In memoriam ds. J. Smit [1929-2005]

Dit in memoriam schrijf ik als vriend en collega, met nadruk op het eerste.
Ds. Jan Smit werd op 20 januari 1929 geboren en voelde zich als kind al aangetrokken tot de arbeid in Gods Koninkrijk. Toch ging hij niet - na de lagere school - direct door met zijn studie. 'Doorleren' (zoals dat toen genoemd werd) was er niet bij. Zijn ouders meenden dat dit niet paste bij het eenvoudige soort mensen waartoe zij zich rekenden. Dus werd Jan knecht bij zijn oom Bram, de melkboer van het dorp, drie jaar lang. Dit verdroot echter de plaatselijke predikant, ds. D.J. van der Graaf, die Jan kende van catechisatie en die van zijn diepste verlangen op de hoogte was. Het bracht de dominee ertoe een bezoek te brengen aan zijn ouders, wat alle schroom bij hen wegnam, zodat Jan alsnog toestemming kreeg om door te gaan leren, eerst aan het Christelijk Gymnasium te Utrecht, daarna aan de Rijksuniversiteit, eveneens in deze stad.

Beroepen
Na een voorspoedige studie wilden meerdere gemeenten hem wel als dominee hebben, maar zijn keuze viel op Lopik, waar hij op 11 mei 1958 bevestigd werd in het ambt van Verbi Divini Minister, dienaar van het Goddelijke Woord. Hij mocht daar zeven jaren blijven. Daarbij moet wel worden opgemerkt dat hij er een jaar tussenuit is geweest. In 1982/1983 vervulde hij een roeping als legerpredikant te Venlo. In 1965 mocht hij het beroep aannemen naar de hervormde gemeente te Putten. Hij bleef er zes jaar. Toen echter kwam het beroep naar Hilversum, waar hij niet onderuit kon al wilde hij dit aanvankelijk wel. Putten was hem lief en in Hilversum was de kerkelijke situatie verre van eenvoudig. Toch werd deze gemeente hem op het hart gebonden en in 1971 vond de intrede plaats. Hij zou hier blijven tot aan zijn emeritaat. Meer dan 20 beroepen kreeg hij, maar nooit ontving hij vrijmoedigheid om weg te gaan. Hij was er nog maar een halfjaar toen er een ingrijpend gebeuren plaats vond. In december 1971 brandde de Grote Kerk af. Er volgden veel gesprekken en moeilijke vergaderingen. Uiteindelijk werd toch besloten dat de Grote Kerk weer gerestaureerd en opgebouwd zou worden.

Gezin
Na 22 jaar nam ds. Smit afscheid van Hilversum. Zijn totale actieve dienstwerk was hiermee gegroeid tot 35 jaar. Als woonplaats kozen zijn vrouw en hij het bij hen zo geliefde Putten, mede omdat hier hun jongste dochtertje, Willemien, begraven ligt.
Graag wil ik op deze plaats ook de naam van mevrouw Smit noemen, Miep Elenbaas.
Zij heeft hem in al die 35 jaren geweldig bijgestaan. Ook al in de jaren daarvoor want zij kenden elkaar reeds voor en tijdens de studiejaren. Zij zijn 47 jaar getrouwd geweest.
Hun huwelijk werd gezegend met de geboorte van vier kinderen, drie meisjes en een jongen.
Het jongste meisje (ik noemde reeds haar naam) werd met het syndroom van Down geboren en nam, mede daardoor, in het gezin een heel aparte, zeer grote, plaats in. Zij is helaas jong overleden.

Prediker
'Pa was een bevlogen prediker.' 'De kerk had een zeer grote plaats in zijn leven.' 'Pa hield van een goede preek, goed onderbouwd.' Zomaar enkele opmerkingen uit wat zijn kinderen mij schreven nadat ik hun gevraagd had enkele gedachten en opmerkingen over hun vader op papier te zetten. Zelf zegt hij, in een interview: 'Terugziende mag en kan ik niet anders zeggen dan dat ik navolger en verkondiger mocht zijn van Jezus Christus en Die gekruisigd.'
Ds. Smit was altijd kerngezond, maar toch kreeg hij in 1989 plotseling een herseninfarct.
Maandenlang moest hij het werk laten rusten om langzaamaan weer de oude te worden. In die tijd van toch wel wonderbaarlijk herstel zei hij eens: 'Zou het met mij kunnen gaan als met koning Hizkia? Die kreeg nog 15 jaar aan zijn leeftijd toegevoegd'. Op de dag van zijn overlijden was het ruim 15 jaar geleden dat hij dit zei. Hoe groot is Gods goedgunstigheid! In de jaren na zijn herstel toonde hij een geweldige ijver en energie, grote veerkracht en doorzettingsvermogen. Velen hebben zich hierover verwonderd en God gedankt.

Ziek
Dit jaar, nauwelijks twee en een halve week geleden, op 21 juni, werd hij opnieuw ernstig ziek. Oorzaak: een opstopping in de ingewanden, met als bijkomende gevolgen trombose, hartinfarct en herseninfarct. In de vroege morgenuren van zaterdag 2 juli overleed hij, liever gezegd, ontsliep hij, werd hij - zo staat op de rouwkaart - Thuisgehaald. Thuis, in het Huis van de Vader met de vele woningen (Joh. 14:2). En waar is het beter dan daar? Zijn leven op aarde was zeer intensief. Met grote inzet heeft hij zijn taak volbracht. Nee zeggen was er bij hem niet bij. Hij was gezellig in de omgang, had een opgeruimd gemoed en een optimistisch karakter. Wat zullen wij hem missen! Kinderen, kleinkinderen en wij allen. Maar, vooral zijn vrouw, Miep! Hij heeft wel eens de wens uitgesproken haar te mogen overleven. De Heere heeft anders beschikt. Hij zij haar nabij op haar verdere levenspad, met haar lieve kinderen en kleinkinderen. Hij is getrouw!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen