Te veel om op te noemen

Misschien hebt u ook wel eens een ansichtkaart ontvangen met deze bijbeltekst erop. Het is meestal een blijde gebeurtenis, die daartoe de aanleiding vormt. De afzender draagt u een warm hart toe en kan de zon in het water zien schijnen. Het geluk wordt u gegund. Men heeft het goede met u voor. Mij kwam deze tekst lange tijd geleden zo onder ogen. Afgedrukt op een felicitatiekaart. Het tekstvers uit deze Psalm kwam zo voor mij naar voren.
U zult ook bijbelteksten hebben, die een bepaalde periode in uw leven markeren. Soms waren ze het uitgangspunt voor de prediking op die bepaalde zondag dat het er in uw leven zo op aankwam. Onze tekst probeert onder woorden te brengen wat eigenlijk niet in woorden uit te drukken is. Het gaat om de grootheid en de heerlijkheid van God. De onmetelijkheid van Zijn gedachten komt ter sprake. Over Zijn wonderen kom je niet uitgesproken. De psalmist geeft er hoog van op. Zijn woordgebruik is niet toereikend. Hij komt duidelijk woorden te kort. De inhoud van zijn gedachtegang is rijk. Wat ook zo mooi is, is dat hij ruimte laat voor de Heere God. Hij geeft geen afgepaste omschrijving van het heilshandelen van God. Hij brengt het optreden van de Heere niet op één noemer. Nee, de noemer onder de deelstreep blijft leeg. De rekenkunde van David schiet te kort om alles weer te geven wat God op Zijn hart heeft. De dichter kan alleen maar uiting geven aan zijn eigen verlegenheid over zoveel wonderen van de Heere.
David schrijft aan het begin van de Psalm over de uitredding, die de Heere geboden heeft. Hij doet dat in algemene bewoordingen, zodat mensen in allerlei omstandigheden deze woorden op de lippen kunnen nemen. De benauwenis en de uitkomst worden zo weergegeven dat velen zich erin kunnen herkennen en aan de hand van dezelfde bewoordingen hun misère kunnen omschrijven. Ook kunnen ze hun dankbaarheid voor de bevrijding verwoorden. De Heilige Geest draagt ook nu de Psalmen onze harten binnen en leert ze ons bidden en zingen. Wat heerlijk dat zo de betekenis van het aloude Woord telkens weer voor de gelovigen mag oplichten. Dat ook wij de psalmverzen mogen meebidden en meezingen.

David begint met de Heere heel persoonlijk aan te spreken: 'Gij, o HEERE, mijn God.' De God van het verbond is ook zijn God. De Heere blijft hem trouw. En ook als David er niet meer op rekent en denkt weg te zinken in de ellende, geeft de Heere hem vaste grond onder de voeten. Zo is de HEERE, de God van Israël, de Vader van onze Heere Jezus Christus. In het bijzonder in Hem, de grote Zoon van David, heeft de Heere Zijn wonderen grootgemaakt en Zijn heilswil geopenbaard. God heeft gedachten des vredes over een volk, dat van Hem is afgevallen.
Wat Christus gedaan heeft om de kloof te overbruggen en wat de reikwijdte is van Zijn arbeid, is nooit helemaal uit te spreken. Het gaat zó ver en zó diep dat verwondering ons hart vervult. De liefde van Christus voor verloren zondaren is ook niet te peilen. Je komt er nooit over uitgedacht en uitgesproken. De hoogte, de diepte, de breedte en de lengte van Gods raadsplan is uiteindelijk onuitspreekbaar. Het is te veel om op te noemen.
David verwondert zich erover dat de Heere zoveel met hem op heeft. De strijd en de moeite blijven hem niet bespaard. En soms meent hij dat hij er helemaal alleen voor staat. Maar als de Heere op zulke momenten overkomt en hem blijken van Zijn gunst schenkt, is David de koning te rijk. De Heere is een verrassend God. Als ons leven vastgelopen lijkt te zijn in onze ogen, kan Hij een uitweg bieden, die wij nooit hadden kunnen bedenken. Soms zie je in korte tijd het leven van mensen in positieve zin veranderen. Eerst waren ze een tijd alleenstaand en zonder werk. Er zat nauwelijks vaart in hun bestaan. Als omstanders dachten we: Wat moet er van hen terechtkomen? Zelf hadden ze ook geen vermoeden, hoe het verder zou gaan.
Maar dan wordt een werkkring gevonden en een woonplaats. Ook wordt de eenzaamheid opgelost. Het huwelijksleven mondt al snel uit in het gezinsleven. Men heeft zijn draai helemaal gevonden. Enkele jaren voor die tijd zou men zich dit zelf nooit hebben kunnen voorstellen. Maar het liep zo. Er deden zich onverwachte kansen voor, die benut werden. En achteraf schrijft men dit alles niet toe aan eigen vindingrijkheid en succes maar aan de leiding en de zegen van God. Dan welt er een loflied op uit het hart.
Gelukkig is de Heere niet zo dat Hij slechts eenmalig helpt, doorhelpt en uithelpt. In allerlei verschillende omstandigheden van het leven kunnen wij op Hem aan. 'In bergen en in dalen, ja, overal is God.'
Belangrijk is dat we onze zegeningen leren tellen en blijven tellen, één voor één. En als we dat doen, dan raken we nooit uitgeteld en uitverteld over Gods liefde door alles heen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen