Bevoorrechte onderwijsmensen

Allereerst realiseer ik mij met anderen die binnen het christelijk onderwijs werken, dat wij bevoorrechte mensen zijn. Wij mogen en moeten ontvangen gaven en talenten inzetten om anderen te wijzen op het Gods Koninkrijk. Als wij dat door genade ook leren doen ervaren wij hoe moeilijk het is om daadwerkelijk aan anderen te vertellen en te laten zien dat elk leven zonder Christus een verloren leven is. Een leerkracht wordt in staat gesteld om op een eenvoudige wijze Gods Woord door te geven aan kinderen op de christelijke scholen. Inderdaad: werken binnen het christelijk onderwijs betekent dat wij bevoorrechte mensen zijn die Gods Woord mogen (maar ook moeten) doorgeven aan het volgende geslacht!
Want wat is het moeilijk om in een fabriekshal of kantoorruimte waar de muziek van de radio alles overstemt of wanneer je tot een minderheid behoort die bij het Woord van de Heere God wil leven, van Hem te getuigen?!

Op Jezus wijzen
Jaren geleden, toen een nieuwe vorm van jeugdwerk werd opgezet in de kerkelijke gemeente waartoe wij behoorden werd, zei een ouderling heel treffend: 'In ons jeugdwerk (maar eigenlijk in ons hele leven) hebben wij één belangrijke taak: Wij moeten leren om anderen Op Jezus te Wijzen (OJW).
Ik denk daar nog vaak aan terug en in gesprekken met studenten en leerkrachten die ik mag begeleiden en coachen, geef ik nog steeds deze woorden door: We moeten in het christelijk onderwijs leren om op Jezus te wijzen. Niet ik, maar Hij moet centraal staan in ons leven. Dat uitgangspunt heeft wel consequenties voor de inhoud en de praktijk van het christelijk onderwijs en mijn functioneren binnen het christelijk onderwijs. Helaas zien wij om ons heen dat veel scholen het woord 'christelijk' nog wel op de muur hebben staan, maar niets meer van Christus willen weten. In de statuten staat de identiteit nog fraai omschreven, maar in het schoolplan, de keuze van methoden, het benoemingenbeleid, en de dagelijkse praktijk in de school en de klas zien wij niets meer of heel weinig terug van de boodschap dat wij alleen door het bloed van Jezus Christus gered kunnen worden.
De bijbelse boodschap wordt selectief ingezet, maatstaven vanuit onze multiculturele samenleving worden boven de Bijbel gesteld, de Bijbel mag (alleen als ons dat uitkomt) nog een bescheiden rol spelen. Kwaliteit en leeropbrengsten worden steeds belangrijker, maar waar blijft de verwondering om Gods genade voor zondaren?

Aandacht
Het is goed om werkzaam te zijn binnen het christelijk onderwijs, dit gevaar daadwerkelijk te benoemen, maar dan weer terug te gaan naar de belangrijkste taak:
Dagelijks (en niet alleen tijdens de dagopening) OJW (op Jezus wijzen}. Werken binnen het christelijk onderwijs betekent dan:
- Aandacht voor het kind als beelddrager van God.
- Aandacht voor het kind als rentmeester jegens God.
- Aandacht voor het kind als zondaar, aan wie God in Christus verlossing biedt.
- Aandacht voor het kind op weg naar de voleinding van deze wereld en het leven.
Als wij op deze manier dienstbaar kunnen zijn voor het Koninkrijk van God, zijn wij bevoorrechte en door Hem gezegende mensen.

In deze serie beantwoorden verschillende lezers van ons blad de vraag: Hoe kijk ik als christen terug op mijn werk van het afgelopen jaar?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen