid wonen zal. Let wel: van dat Koninkrijk zullen niet alleen de gezaligden deel uitmaken, maar ook de engelen alsmede de dierenwereld. De koe zal er met de berin omgaan; een jong kind zal zijn handje in de muil van een basilisk steken. Ook de planetenwereld kan gerangschikt worden tot het Koninkrijk van God. Zon, maan en sterren zullen geen gevaar meer voor de mensen betekenen. Alles zal in het Koninkrijk van God van pais en vree getuigen. Het Koninkrijk Gods bevat geen kerk meer, maar God zal zijn alles en in allen. De kerk is ons in het hier en nu gegeven, maar het Koninkrijk Gods is eeuwig.

Het laatste der dagen
Het Koninkrijk komt! De Koning van het Koninkrijk komt. Hiervan wordt gesproken in de Psalmen en door de Profeten. Nog duidelijker spreekt Jezus zelf hierover. In navolging van Hem wijzen de apostelen meer dan eens op Zijn komst. Zelfs het laatste profetische boek, de Openbaring aan Johannes, is er vol van.
De tussentijd, dat is de tijd van Jezus' hemelvaart tot Zijn wederkomst, wordt genoemd 'het laatste der dagen'. In die tijd vindt er er een toespitsing plaats van de dingen. Alvorens Hij komt, zijn er de tekenen van de tijden. Hiervan zien wij er een aantal in onze dagen. Ik denk aan de verschrikkelijk vloedgolf (tsunami) op Tweede Kerstdag.
Een belangrijk teken is de prediking van het evangelie. Het Koninkrijk Gods zal komen, als wereldwijd de prediking van het evangelie zal zijn uitgedragen. Een niet minder belangrijke aanwijzing voor de komst van het Koninkrijk zal de bekering van Israël zijn. Duidelijke beloften liggen er dienaangaande in de Schrift voor het volk van het Verbond. Daarbij denk ik niet alleen aan Romeinen 9-11, maar niet minder aan wat de profeten ons voorhouden. God heeft Zijn volk niet verstoten.
Het is goed om op al die tekenen (signalen, aanwijzingen) te letten.Wel wijs ik erop dat men daar niet speculatief mee moet omgaan. Wat bedoel ik daarmee? Niets anders dan dat wij zouden gaan uitrekenen, wanneer die dag aanbreekt dat het Koninkrijk van God komt. Beter gezegd: in haar gestalte volmaakt gezien zal worden. In de loop der eeuwen is er wat af gespeculeerd! Soms wist men precies te berekenen, wanneer Koning Jezus zou komen. Steeds opnieuw werd men teleurgesteld. Een aantal jaren geleden was dit nog het geval, toen men bij de eeuwwisseling naar Jeruzalem trok in de verwachting dat Jezus zou komen. Als een zeepbel spatte de verwachting uiteen. Jezus kwam niet!

Waakzaam
Hoewel wij worden opgeroepen om te Ietten op de tekenen der tijden, zo is het niet verkeerd om te luisteren naar wat de apostel Petrus ons zegt. Wij horen hem in zijn tweede zendbrief zeggen dat één dag is als duizend jaren en duizend jaren als één dag. Ook dit is waar: de Heere vertraagt Zijn belofte niet.
Wanneer zelfs de Zoon niet weet de dag waarop Hij het signaal van de Vader krijgt om terug te keren naar de aarde, dan moeten wij maar niet minutieus gaan berekenen, wanneer die dag zal zijn. Wij behoren alert te zijn!
Zelfs op twee verschillende manieren. Wij behoren waakzaam te zijn als het gaat om de komst van Jezus. Zijn dag zal komen als een dief in de nacht. Die dag zal verrassend zijn! Dat wij dan niet verrast worden in de zin dat onze lampjes niet gevuld zijn (denk aan de dwaze maagden in Matth. 25), God geve dat wij verrast worden in de zin dat wij blij zijn dat Jezus en het Koninkrijk er is.
Ook hebben wij waakzaam te zijn als het om de duivel gaat. Satan zit nooit stil. Hij weet Gods kinderen altijd te vinden. Hij heeft het bijzonder druk, wanneer de laatste fase van de wereldgeschiedenis zich heeft ingezet. Hij zal alles op alles zetten om een doorbraak van het Koninkrijk tegen te houden. Satan is er namelijk goed mee op de hoogte dat het met zijn macht is gedaan, wanneer het Koninkrijk er is. Op ons is van toepassing wat er geschreven staat in de berijming van het 'Onze Vader': 'Wij zijn toch zwak, zijn sterkte is groot'. Het zal juist zijn als men mij voorhoudt dat zijn kop op Golgotha vermorzeld is. Ik doe hiervan niets af. Echter ... ik vergeet niet de stuiptrekkingen die satan bezit, tengevolge waarvan hij zich nog altijd als een geduchte vijand manifesteert. Maar ook dit is waar: satan moge machtig zijn, Jezus Christus is almachtig. Hij is de Kurios, dat wil zeggen: Hij heeft alle macht in de hemel en op de aarde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen